Scar Symmetry - Dark Matter Dimensions (2009)

Hoewel ik voorganger Holographic Universe vakkundig heb overgeslaan, ben ik benieuwd naar deze plaat, aangezien dit de eerste is waarop er twee zangers te horen zijn in plaats van één. Live (graspop 2009) gaf dit een goed effect, eens zien of dit hier ook het geval is.

Album staat volledig op hun Myspace op het bonus nummer ''Pariah'' na. Het album is echt helemaal top.

Zeker niet slecht, maar in vergelijking met Holograpic Universe is er werkelijk niks nieuws onder de zon te bespeuren. Bovendien heb ik de indruk dat ik meer en meer moeite heb om dergelijke "gladde" en "gepolijste" metal te apprecieren. Het is allemaal net iets te standaard geworden.

Absoluut minder dan voorganger Holographic Universe, maar dat ligt niet echt aan de twee (!) nieuwe zangers. Die zijn prima, alhoewel niet overal even goed op elkaar afgestemd. Nee, het songmateriaal is gewoon wat zwakker. Vooral het experimentele Mechanical Soul Cybernetics en de wat simpele afsluiter Radiant Strain vallen in negatieve zin op. Gelukkig is de rest van het materiaal sterk genoeg om toch tot een degelijke score te komen.

Ok, nu volledig uitgeluisterd, en ik ben toch lichtelijk teleurgesteld. Niet omdat het album slecht te noemen is, integendeel, maar hij klinkt echt zo goed als hetzelfde als de eerste twee albums van de band (zoals eerder gezegd, Holographic Universe heb ik nog niet gehoord).

Zelfs de twee zangers klinken identiek hetzelfde als de oude zanger, Christian Alvestam. Het mist ook de dynamiek die meerdere zangers in principe in een band zouden moeten brengen.

Voor één cd zou de band een leuk trucje in petto hebben, maar intussen weten we wel dat ze theatrale melodieuze death metal kunnen maken... Pitch Black Progress blijft voorlopig ongeëvenaard, verre van.

Wat een goed album! Perfecte mix tussen hard en zacht. Zeer goede band die nooit teleurstelt.