Marillion - Less Is More (2009)

Als je ziet wat een oprechte lol ze hadden tijdens de optredens in de Boerderij ten overstaan van 650 mensen.

Dat klopt, maar als het over geld gaat bij Marillion

Vind het een zo-zo-album. The Space kennen we al in deze acoustische setting en is dus niet zo vernieuwend of anders. Een paar andere tracks worden er niet beter op (Cannibal, Quartz), het nieuwe nummer is een niemendal. Hard as Love begint mooi, maar wordt halverwege alsnog verkracht door een tweestemmig experiment.

Op zich vind ik het een sympathieke poging en 't is beter dan de zoveelste verzamelaar. Maar ik tel te weinig hoogvliegers. En af en toe heb ik het gevoel dat ik ben vergeten de kerstballen van zolder te halen

Kom net terug van het theateroptreden in Heerlen, en het was een bijzondere ervaring, even wennen. Normaal ben ik niet zo van de semi-acoustische herinterpretaties (of zoals h het verwoordde: we took the flesh from the bones, rearranged the bones and put the flesh back on), maar vanavond heb ik toch wel een aantal verrassende dingen gehoord. Al moet ik ook wel zeggen dat ik de nummers die het dichtst bij het origineel bleven het beste vond. Een jazzy The Space hoeft voor mij eigenlijk niet zo. Mijn favoriet was Memory of Water.

Voor in het theater zonder meer geslaagd, maar ben wel benieuwd of ik dit album vaak zou opzetten. Heb hem dus ook nog niet meegenomen....

Gisteren gezien in Groningen. Het eerste uur werd het album gespeeld. Kocht de cd voor aanvang en toen ik de nummers zag was ik wel wat teleurgesteld. Veel nummers van niet mijn favoriete Marillion albums. Maar werd aangenaam verrast, de Less = More versies klonken live goed.
(het tweede gedeelte van de avond had mi een te hoog meezing/klap gehalte)

Geniale cd.

Hogarth heeft nog nooit zo warm en goed geklonken.

Songkeuze is excellente! De eerste trits laat een zodanig gevoel van kippenvellerij achter, dat ik niet kan wachten tot morgen.
Jammer dat ik geen vrouwelijke date heb morgen, om tegen aan te kruipen in Het Paard. Ik kruip wel tegen mn kameraad aan

WONDERSCHOON!

Het lijkt wel of de essentie van de teksten op dit album meer tot uitdrukking komen. Niet geheel onlogisch natuurlijk. Een prachtig album. Ik geniet momenteel met volle teugen van deze cd. Prachtig en een steengoeie zet van de heren. Interior Lulu is briljant opgebouwd en houd je in spanning tot de laatste noot. Maar dan doe ik nog te kort aan “The Space, Go,… ach, ze zijn allemaal zo goed, op “If my heart was a ball” na dan. Die kan mij niet bekoren, mede door het overduidelijke “Jazzy” aspect van het nummer, als door de schreeuwerige zang van “H”.

Ik beloon dit met een 4,5. Dit wordt pertinent niet lager, het zou hoger zijn als “If my heart was a ball” er niet op zou staan.

Ik zou dolgraag bij een live optreden zijn, maar dat is niet gelukt. Wellicht komen ze ook nog een keer richting het oosten van het land met deze setting.

cd van het jaar?

Ik vind sommige nummers op het album prachtig.21st century, the space en go! zijn mijn favorieten.In een song ben ik bijzonder teleurgesteld. Out of this world is een van mijn favoriete alltime Marillionsongs uit de Hogarthperiode, maar in deze akoestische uitvoering is het van alle schoonheid en finesses ontdaan.Interior lulu vind ik een stuk beter te verteren als op het originele album marillion.com.

Heerlijke plaat!
Had eerst mijn twijfels of Marillion, ontdaan van alle opsmuk, wel in mijn straatje zou passen, maar ben helemaal om.
Zeker na het bijna perfectionistisch uitgevoerde concert in Leeuwarden, waar ik net vandaan kom.

