The Black Atlantic - Reverence for Fallen Trees (2009)

Reverence for Fallen Trees werd me via last.fm getipt. Het stond nog op de luisterpaal en dan is het snel opgezocht natuurlijk.
Die luisterpaal was vroeger een enorme ontdekkingsbron maar de laatste tijd werd het een beetje een opgedroogde put, niet omdat er niks moois op stond maar gewoon omdat ik er niet meer aan toe kwam er allerlei moois uit te vissen. Er zijn immers zoveel bronnen op het wereldwijde web.
Maar goed, het nederlandse The Black Atlantic mocht de eerste zijn die me wist te lokken de luisterpaal weer eens aan te slingeren.
De echte eer gaat natuurlijk naar last.fm-tipgever Baculaat. Mooi, want ik krijg vaker tips en daar zit mooi spul bij, maar ik moet ook toegeven dat ik niet aan alles toekom (sorry tipgevers: ik blijf er voor open staan hoor).

Het leuke van dit album is dat je het in z'n geheel legaal kunt downloaden. Als de luisteraar niet naar het ceedeetje komt dan komt het ceedeetje wel naar de luisteraar. Zoiets.
Zelf hou ik toch nog steeds van dat zilveren schijfje dus als dit album zich op langere termijn weet te bewijzen dan komt het in mijn kast te staan. Want na beluistering moet ik concluderen dat het een fraai plaatje is, maar dat het niet in de categorie 'één keer luisteren, onmiddellijk kopen' valt. Tegelijkertijd is het wel van dusdanig niveau dat het me genoeg weet te boeien om niet gelijk in een stoffig iTunes-hoekje te parkeren waardoor het zilver mijn kast nooit zal weten te bereiken.
Dit is wel een stijltje waar ik van hou (er zit wat Radiohead-zweverigs in), de tipgever kent mijn smaak, en het feit dat ze uit Nederland komen geeft het meerwaarde.
We klagen er hier vaak over dat onze zuiderburen veel betere bands herbergen, maar als ik The Black Atlantic hoor besef ik dat we blijkbaar niet goed genoeg ons best doen om ze te ontdekken. Wij hebben blijkbaar ook uitstekende bands, alleen weten ze niet goed genoeg door te breken.
Of Reverence for Fallen Trees gerekend moet worden tot een klassieker van eigen bodem weet ik zo net nog niet, maar ik weet wel dat het een mooi, sfeervol album is geworden dat best aan meer mensen zoals ik zelf getipt mag worden.
Laat dit dan mijn duit in het zakje zijn.

mee eens, zeer sfeervol album met naar mijn mening invloeden van Patrick Watson en Bon Iver. ik vind de kwaliteit van de plaat vrij hoog in verhouding tot andere 'indie' platen van Nederlandse bodem en Geert (de lead zanger) verdient het wat mij betreft om met deze plaat internationaal door te breken. downen!!

Eindelijk eens een Nederlandse band die ik wél goed vind (na Bettie Serveert, werd tijd hè). Prima te rangschikken inderdaad in het rijtje Bon Iver (één liedje, weet niet meer welke, kan zo op een Bon Iver album) en, in mindere mate, Patrick Watson. Al met al een heerlijke lo-fi album met alleen maar pure luisterliedjes voor de komende herst!

Vergelijking met Bon Iver is natuurlijk snel gemaakt. Misschien is deze plaat nog wel meer rustgevend. Waren alle Nederlandse bands maar van dergelijk niveau.

Hoes ziet er leuk uit, ben niet bekend met deze band, ik zal dus maar gauw eens wat gaan luisteren.! daarna veil ik mijn mening

Het nieuwe black atlantic album is volgensmij ook een project van 'in a cabin with'.



Veel projecten waren in een week gemaakt. Maar ik kan niet vinden of dit ook in een weekje is gemaakt. Het concept is iedergeval geweldig.

Kyteman en Steye verheug ik me ook op.

Heerlijk plaatje voor de tijd van het jaar, zoals aanschaf waardig goede muziek van eigen bodem is nooit verkeerd
Wil eigenlijk met cijfer tussen 3.5 en 4 in gaan zitten, maar geef ze toch maar lekker 4 sterren.. props het feit dat ze de nederlandse muziek naar een ander niveau willen brengen

Heel hoog niveau. Dit is het soort folk waar ik heel blij van word en het komt ook nog eens van vaderlanse bodem. Betoverende samenzang die je de herfst door helpt. In Nederland zie ik dit nog geen hit worden maar ik denk dat men over de grenzen wel zal inzien dat dit muziek is met heel veel klasse.

Klinkt veelbelovend. Vervelend is dat je de hele tijd het gevoel hebt naar Bon Iver 'light' te luisteren.

Dat wil niet zeggen dat het een slecht album is,Het is een bijzonder geslaagde poging om als amerikaanse folk te klinken

Nu nog een eigen geluid verzinnen jongens...

