GusGus - 24/7 (2009)

Vind het maar een teleurstellende en zwakke plaat eigenlijk. De soul van de fantastische voorganger is compleet overboord gegooid en we krijgen er een soort amelodieuze slowmotion minimal voor terug. Als je dit hoort, kan ik me eigenlijk nauwelijks voorstellen dat dit de band is van geniale nummers als David en Polyesterday. Het zal artistiek best verantwoord zijn, maar voorlopig zet ik Forever maar weer eens op...