Auf der Maur - Auf der Maur (2004)

Blijft een leuke plaat. Ik heb helemaal niets met The Pumpkins en met Hole.
Dus een goede zet van deze bassende schone om het solo te doen...

Lekker zwaar basgeluidje, mooie maar ook rauwe stem. Lekkere songs en ze heeft een keur aan zeer bekende en goede muzikanten om haar heen verzamelt.

Goede rockplaat!

Lekkere rockplaat van een echte rock chick. Van dit soort vrouwelijke muzikanten hebben we er te weinig. Ik vind haar een stuk beter te pruimen als Courtney Love. Auf Der Mauer heeft een betere stem en haar songwriter capaciteiten schat ik ook hoger in. Wat mij betreft is deze plaat dan ook van een hoger niveau dan de meeste Hole albums. De bas had naar mijn mening wel wat naar voren gemogen in de mix. Af en toe gaat haar basgeluid verloren in de muur van gitaren. Persoonlijke hoogtepunten zijn "My Foggy Notion", "Would If I Could" en de epische afsluiter "I Need I Want I Will" (wel een beetje jammer van het gejodel van oma aan het eind). De pianoballad "Overpower Thee" is een vreemde eend in de bijt. De stem klinkt fragiel en wellicht een beetje vals, maar de impact is net zo groot als de stevige nummers. "Auf Der Mauer" is een solodebuut met potentieel voor wat nog komen gaat.

Eerste soloalbum van de ex-bassiste van Hole; in 2010 volgde een tweede. Deze plaat staat vol met stevige maar tegelijkertijd lekker in het gehoor liggende rocksongs, een beetje in de stijl van, tja, Hole, maar wel wat meer poppy en toegankelijk. Tegen het einde wordt alles wel wat minder interessant, vooral na de matige (en nogal vals gezongen) piano-ballad Overpower Thee, maar al met al een prima debuut.

Beste aan deze CD is zondermeer het hoesontwerp.
Kabbelt prettig voort maar wordt nergens bovengemiddeld. Gevoelsmatig is het denk ik haar zangstijl/stem die de rem er een beetje ophoudt. Daar waar teksten en composities zeker variëren doet zij dat (te)weinig.

Eigenlijk best een lawaaiige plaat. Uitgekomen tijdens hoogtijdagen van de loudnesswar. Songmatig best aardig, erg richting poprock, maar door de moddervette productie best een moeilijke plaat om doorheen te ploeteren. Na drie nummers is het wel weer genoeg.