Live - V (2001)

Ik wauwel gezellig mee. Mijn grootste irritatie zit in het moment tussen The distance to here en de akoestische bonus-cd bij dat album: het moment (They stood op for love) dat Ed Kowalczyk ineens meende een octaafje omhoog te moeten gaan. Het klonk nergens naar.

Jammer dat dat octaafje omhoog op dit album gemeengoed is. Zonder dat aspect had dit album nog vrij dicht tegen het origineel van The distance to here aangezeten. Het lijkt wel of in het licht van Eds gepiep ook de rest van de vernieuwingsdrang steeds koddiger aandoet. Jammer, want dat leidt af van een aantal intrinsiek nog best aardige songs (Simple creed, Like a soldier, Hero of love, om er eens een paar te noemen). 2*

Phoe, valt dit even tegen.... Ik dacht voor 95 cent bij de kringloop geen buil te kunnen vallen aan deze CD. De CD begint nog wel aardig met 'Simple Creed' maar verder is het middelmatigheid en saaiheid troef......

Middelmatigheid is de troef op dit album van Live. Klinkt wellicht negatief, maar zo negatief als de meeste commentaren hier is dat ook weer niet. Er zit gewoon te weinig variatie en spanning op de meeste nummers. Tracks als Deep Enough, Forever May Not Be Long Enough en The Ride hebben dat nog wel en zijn daardoor de betere nummers. Overcome vind ik overigens wel een pareltje en dat het nummer "misbruikt" zou zijn doet er niets aan af.
Live was voor mij zo'n typische band waar de kracht in de compositie moest liggen en voor mij heeft alleen Throwing Copper dat volledig waargemaakt. Hierna werd elke plaat zwakker, Na V ben ik dan ook afgehaakt.