Hoogtepunten daar vond ik Quartz (een stuk sterker nog als op het album) en Easter in de toegift.
Jammer dat tijdens die toegift Steve Rothery echt volledig akoestisch kwam te zitten, wegens een technische storing.
Maar wat zijn deze heren toch pure rasmuzikanten .

Wat Out of this World betreft: ik snap wat je bedoelt, je mist de hartverscheurende solo van Rothery in het midden. Dit middenstuk is er hier uitgelaten. Het gaat gelijk door naar het zangstuk ná de solo. Mij stoort het niet. Ik vind trouwens het eindstuk van deze versie wel weer leuker dan wat er op Afraid of Sunlight is terecht gekomen. Misschien een plan voor de band om de twee versies tot één om te smeden.

Interior Lulu vind ik beide versies lekker. Er is trouwens nog één versie die geheel anders is. Uit de Radiation sessies (staat op de making of Marillion.com cd)

Verder vind ik dat Rothery het weer voor elkaar heeft om weer eens een voortreffelijke kippenvel solo uit de elektrische gitaar te toveren in het eindstuk van Quartz.

Ik vind de nieuwe song (Not Your Fault) trouwens best een fijn nummer.

Eindstuk (met die harmony-zang) van Hard as Love vind ik wel een beetje jammer.

Opzich best mooi al vind ik de titel wel erg vaak gezongen achter elkaar.

Ik hoor vanavond wel, of het me tegenzit. Heb dr in ieder geval onwijs veel zin in.

Ben ook benieuwd naar de andere songs, die ze gaan spelen.
Heb hier al gelezen dat ze in ieder geval Easter doen.

Angelina en Estonia zou ook leuk zijn en wie weet een ouwetje als Sugar Mice...

Gisteravond in Leeuwarden gezien. Was erg goed, vooral voor de pauze. Ongelooflijk: Steve H. praat alsof hij dagelijks 3 pakkies shag er doorjast, maar zingt de sterren van de hemel. Ook aardig was het moment waarop de gitaar van Steve R het begaf en Cover my eyes werd gedaan waarop Steve H. aangaf dat nummer af te maken als het publiek niet naar de materiaalpech van Hogarth bleef kijken... erg geestig.

Over Less is more: ik heb hem al besteld. Ik verwacht daar veel goeds van; al had voor mij Cannibal Surf Babe en If my heart were a ball niet gehoeven.

Hier staan de setlists, dus wat ons (waarschijnlijk) vanavond staat te wacht:

marillion.com | TOUR - Touring and Set List Archive - 2009 | The Official Marillion Website

Ik vond de live versie (Eindhoven) ook beter dan op LiM. Met name het intro waar het tikken van een klok wordt 'gespeeld' vond ik live echt briljant. Zal ook zeker de live-versie gaan downloaden op Marillion.com

Deze plaat krijgt toch het volle pond. De volle mep.

Na het concert te hebben gezien en Pete, Steve en Mark bezig te zien op al die gestolen en geleende apparaten, heb ik toch weer bewondering voor de creativiteit die gestoken is in de re-arrangementen van de nummers. Zoveel mogelijk zijn de geluiden uit analoge instrumenten tevoorschijn getoverd. Geweldig mooi. En Cannibal Surf Babe gaat eigenlijk best goed.

De plaat zit al 1,5 week onafgebroken in mijn CD speler en ik krijg er geen genoeg van. Ook heeft het wederom voor een herbeluistering van alle Hogarth albums gezorgd. Half puntje erbij.

Grappig dat je dat nu zegt, ik heb net een uur geleden alle Hogarth albums weer tevoorschijn getoverd, om ze eens her te waarderen.

hahaha, ben net Ice Cream Genius en dubbel-live cd aan het rippen op de computer zodat ik ze op de mp3 kan zetten

Ik ben geen die-hard Marillion-fan. Ik ken niet alle nummers uit mijn hoofd. Ik kan dus niet oordelen of de nieuwe, herschreven voor akoestische uitvoering, versies nou beter zijn dan de oude versies.

