Slayer - World Painted Blood (2009)

We naderen bijna het einde van de marathon (en loopbaan) van Slayer en bij de openingstonen van World Painted Blood bekruipt zich een licht positief gevoel bij mij. Het nummer is namelijk goed gestructureerd en sfeervol. Zou het dan toch? Nee hoor, Unit 731 goed al meteen weer op de vervelend schreeuwerige tour en hoe de band Snuff met zo'n lelijke solo durft te laten beginnen is me echt een raadsel. Beauty Through Order heeft echter wel een heerlijke versnelling in het midden van het nummer. Human Strain is als compositie best aardig omdat het in ieder geval wat tempo- en sfeerwisselingen heeft.

Het album heeft een vervelende productie waarbij vooral cymbals en high-hats er veel te hard uitkomen. Araya's zang is ook flink verstaanbaar (niet per se een pluspunt, want de teksten blijven erg slecht) en de gitaren zijn wat dunnetjes. Bijna een jaren '80 productie, maar dan nu achterhaald. Neem nu op Psychopathy Red als er basinterludes zijn: amper hoorbaar en daardoor klinkt het eerder knullig dan lekker.

Alsnog kan ik het album beter uitzitten dan de laatste albums, dus dat is iets. Goed? Absoluut niet, maar het kon erger. Misschien dat de laatste er nog een voldoende uit kan slepen?

Tussenstand:
1. Show No Mercy
2. Seasons In The Abyss
3. South Of Heaven
4. Reign In Blood
5. Hell Awaits
6. World Painted Blood
7. Christ Illusion
8. God Hates Us All
9. Divine Intervention
10. Diabolus In Musica
11. Undisputed Attitude

Dit album heb ik ooit in mijn handen gedrukt gekregen op straat. Allemaal vanwege de doodsimpele reden dat ik op dat moment een shirt van Slayer droeg (show no mercy print). De eigenaar vertelde me nadrukkelijk dat hij dit NOOIT MEER wilde horen. True story.

Ik hoef het eigenlijk ook niet meer te horen. Waar Slayer het eerder al niet meer lukte om goede songs te schrijven, merk je inmiddels wel dat ze er gewoon te oud voor worden. Het aankomende pensioen had veel eerder ingezet moeten worden, maarja, het levert nog veel centjes op. World Painted Blood is verrassend laag van tempo en er wordt sinds Seasons weer echt ingezet op sfeer. Araya is op dat tempo duidelijk slechter geworden. In het einde van Psychopathy Red zit hij echt heel vals te krijsen. Maar verder vind ik deze de beste (minst erge) buiten de 'klassieke' eerste vijf. Dit vind ik in elk geval de meest bezielde plaat van Slayer sinds Seasons, maar goed is het niet en zal het nooit meer worden.


Tussenstand:
1. Show No Mercy
2. Reign In Blood
3. Hell Awaits
4. Seasons In The Abyss
5. South Of Heaven
6. World Painted Blood
7. Christ Illusion
8. Divine Intervention
9. God Hates Us All
10. Diabolus In Musica
11. Undisputed Attitude

Wederom laat Slayer zien dat ze een prima plaat kunnen maken, en dan vooral met de twee nummers 'World Painted Blood' en 'Psychopathy Red' wisten ze me prima te vermaken en ik had het gevoel dat het hele album zo moest zijn, dan was er weer een prima Slayer plaat op de markt gekomen. Echter zijn de helft van de nummers niet meer als belovend en vallen we al snel terug in het straatje waar Slayer in belandt is en dat is vooral een saai en eentonig straatje. Veel nummers hebben geen impact meer, en er word een beetje moedeloos naar geluisterd. Dan kom ik er al snel op uit dat ik wederom geen fan kan worden van dit album, en hoewel de heren stukje bij beetje weer wat omhoog klimmen is het nog steeds niet voldoende.

Tussenstand:

01. Show No Mercy
02. Reign in Blood
03. Hell Awaits
04. Seasons of the Abyss
05. South of Heaven
06. Divine Intervention
07. World Painted Blood
08. Christ Illusion
09. God Hates Us All
10. Diabolus in Musica
11. Undisputed Attitude

World Painted Blood is denk ik mijn meest geluisterde Slayer-plaat na Reign in Blood en Seasons, om de simpele reden dat er een hoop catchy nummers op staan. Het lijkt allemaal erg veel op Christ Illusion, maar alles komt hier net even iets beter uit de verf. Enkele nummers steken er bovenuit (mijn favoriet is Not of this God), maar eigenlijk vind ik op deze plaat geen enkel nummer zwak. Dit is wat mij betreft Slayers beste thrashplaat na Seasons.

1. Reign in Blood
2. God Hates Us All
3. Seasons in the Abyss
4. World Painted Blood
5. Diabolus in Musica
6. Show No Mercy
7. Christ Illusion
8. Undisputed Attitude
9. South of Heaven
10. Divine Intervention
11. Hell Awaits

En ook de volgende Slayer plaat is weer meer van hetzelfde. Het tempo is hier weer ietsje omlaag gegaan en wat meer beperkt tot enkele stukken. Wat wel voor enkele vuurwerk momenten zorgt. Maar verder is het vooral meer van Slayer zoals je onderhand van Slayer kan verwachten.

Deze plaat verrast mij eigenlijk een beetje door de wat melodieuzere insteek, mede geholpen door het wat langzamere tempo. Het levert enkele fijne momenten op met wat groovende stukken erin. Fijn dat de Groove Metal er nog inzit. Het zorgt ervoor dat ik deze plaat net wat meer kan waarderen dan de 2 voorgangers. Deze bied toch wat meer afwisseling. World Painted Blood is verder vooral typerend Slayer, energiek en ook verrassend catchy. Dat maakt het een wat levendiger album en ook een plaat die ik nog wel eens op wil zetten naast hun oudere werk.

Wel begrijp ik dat Araya onderhand zat te denken om ermee te stoppen. Hoewel ik zijn zang nog altijd kan waarderen wordt zijn leeftijd ook wel duidelijk. De hoogte is er al een tijdje niet meer. Maar ook het venijn en energie verdwijnen onderhand. En dan is het constante knallen natuurlijk een groeiende uitdaging. Ondanks dat is dit wel een plaat die ik nog wel weer een keer op zou zetten naast hun oudere werk merk ik. En dat is toch wel noemenswaardig.


Tussenstand:
1. Reign in Blood
2. Hell Awaits
3. Seasons in the Abyss
4. South of Heaven
5. Diabolus in Musica
6. Divine Intervention
7. Show No Mercy
8. World Painted Blood
9. Christ Illusion
10. God Hates Us All
11. Undisputed Attitude