Ik luister dit album al een hele tijd.. en elke keer zit ik weer mee te klappen, te drummen, te stampen en mee te blêren. Dit album is heerlijk. Het klinkt nergens naar, ontzettend lo-fi, maar toch goed te pruimen. Ergens heb ik gelezen dat Meneer Segall dit album heeft opgenomen in zijn badkamer, en eerlijk gezegd verbaasd me dit niet. Naast de echo van de badkamer gooit 'ie er ook nog een laag reverb en een bende pedalen overheen. Waar de gitaar ophoudt en waar de mix begint is moeilijk te zeggen..
En eigenlijk heb ik hekel aan dit soort gedoe. Tegenwoordig heb je voor een paar tientjes een goede microfoon denk ik. En prima, als je terug wilt naar de 60's, maar doe dat niet op zo'n cheesy manier. Er zijn al genoeg hippe schreeuw-lo-fi-retro-bandjes waarvan ik nog niet eens een album kan beluisteren om een mening er over te hebben... Maar Ty Segall doet het op zo'n frisse manier en overgoten met een heerlijk 'fout' (bij gebrek aan een beter woord) sausje dat ik dit album steeds weer opzoek.
Lekker voor onderweg. Ben benieuwd naar meer werk van deze man.