Sergei Prokofiev - Aleksandr Nevskiy (1960)

Prokofiev vond dat hij overal een goed oor voor had en lette daarom extra op de mixer. Deze moest het meerdere malen ontgelden en schoof hem aan de kant en ging zelf driftig aan de slag. ''Neem maar een koffiepauze ik neem het wel over'' (maar dan in het Russisch). Hij was toch niet gek, die verdomde mixer was zijn opnames aan het verprutsen. Eenmaal klaar joeg hij de orkestleden uit de studio weg, want die waren toch niet meer nodig. Echter de mixer was achter zijn rug om met regisseur Eisenstein gaan praten en die stemde in hem remixes te laten maken (jawel toen al was de opmars van de dj begonnen). Toen Prokofiev beiden mixes hoorde, en de verschillen ertussen, gaf hij toe dat hij fout zout en zich nooit met zijn werk moest bemoeien. Maar... Hij kon het niet laten om nog te zeggen dat een van de door hem ingedeelde orkestdelen van 1/8 van een noot waren berooft in de definitieve mix!

Ik heb twee maanden geleden een live uitvoering gezien van de muziek van Alexander Nevsky en Ivan de Verschrikkelijke in de Singel in Antwerpen (door het symfonieorkest van de Munt denk ik, met live filmfragmenten die ook niet te onderschatten waren) Dat is me erg bevallen toen: zeer sfeervolle muziek, soms herkenbaar dan weer erg emotioneel (er waren stukjes gezongen, dat was erg mooi, ik denk tijdens dat ijsgevecht dat zo schandelijk is nageaapt in King Arthur onlangs) Maar de cd hier heb ik nooit gehoord, dus stemmen zal ik maar achterwege laten (al zou het een 4 geweest zijn )

Daar ligt het er muzikaal (als met een groots koor, terwijl de mannen ten onder laat gaan in het ijs) wel erg dicht boven op. De hele epische, grandioze sfeer die mee veert met de film. Samen met Max Steiner's King Kong 5 jaar eerder twee van de meest nvloedrijke scores allertijden. De hele stijl van vooral het ijsgevecht maar ook de rest is constant gekopieerd door vele filmcomponisten, waaronder vaak (effectief) door James Horner.