Sonny & Cher - The Beat Goes On (1991)

Misschien is het omdat de periode waarin Sonny & Cher hun hits scoorden zo kort was (amper twee jaar), misschien omdat Sonny zo evident geen echte hippie was (want al 30 jaar oud ten tijde van hun doorbraak), en misschien ook wel omdat het accent juist op dat moment begon te verschuiven van singles naar elpees, maar feit is dat dit duo er bij de overzichten van klassieke sixties-popacts saltijd een beetje bekaaid vanaf komt. En áls er dan aandacht voor ze is, dan gaat het vaak over de randverschijnselen van hun sixties-popsucces, zoals Sonny's vroege songschrijverschap (o.a. Needles and pins), zijn burgemeesterschap van Palm Springs (1988-1992) en zijn fatale ski-ongeluk in 1998 (63 jaar oud), en bij Cher gaat het dan vaak om haar enorme solocarrière, haar turbulente huwelijk met Gregg Allman (1975-1978) en haar filmcarrière (inclusief een Oscar voor Moonstruck).
        Deze verzamel-CD laat echter zien dat Sonny & Cher in die twee jaren toch ook een heleboel leuke muziek hebben gemaakt. Geen van beiden had een erg mooie stem, Sonny nogal grof en Cher nasaal en enigszins monotoon, maar op de een of andere manier vulden ze elkaar perfect aan en klonken ze sámen alsof ze voor elkaar gemaakt waren. Het vlaggeschip is en blijft natuurlijk I got you babe, dat in zowel Amerika en Engeland de eerste plaats van de hitparade bereikte, maar in Nederland was Little man hun grote klapper (maar liefst 6 weken #1 in 1966).
        Van de negentien nummers hier schreef Sonny er 14 in z’n eentje (en een vijftiende in samenwerking), en kennelijk voelde hij heel goed aan hoe hij hun stemmen en hun persoonlijkheden het voordeligst voor de dag kon laten komen. Muzikaal worden Sonny & Cher vaak ingedeeld bij de folkrock-hippies vanwege Sonny’s teksten waarin hij vaak inspeelde op het generatieconflict (Why don’t they let us fall in love), maar in feite is de begeleiding vaak een variatie op Phil Spectors Wall of Sound, met overvolle arrangementen, nadrukkelijk gespeelde melodie-motieven en zwaar echoënd slagwerk. Bovendien had Sonny een zeer goed oor voor een lekker lopende melodie, en toen de koek na twee jaar op was en het publiek uitgekeken was op Sonny’s manier van componeren en op hun personae als het ideale hippie-koppel, bleken ze toch een heleboel leuke en zeer meezingbare (meebrulbare) nummers te hebben gemaakt.
        Deze vrijwel perfecte compilatie bevat in praktisch chronologische volgorde alle nummers die in Amerika en/of Engeland en/of Nederland tussen 1965 en 1967 de hitparade hebben gehaald, inclusief drie solo-singles van Sonny (maar geen enkele van Cher, wiens carrière natuurlijk lang genoeg heeft geduurd om eigen compilaties te rechtvaardigen). Na die tijd waren ze nog populair genoeg om in Las Vegas op te treden en daarna een succesvolle televisieshow bij CBS te krijgen, en in het begin van de jaren 70 hadden ze bij een andere platenmaatschappij (Kapp) nog een paar hits die hier niet op staan (All I ever need is you en A cowboy’s work is never done, allebei USA top-10), maar déze compilatie vangt toch de essentie van die jaren 60 toen Sonny & Cher éven onsterfelijk waren. (Nou ja, misschien is Cher wel ècht onsterfelijk – toen ze in 1981 hoorde dat haar single You haven’t seen the last of me nummer 1 op de Dance Club Songs-chart stond en dat ze daarmee de eerste artiest was die in zes verschillende decennia nummer-1-hits op de verschillende Billboard-charts had gescoord, reageerde ze met: "How can it be six decades when I am only four decades?")
        Een plaat vol jeugdsentiment waarvan het me verbaast hoe veel pakkende pop en hoe weinig filler er op staat.

Ik heb sinds begin dit jaar een vinyl cover scheur kalender en vandaag stond deze cover er op:
Sonny & Cher - The Best Of (1967) - MusicMeter.nl
Het leuke is dat er dan ook een Spotify code op staat die je met Spotify kunt openen. Ik was aangenaam verrast door wat ik hoorde. Ik kende Verrassend veel nummer waarvan ik me nooit echt gerealiseerd had van wie het is en heb me ook verdiept in dit duo. Leuk om even terug in de tijd te zijn en dankzij die scheurkalender (her)ontdek ik veel muziek.