Matisyahu - Light (2009)

Wel.. ik WAS er nieuwsgierig naar. Het valt zo zwaar tegen dat ik kwaad van word. Kijk, echte wansmaak is het niet, maar vooral omdat ik Matisyahu als prikkelende ontdekking had van een paar jaar geleden in de zin van ´zie je wel dat er nog echt nieuwe leuke dingen worden gemaakt´, is dit zo jammer.

Het album is over the top opgepompt met electronica en geluidseffecten, zijn stem is gefatsoeneerd (ook jammer!) en weg zijn de vertederende composities.
Op zijn best is het nu een soort Shaggy/Sean-Paul-R&B geworden, gecombineerd met electronic rock-effect. En hoewel dat voor sommigen misschien aantrekkelijk en spannend klinkt, en Matisyahu inderdaad op zijn best is juist op de randjes van de stijlen, ontbreekt de melancholie en vooral ook: de Reggae. Tel daarbij op dat er weinig interessante composities op staan en er resulteert een album waarop de artiest wel nog iets van de oude magie op lijkt te willen roepen, maar daar naar mij toe in elk geval jammelijk in faalt.