De humor is in ieder geval weer een beetje terug. Niet dat die nu direct altijd in de teksten terug te vinden zijn, maar je album openen en sluiten met een oubollig stukje piano gepingel en een loeiend mevrouwtje, je moet er maar op komen. Helemaal omdat het totaal Niet samengaat met de sfeer van het album. Lachen!
Het album begint al FEL, voor Brand New begrippen dan. Vices is ook zowat de beste track van het album. Weer wat overbodige stemeffecten, maar de productie is verder vrij lekker. Zeker niet te glad, niet zo helder.
Bed, You Stole en Daisy zijn de rustigste tracks van het album, de rest is vrij fel te noemen, meen ik me te herinneren. Vaker niet dan wel, schreeuwt de zanger de longen uit zijn lijf en zo komt er een hardcore invloedje om de hoek kijken, die de rocksongs van de benodigde peper voorziet.
Muzikaal zit het ook wel goed. Nog steeds veel effecten. Distortion, noise, feedback, verschillende lagen, maar het komt nooit te gelikt over, al kan de productie altijd nog rammeliger natuurlijk.
Ja, toch wel het beste Brand New album gemaakt. Dej Entedu was lekkere punk, maar wat simpel. The Devil was een donker album, maar braaf en gepolijst. Hier spat de felheid vaak genoeg vanaf en moeten ze toch wel in staat zijn wat MCR emootjes bij hun concerten te kunnen wegjagen. k gun het ze!
Score? Tja, t blijft niet zeer hoogstaand en de productie kan rauwer. Een mooie 3.5 is verdiend.