Lou Reed - Animal Serenade (2004)

Erg mooie liveplaat met een goedgeluimde Lou die droge grapjes maakt. De drums mis ik geen enkel moment, de nummers komen in deze setting erg goed tot hun recht. Geweldige trackkeuze ook, met de mooiste uitvoering van Venus in Furs die ik ken en *eindelijk* eens niks van Transformer. Alles wordt erg dynamisch en smaakvol gebracht en de mogelijkheden van de bezetting (2 gitaren, bas, cello, synthesizer en stemmen) worden ten volle benut. Geweldige interactie met het publiek ook. Reed komt op, begint Sweet Jane te spelen, publiek uit zijn dak, Reed kapt het nummer doodleuk af om vervolgens te vertellen dat hem vaak wordt verweten een carriere op drie akkoorden te hebben gebouwd. Daarna neemt hij het akkoordenschema van Sweet Jane nog even door en -surprise- er blijken vier hele akkoorden in te zitten !
Een aaneenschakeling van hoogtepunten, en Smalltown, Street Hassle, Venus in Furs en Dirty Blvd. springens zelfs boven dit angstaanjagend hoge nivo uit.

Toch ook een paar mindere momenten: het funky (!) arrangement van All Tomorrow's Parties vind ik hier zum kotzen. Van Anthony Hagarty (hij zingt Set the Twilight Reeling en Candy Says) ben ik bepaald geen fan, maar daar is nog overheen te komen. De zang van bassist Fernando Saunders echter (lead op Revien Cherie en achtergrondzang in diverse nummers) gaat echt over de grens van kwijlerig. De ergste R 'n B is er niks bij. De beste man kan zich beter beperken tot zijn erg goede en originele basspel, ook te beluisteren op Reed-topplaten als The Blue Mask en Legendary Hearts. Ook The Raven had er van mij niet opgehoeven. Maar goed, deze tournee vond plaats na de release van de gelijknamige redelijk nare plaat dus komen we nog goed weg met slechts één nummer daarvan.

Die minpuntje voorkomen een hogere score dan 4*, die er zeker had ingezeten als Lou alles gewoon zelf had gezongen.