Seasick Steve - Man from Another Time (2009)

Never Go West was bij Jools Holland heel cool.

beide nummers waren prachtig bij jools het is al de derde keer dat ik zie bij jools en altijd was hij één van de beste in het programma !!!

Devendra was ook erg lekker, twee nieuwe nummers.

Een nieuw album van Seasick Steve? Dit kan ik alleen maar toejuichen!

Dit klinkt gaaf. Ik lees nu dat hij allemaal zelfgemaakte instrumenten heeft gemaakt.

Deze man is een gigant . Ik ken hem ook van later With Jools Holland .
Ik ken dit album nog niet , maar ga het zeker beluisteren .
Seasick Steve is typisch een voorbeeld van hoe je met weinig middelen , creativiteit en de juiste passie iets te geks kan neerzetten .
Een echte One Man Band .

De beste man bezig gezien en gehoord in De Laatste Show op één (vrt). Wàt een rauwe blues mèt ballen, wàt een good vibes, wàt een uitstraling;
Ik ga me in die gast verdiepen, me dunkt!

Deze jongens hebben er ook een goed oor/oog in;

Focus Knack - Seasick Steve - 'Man From Another Time' - knack.rnews.be

Oeh hier kijk ik zeker naar uit! Zijn vorige platen zijn lekker rauw en vooral live is hij geweldig.. Snel maar eens beluisteren

Gisteren Never Go West gezien in De Laatste Show. Ik kende hem al langer, ik heb hem ook al live gezien, maar hij overtuigde me weer. Zeer toffe vent!

Net even het filmpje van Never go west bij Jools gezien en het was inderdaad weer heerlijke rauwe rockende blues

steve is hier gewoon weer eens steve
zonder meer
en dat hoeft niet meer te zijn
want het is gewoon vet!

ook live is deze heer fantastisch om te horen (zien?)

Steve is inderdaad gewoon weer Steve. Misschien is dat wel een van de redenen dat ik dit album net iets minder vind dan zijn vorige (mijn eerste kennismaking met hem).

Dat alle nummers zo ontzettend lekker klinken zorgt ervoor dat dit album een 4* krijgt, als de productie slechter was geweest had dit maar een 3,5* gekregen.

Nu hopen dat hij niet teveel albums uitbrengt, anders krijgt hij last van het B.B. King syndroom: vrijwel nooit slecht maar vaak wel inwisselbaar.

live gezien op Take Roor, viel niet mee

live heb ik echt genoten
maar op een cd...
ik weet niet of ik me daar wel aan wil wagen...

Track 13 van Hank Williams is ook erg mooi, een vrouw verzorgt de vocalen.

Ben niet heel erg onder de indruk. Een aantal aardige nummers ('That's All', 'Just Because I Can', 'Never Go West'), maar ook veel nummers die eigenlijk niets toevoegen aan de rijke blueshistorie. De opener is zelfs een behoorlijk slappe imitatie van Bo Diddley.

Ik geloof wel dat deze man zijn ding doet, maar hij is ook wel een beetje een gimmick (en dat weet hij zelf ook wel). Met zes snaren kun je bovendien gewoon meer dan met drie.

Een gimmick, inderdaad. En heb ook inderdaad het idee dat hij zich daar erg goed van bewust is.
Hoewel hij in interviews aangeeft klaar te zijn om het altijd over zijn zwerversbestaan te hebben, heeft hij het er notabene zelf voor een groot gedeelte op zijn albums over. Want ja, Jan Publiek vind dit natuurlijk prachtig, authentiek en daarbij is de muziek even van minder belang.

Ook ik behoor tot Jan Publiek. En ook ik heb zo'n beperkte gedachtegang. Want; soms heb je van die artiesten, bands of albums wat meer is dan muziek alleen. Dit heb ik met hem. Ik heb respect voor hem, hoe hij het op zijn manier doet en hoe het publiek er nog met open ogen intrapt ook. Want, kijkend naar dit album, echt bijzonder wordt het nergens maar onprettig wordt het ook nooit.

Ik heb dit album nu ongeveer 5 a 6 keer achter elkaar gedraaid en dan heb je het wel even weer gehad met SS. Overigens vind ik Amy LaVere een prachtige toevoeging, apart dat zij pas als verlengde van het laatste nummer in het stuk voorkomt.

Prettig album dus, niet heel bijzonder en haar opvolger is nog net een pak beter.

3*

Tis in feite het zoveelste nieuwe afwijkende produkt dat op zijn eigen manier in de picture is gekomen

Een 70+ oude kerel/ex zwerver, met maar 3 snaren op zijn gitaar, dat kenden we nog niet, en dus trekt dat de aandacht, vinden we toch maar ff bijzonder


De carriere gaat waarschijnlijk kunstmatig gerekt worden dmv bijvoorbeeld een optreden met het metropole orkest, doet het altijd goed maar nog steeds niet heel boeiend, of samenwerking met - ik noem maar iemand - een Neil young, en meer van dat soort fratsen

Mijn zegen heeftie want na al die jaren eindelijk brood op de plank, maar artistiek allang niet boeiend meer, en over een jaar of 3 einde carriere

Hopen dat ie binnen die tijd een dik pensioen bij elkaar heeft

Dat de man bijv. John Paul Jones heeft opgetrommeld om wat baspartijtjes te spelen en om live met hem te spelen, is geen verkeerde samenwerking inderdaad.

Metropole orkest zie ik niet zo snel gebeuren.

Neil Young ook niet. Neil Diamond is er waarschijnlijk wel voor te porren.

Het nummer Man from Another time lijkt wel heel erg op Chiggers van zijn vorige album . Volgens mij wassie vergeten dattie die al had opgenomen. Verder wel een sterk album. Iets minder dan zijn laatste.

Op zich is het al indrukwekkend dat Seasick Steve met beperkte middelen tot een relatief vol geluid komt en daarnaast ook nog eens tot alleraardigste liedjes. Seasick Steve flanst zijn eigen instrumenten in elkaar en dat leidt tot een vrij simpel maar rauw bluesgeluid. Samen met zijn raspende stem doet het geheel heel authentiek aan. Maar als "Man from Another Time" vordert kan ik me toch niet aan de indruk onttrekken dat de beperkte middelen hem ook in de weg gaan zitten. De liedjes beginnen steeds meer op elkaar te lijken en de variatie is beperkt. Logisch ook als je met drie snaren op je gitaar speelt, in plaats van zes. Desalniettemin is het zeer verdienstelijk wat Seasick Steve op "Man from Another Time" laat horen en gezien het materiaal wat hij gebruikt ook best knap.