Apse - Climb Up (2009)

De langverwachte opvolger van Spirit is eindelijk daar, al heeft er wellicht maar een klein clubje lang op zitten wachten. Apse is hier en daar weggezet als post-rock, maar voor zover dat bij het oudere werk opging, bij Climb Up past dat etiket écht niet meer.
De band opererert nog steeds in een schemergebied tussen Dead Can Dance, the God Machine en Arcade Fire maar behouden tot alle invloeden voldoende afstand.
Was Spirit een plaat die tergend langzaam in mijn systeem is opgenomen, bij deze opvolger zou het net zo kunnen gaan. Met andere woorden : ik ben nog niet overtuigd.

Spirit liet zich als een lange wurgende trip in een fantastisch ruimtelijk geluidsbeeld beluisteren. Climb Up manifesteert zich in eerste instantie vooral als een verzameling goed geconstrueerde songs die in de CD shuffelaar prima tot hun recht zullen komen. Gebleven zijn de tribal ritmes en de bezwerende zang, maar de songs zijn veel puntiger en vaak voorzien van catchy elementen. Op de site las ik dat de heren op Climb Up het claustrofobisch karakter van voorgaand werk achter zich wilden laten en in dat (dag)licht kan ik alleen maar zeggen : missie geslaagd. Maar het is nu wel bijna popmuziek. Wellicht zit er met 3.1 zelfs een undergroundhit in, hij stampt in ieder geval lekker .

Ik lees hier anders een behoorlijk negatieve recensie.

Is het idd zo, want dan laat ik deze maar even passeren.

Ik heb 'm gelezen en vind 't wat gechargeerd allemaal. Juist het derde nummer All Mine komt bij mij bovendrijven als een van de hoogtepunten. Dat neemt niet weg dat de plaat als geheel geen stap voorwaarts is ten opzichte van Spirit, dat moet ik ook tot m'n spijt bekennen. Vanavond maar eens op zoek naar die Radiohead-pastiche, het was mij niet opgevallen. Ik zou trouwens de single 3.1 zeker checken, een undergroundstamper die enigszins The Virgin Prunes (lichtvoetig?) in herinnering roept. Althans bij mij.

Ben benieuwd geworden en ga 'em beluisteren. Negatieve recensies zijn niet altijd een show-stopper, net zo min als postieve het omgekeerde.

Als ik me niet vergis zat er gewoon nog een plaat tussen hoor, genaamd Eras. Deze staat alleen niet op MuMe.

En als ik me niet vergis is dat geen volledig album maar een gelimiteerde EP

Wij vergissen ons niet

Windows mediaplayer zit vol 'undocumented features' en da's soms verrassend. Ik had Animal Collective geselecteerd, ging aan het werk en daarna draaide die gewoon door. Ik was zo bezig, dat ik niet hoorde wat precies, maar het stoorde me iig niet - het werkt wel prettig.

Het ging dus om deze Apse - laat ik daarom maar mijn waardering uiten en 'em op 3,5 * zetten. Ik heb slechter en pretetieuzer gehoord; met name 3.1 maakt indruk. Verderop verkeerde nl even in de waan Death for Cutie te hebben opgezet, maar dat was een vergissing.

Eerste kennismaking, op vinyl, was even wennen maar de underground waartoe de band denk ik inderdaad behoort begon pas de tweede luisterbeurt door te dringen. Vanaf dat moment luisterde ik er anders naar en begon mijn waardering te groeien. Mooie plaat die blijkbaar niet meteen zijn gezicht laat zien en op één of andere manier meerdere lagen bevat. Alsof ik naar meerdere stukken tegelijkertijd aan het luisteren ben, één bepaalde donkere sfeer voert naar mijn genoegen echter aan.

Apse bestaat niet meer, maar heet nu: Eraas.