Lamb - What Sound (2001)

Mooiste CD van Lamb. Dankzij Gabriel kwam ik in contact met dit duo, en op goed gevoel (iets wat ik eigenlijk nooit doe) heb ik de CD gekocht. Toegegeven, het was even wennen (m'n eerste non-hardcore CD!), maar lang heeft het niet geduurd. De sound van Lamb omschrijven als dance is op z'n minst gezegd vreemd. Ze mogen dan wel invloeden in zich hebben, buiten "Scratch Bass" is er geen enkel nummer dat als dansplaat dienst kan doen, en zelfs dat vind ik het concept al wat rekken. Lamb nestelt zich voor mij onder Trip-Hop / Pop, met lichte dnb invloeden.

Net zoals de meeste van deze CDs liggen de beste nummers voor mij achteraan het album. What Sound opent wel mooi met de albumtrack. Een lekker rustig nummer met mooie strings, maar relatief poppy, en qua complexiteit ook niet de meest boeiende Lamb track. Iets waar het begin van de CD een beetje onder lijdt. Mooie nummers, classy genoeg, vooral dan door Rhodes' stem, maar muzikaal een beetje minder. "One" zit met hetzelfde probleem. "Sweet" klinkt wat lekkerder in de oren, met lichte dnb invloeden en een leuk samplesetje dat het nummer wat extras geeft. "I Cry" vind ik het minste nummer. Beetje zagerig, wat vervelende instrumenten, niet aan mij besteed dit soort depri gedoe.

"Scratch Bass" is het token instrumentaal nummer van het album, en klinkt lekker. Niet wat je noemt een echt dansnummer, maar een vreemde interpretatie van electronica. Zeker een goed nummer. "Small" luidt voor mij het sterkste gedeelte van het album in. Prachtig geproduced, heerlijke samples, vooral die krakerige clap en de wondermooie stem van Rhodes. Voeg daarbij de hemelse strings en je krijgt een echt ubercute nummer, dat mooi wegdroomt en helemaal betovert. Maar het mooiste Lamb nummer blijft voor mij Gabriel (ja, zelfs mooier dan Gorecki). Waarschijnlijk omdat ik het ontdekt heb in combinatie met de prachtige videoclip. Enorm krachtig door z'n puurheid. Prachtige opbouw, heerlijke strings en de magistrale stem van Rhodes weer maken dit nummer tot één van m'n favoriete nummers ooit. Het album weet prachtig af te sluiten met "Just Is". Lekker overdreven LP effect dat heel wat warmte aan het nummer geeft. Rhodes die nog één maal demonstreert en Barlow die perfect ondersteunt. Beetje vervelend dat hier nog zo'n verborgen nummer opstaat, aangezien je eerst zo'n 10 minuten leegte moet doorspoelen om bij het prachtige muziekdoosmelodietje te komen. Liever gewoon als elfde track dan, luistert heel wat aangenamer. Afgezien daarvan, prachtige afsluiter.

Prachtige CD dus, vooral het einde weet enorm te bekoren. Wegens een paar iets mindere nummers in het begin een 4.5*, maar zeker een aanrader.

Heerlijk album dat uiteraard de aandacht trekt met opener What Sound, maar nadien niet wegzakt in de zoveelste triphop plaat. Het blijft boeiend met de dromerige stem van Lou Rhodes. Een tijd geleden heb ik Lamb ook live kunnen zien, daar blijft de muziek na al die jaren nog mooi overeind.