W.A.S.P. - Babylon (2009)

Toch weer heel erg benieuwd naar dit album. Komt wel een klein beetje als een verassing - ik wist uberhaupt niet dat Lawless weer de studio ingedoken was.

Ik ook niet

Bon, een plaatje om naar uit te zien.

gaaf plaatje!

niks nieuws onder zon.

Gewoon WASP as it uses to be

Tja ik weet niet zo goed meer wat ik nog met Wasp aan moet. Het blijft één van mijn favoriete bands maar ik heb hier nog meer dan op Dominator al het geval was het idee dat het een grote inspiratieloze herhalingsoefening is geworden enkel bedoeld om wat geld in het laatje te brengen. Het lijkt bijwijlen wel of iemand de riffs en drumroffels zo van één van de vorige cd's heeft gekopieerd. En wat te denken van maar liefst twee covers op negen songs? Waarvan er eentje (Burn) zelfs al gepland stond voor de vorige cd?

Op zich klinkt het dan wel weer degelijk genoeg om een voldoende te halen en heeft het zeker zijn momenten (Thunder Red, Live To Die Another Day en het erg sterke Godless Run) maar echt warm loop ik er op het moment niet voor. Voorlopig een 3tje, en meer dan een 3,5 zit er echt niet in.

(overigens vind ik dat Lawless tegenwoordig ook nogal clownesk (meer nog dan vroeger) aan doet in interviews. Maar liefst 3 interviews gelezen onlangs, en er wordt nauwelijs met een woord over de cd of de toekomst van de band gerept - het enige wat nog aan bod komt is wereldpolitiek en met name Obama.)

7 eigen nummers voor een nieuw album is inderdaad wat weinig om over een nieuwe kraker te spreken. De automatische piloot wordt voornamelijk ingeschakeld en ik meen ook dat het intro van Wild Child hier opnieuw voorbij komt (beetje stelen van jezelf...moet kunnen).

Verder klinkt "Into the fire" erg naar Michael Jackon's "Give into me", heeft bijna dezelfde opbouw / zelfde refrein. Maar dat stoort me eigenlijk niet.

De 2 covers krijgen beiden een WASP-behandeling en zijn op zich ook wel geslaagd te noemen.

Niks spectaculair. Gewoon degelijk.

Naar mijn mening een zeer degelijk W.A.S.P album. Misschien niet verrassend maar het rockt wel lekker. De sound doet me denken aan de eerste 3 platen.

Ook voor mij kwam de nieuwe WASP voor mij als een verrassing in die zin dat ik niet wist dat er voor november 2009 nog een nieuwe cd stond gepland. Niets is minder en zie daar: "Babylon".

Nu is WASP nooit een band geweest die heel veel nummers op 1 album uitbracht: bij 10 stopte het vaak wel en de laatste cd's kwamen niet verder dan 9. Als je dan de covers er hier en daar afhaalt dan blijft er niet heel veel over aan nieuwe tracks.

De cd ligt goed in het gehoor: goede productie maar toch een tikje rauwe sound: heerlijk! Verder rockt WASP zoals altijd dus in die zin is er niets nieuws onder de zon. Dat is wel positief bedoeld overigens.

Burn van Deep Purple (uit 1974 als ik me niet vergis) klinkt wel goed maar had voor mij niet gemoeten en ik zie voor dit album ook niet meteen de toegevoegde waarde. Zeker niet als je een cd maakt met als basis/thema "The Four Horseman of the Apocalypse".

Promised Land van Chuck Berry klinkt verrassend lekker moet ik zeggen: old school rock'n'roll meets 2009 rock!

De echt nieuwe nummers zijn stuk voor stuk lekkere nummers om naar te luisteren, geen nieuwe dingen en gelukkig ook geen experimenteel gedoe met drumcomputers, industrial sound, effecten op de vocals: nee, dit is WASP zoals ik ze graag hoor: lekker beuken, soms even gas terug, klinkt bekend maar het is toch nieuw!
Nog een opmerking over het gitaarwerk: heerlijk! Blair en Lawless laten horen dat ze het nog steeds in de vingers hebben hoor.

En dan is na ruim 43 minuten de koek op. Min de ruim 8 minuten van de covers hebben we nog geen 35min aan nieuwe songs gehoord en misschien wel slim van Blackie Lawless ook: ik heb nu echt zoiets van: MEEEEER! Dus op naar het volgende album.

Jammer dat de cd wat kort is maar de kwaliteit is er wel: 4 sterren.

De kwaliteit van een album vind ik belangrijker dan de tijdsduur.

Deze W.A.S.P. ken ik nog niet, binnenkort maar eens de tijd voor nemen!

Ben het met de meeste kritiek hierboven wel eens; 2 covers op 9 nummers is wat veel (en Burn had voor mij ook niet echt gehoeven) maar de nieuwe nummers zijn wel goed! Typisch WASP album eigenlijk die gelukkig teruggrijpt naar de sound die ik het liefst bij ze hoor. Crazy is een heerlijke opener en The Godless run is toch wel een pareltje! Ik ben er wel blij mee

Ik zal wel er wel paar tegen de schenen schoppen maar ik luister nu naar Promised land en..Het lijkt Meat Loaf wel

Lekkere heavy metal plaat van deze oude rockers. De band is in topvorm. Fijn geproduceerd waardoor het werkelijk de speakers uit knalt.

Een prima album van W.A.S.P. Ik ben altijd gecharmeerd van de zang van Blackie. Daarnaast zitten er een aantal prima catchy nummers op en begint het album heerlijk met Crazy. Dat er 2 covers opstaan is wellicht wat veel, maar ik stoor mij er niet echt aan.