2 jongens die hun bijdrage leveren op dit album zijn tevens. drummer en gitarist/toetsenist van deze band.

Ik ben niet heeeel erg dol op Bon Iver, en ook al niet op Patrick Watson, dus dan kom je vanzelf in de problemen met deze plaat. Hoezeer ik het bandje en het label ook waardeer, ik zoek naar iets meer schattige vlotheid (bij gebrek aan een betere omschrijving) a la Dandelion.

2,5*.

Erg mooi, ingetogen album. Ongeloofelijk dat dit een Nederlands bandje is, kan zich op het gebied van folk zo meten met de internationale top. Ik kan me vinden in de mooie benoeming van pretfrit, dat je het gevoel hebt naar Bon Iver 'Light' te luisteren. Echter ervaar ik dit niet als iets vervelends. Laten we trots zijn dat dit uit ons land komt.

Voorlopig (een dikke) 4*

Een livesessie op JijBuis toverde net een porembrede glimlach op mijn gelaat. Nu zegt dat nog niet alles, want bij een soortgelijk filmpje van awkward i was ik -zij het op een andere manier- ook erg enthousiast, maar bleek de studioversie veel minder indrukwekkend te zijn. Toch heb ik goede hoop voor dit album.

De zanger/bandleider van Black A. zong eerder in deze band:

klik!

Grappig!

Een ingetogen geluid met sfeervolle liedjes. Mooi is het woord dat op deze muziek van toepassing is. Er zit toch veel verborgen kwaliteit in ons kleine muzieklandje. Ik hoor wel wat overeenstemming met het geluid en zang van Blaudzun (vooral de laatste plaat 'Seadrift Soundmachine').

Hoe kom je daar dan bij?

heeft idd een tijdje in shai hulud gezeten, volgens mij voornamelijk in de begin periode van de band, grappig dat hij toch een andere richtig is op gegaan, en met succes ook, zijn erg veel aan het touren over heel de wereld, overigens staan ze woensdag avond ook in de wereld draait door.

Dat optreden gisteravond heeft me zeer nieuwsgierig gemaakt naar deze band. Had nog nooit de van The Black Atlantic (en ook niet van bovengenoemde referenties) maar die ene minuut die Matthijs v. Nieuwkerk de bandjes gunt smaakt in ieder geval naar meer.
Lekker in het gehoor liggende, subtiele folk waar ik altijd wel wat mee kan.

Ik ga op zoek naar dit schijfje!

Je kunt het album nog steeds gratis downloaden op de website van het label.

Dat is toch wel het goede aan DWDD: er komt veel voorbij, en veel is ook niet 'veul', en soms zit er iets bij waarvan je denkt: hey, dit klinkt interessant, toch eens checkuh op MM...

In 2009 schreef ik hier eerder dat ik deze plaat maar gauw eens moest gaan luisteren, dat heb ik toen vluchtig gedaan en ben er eigenlijk nooit op terug gekomen.
Ik voegde de EP Darkling toe en werd weer even aan de band herinnerd, maar veel heeft dat niet teweeg gebracht, tot ik van de week tegen het album aanliep in een uitverkoop bak...

Wolle sokken, houthakkers-pop. Zo omschrijf ik het geluid van deze band dan maar even. Mistige weilanden waar de zonneschijn net doorheen probeert te prikken...

In mijn gedachte stamde deze plaat af uit 2007, het zelfde jaar als Bon Iver's For Emma.. maar het blijkt uit 2009 te komen, en dat maakt het allemaal nét wat minder origineel.
Echt verkeerd is dat niet, want er zijn er maar weinig die zo'n geluid, en dat dan minstens even goed klinkt, als Bon Iver uit de stroten de gitaar weten te toveren.
Petje af voor the Black Atlantic.

Aerodynamic vroeg zich af of dit een klassieker van eigen bodem zou zijn. Ja en nee.
Het is geen klassieker in de zin van dat iedereen het zal waarderen en dat met over 50 jaar nog zal zeggen dat dit een fantastische plaat is, sterker nog.. hij zal dan wel 'verdwenen' zijn.

Maar we hebben hier te maken met een ongekend goede folkplaat van Nederlandse bodem, met een opracht geluid. Ik heb niet het idee dat hier wordt gefaked zoals ik dat wel erg heb met de Bony King of Nowhere, waar ik het idee heb een toneelstukje zit te aanschouwen. Of Douglas Firs, de folktroubadour... wat ontaard in naïef gedraal en clichés.

4 sterren voor deze plaat.

De band is ondertussen ook aardig uitgedund...

Ik ken de drummer en die zit er niet meer bij.
Geloof dat ook de rest van de leden het voor gezien houden, aangezien Geert volgens de website van de band in oktober, november en december solo gaat optreden.

Ik heb hem in juli of augustus geloof ik ook al solo gezien. Ik dacht dat dat iets eenmaligs was, maar blijkbaar niet...