Dat mag ook wel als hij binnen een maand vanuit het niets op de tweede plek is binnengekomen op de lijst van je all-time top 10 favoriete albums!
Affijn, heb ook maar eens even dit album beluisterd. Op zich best een aardig album maar weinig vernieuwend, dat wel. Het gehele album is popmuziek en kent hier en daar wel wat rock/country-invloeden. ‘Wanted’ is een redelijke albumopener stevige pop/rock maar heeft bij mij geen potentie om in m’n hoofd te blijven hangen. Nummer twee, ‘Bullet’ is wel weer leuker, vooral het intro klinkt erg zomers en is opzwepend genoeg om te blijven hangen, alleen vind ikzelf dat ze soms iets teveel knijpt met haar stem (omdat ze maar met moeite de noten kan halen). ‘I look so good (without you)’ valt ook niet tegen, fijn ritme alleen de clichématige tekst is wat minder. ‘Burnin’ bridges’ had zo een nummer kunnen zijn van Carrie Underwood, qua stem heeft ze in dit nummer overigens wel wat weg van mevrouw Underwood. Gewoon een niets aan de hand luchtig country/pop liedje.
‘Blue jeans’ stoort me een beetje. Vind het nummer irritant en tekstueel is het ook ver onder de maat. ‘My cowboy’ deed me wel een beetje lachen, zó typisch Amerikaans, qua tekst wederom niet hoogstaand maar het heeft wel wat. Die melodielijn (het riedeltje) blijft wel hangen. ‘Big mouth’ is wat steviger, althans, de bassline, op zich een aardig nummer maar daar blijft het bij. ‘Burn it up’ vind ik een van de beste nummers van het album, heeft een wat Oosters/Arabisch vleugje over zich heen gekregen en is gewoon prima in elkaar gezet. ‘Psycho girlfriend’ is ook een van de betere nummers van het album, een ietwat duister nummer in vergelijking met de andere nummers en klinkt met wat fantasie als een soort ‘Russian roulette’/’Umbrella’ combinatie van Rihanna, alleen dan stukken minder gladgestreken en zijn de beats veel lichter dan bij die van Rihanna. ‘Inevitable’ kan er ook wel mee door maar is wat matig en datzelfde geldt ook voor ‘Girl next door’. De afsluiter ‘Guilty’ is dan wel weer leuk.
Geen enkel nummer op dit album is slecht al betwijfel ik het of dit album in staat is om potten te breken. De mooiste stukjes van het album zijn in de vorm van ‘Bullet’, ‘Burn it up’, ‘Psycho girlfriend’ en de afsluiter ‘Guilty’. Nergens echt een meesterwerk maar goed genoeg om af en toe eens te beluisteren. Toch hebben de producers denk ik wel geprobeerd om een tweede Carrie Underwood te creëeren cq. lanceren, en dat moet je nou niet niet doen. Eén Carrie is genoeg. Haar stem moet ze iets minder forceren en het mag de volgende keer ook iets minder gladgestreken, dan gaat het helemaal goed komen met deze Jessie.