Ty Segall - Lemons (2009)

Heerlijke plaat vind ik dit.
Gevarieerde garagerock / punk / bleus met sterke fuzzy riffs.
De nummers zitten ook nog eens erg goed in elkaar vind ik,
Ergens halverwege komt er een Captain Beefheart cover voorbij, maar voor de rest is het volgens mij allemaal eigen werk.
Deze plaat bevalt me in ieder geval uitstekend. Toch maar eens naar de vorige luisteren die ook van 2009 is (?)

Ik moet zeggen dat de s/t verassend goed beviel. Dus hier zal ik me binnenkort ook maar eens in verdiepen.

Ik luister dit album al een hele tijd.. en elke keer zit ik weer mee te klappen, te drummen, te stampen en mee te blêren. Dit album is heerlijk. Het klinkt nergens naar, ontzettend lo-fi, maar toch goed te pruimen. Ergens heb ik gelezen dat Meneer Segall dit album heeft opgenomen in zijn badkamer, en eerlijk gezegd verbaasd me dit niet. Naast de echo van de badkamer gooit 'ie er ook nog een laag reverb en een bende pedalen overheen. Waar de gitaar ophoudt en waar de mix begint is moeilijk te zeggen..

En eigenlijk heb ik hekel aan dit soort gedoe. Tegenwoordig heb je voor een paar tientjes een goede microfoon denk ik. En prima, als je terug wilt naar de 60's, maar doe dat niet op zo'n cheesy manier. Er zijn al genoeg hippe schreeuw-lo-fi-retro-bandjes waarvan ik nog niet eens een album kan beluisteren om een mening er over te hebben... Maar Ty Segall doet het op zo'n frisse manier en overgoten met een heerlijk 'fout' (bij gebrek aan een beter woord) sausje dat ik dit album steeds weer opzoek.

Lekker voor onderweg. Ben benieuwd naar meer werk van deze man.

Ty Segall .. Mijn favortiet op dit moment, waarvan ik Lemons de sterkste plaat vind. 25november in de Ekko te bewonderen, samen met The Demon's claws & The Strange boys.

Live in Utrecht:
Standing at the Station

Een hele tijd later...: ik luister momenteel naar Horn the Unicorn. Een beperkte versie (met minder nummers) kwam op cassette uit in 2008, de volledige versie op LP in 2009. Ik heb weer een 2on1 cassette uit 2012 gekocht met daarop de volledige 2009 versie van dit album en Live in Aisle 5.
Eigenlijk moeten we dus Horn the Unicorn toevoegen, ik heb echter altijd problemen met een foto op maat. Maar veel interessanter: muzikaal is dit album (alweer) de moeite meer dan waard en opvallend lang, met 19 nummers.