Candi Staton - Candi Staton (1980)

Je kunt alleen maar teleurgesteld zijn in artiesten waarmee je iets hebt. Zo ben ik groot liefhebber van Candi Staton, maar met dit album, haar laatste album voor Warner Bros. slaat ze de plank volledig mis. De samenwerking met producer Dave Crawford was op de klippen gelopen aangezien Dave groen zag van jaloezie, door het succes dat Candi had met zijn nummers. De discomuziek had zijn beste tijd gehad, dus zocht Candi een nieuwe muzikale richting en besloot ze dit album zelf te produceren met behulp van Jimmy Simpson. Het album resulteerde in een modern soul album. Nou is modern soul sowieso al niet mijn ding, maar de nummers zijn zo niet Candi Staton waardig. Wat zij als co-producer en het team rondom Candi in gedachten hadden met deze plaat begrijp ik niet. Het was bij voorbaat al kansloos en gedoemd om te mislukken. Haar stem klinkt nog altijd even prachtig, maar dat is dan ook het enige positieve aan dit album. Ik heb hem in mijn bezit puur vanwege het feit dat ik vrijwel al haar albums bezit, maar beluisteren doe ik hem nooit. Dit is de eerste keer sinds een kleine twee jaar dat ik ‘m weer heb opgezet en het album laat me volledig koud. Met ieder ander (willekeurig) album van Candi kun je je een betere introductie tot deze dame voorstellen dan deze. Snel vergeten, dit album.

Betcha I'm Gonna Get Ya Dit is meer mijn stuff dan haar bekendste hit Young Hearts Run Free