Ik weet wel dat ik het een geweldig album vind. Het is niet geschikt voor op kantoor of in de auto. Teveel achtergrond-geluid. Hier thuis in de CD-speler zo laat op de avond.....heerlijk. De nummers zijn allemaal minimalistisch maar toch herkenbaar als Marillion. Vol met subtiele en aparte geluiden. Een aanrader wat mij betreft

Ik heb in Eindhoven de dvd naked in the chapel meegenomen.Hogarth solo,hij zit achter zijn piano en geeft een fantastich optreden in een kerk in Londen.Heel veel marillion nummers en een aantal nummers van andere muzikanten.Wat een gevoel legt hij in de liedjes..Hulde voor deze man !!

p.s

Less is more is trouwens een heerlijke plaat...De nummers bevallen me beter en beter

Ik heb hem ook in huis, ik vind het wel een mooie c.d. maar echt toevoegen aan het ouvre van Marillion vind ik teveel gezegd.
Ik vind dat ze de laatste jren steeds mindere platen maken ik verlang weer terug naar de tijd van This strange engine en afraid of sunlight.
De instrumenten keuze vind ik verrassend, maar ik hoor nergens het orgel terug en dat had ik wel leuk gevonden

Bij Marillion - Afraid of Sunlight (1995):


Aanrader: de versie op Less is More ( Marillion - Less Is More (2009) )

Bij Marillion - Afraid of Sunlight (1995):



Ben ik het niet mee eens. Is heus wel een mooie uitvoering, maar ik mis toch echt die schitterende solo..

Bedoelde niet dat 'ie beter was (issie namelijk niet), maar wel dat die versie ook erg mooi is.

Geweldige titel!

Waar ik een heel album met goedkope slag partijen in gedachte had kwam ik iets anders tegen. De heren laten hier zien dat ze zelfs akoestisch nog altijd dezelfde energie kunnen overbrengen als normaal. Ik vind vooral Interior Lulu erg sterk.

Maar goed Musicmeter: We rejoice at being connected without touching, Thank God for the internet .

en zo is het

Al ruim 20 jaar koop ik trouw alle nieuwe (studio-)albums van Marillion. Even overwoog ik ermee op te houden; met Radiation, Marillion.com en Anoraknophobia maakten ze drie teleurstellende albums op rij.
Met het briljante Marbles was al het leed weer vergeten, en ook Somewhere Else en Happiness... vind ik dik in orde.

Voor een nieuw album met bijna alleen maar oude nummers liep ik niet echt warm en heb daarom even gewacht met het aanschaffen ervan. Maar je bent fan of niet hè.

Less is More vind ik half geslaagd. De plaat opent sterk met Go en Interior Lulu; ik vind deze versies beter dan de originele uitvoeringen. Out of this World is zo'n briljant nummer dat het nog overeind blijft als je het speelt op de achterkant van een zingende zaag.
De walsjes die er worden gemaakt van the Space, Quartz en 21st Century vind ik minder geslaagd.
Hard as love en Memory of water vind ik evenmin gelukkige keuzes. If my heart were a ball was, is en blijft een draak, in welke uitvoering dan ook.

Wat dan wel weer opvalt is de prachtige, evenwichtige produktie van Less is More. Ze hadden ervoor kunnen kiezen om er een snelle 'MTV-unplugged'-achtige opname van te maken. Maar er is echt veel aandacht besteed aan de arrangementen en de opnames.

Er had wat mij betreft dus meer in gezeten. Mag ik al suggesties doen voor de songs op Less is More II ?

Heb je Unplugged at the Walls al weleens gehoord?

Nope. Marillion laat zoveel releases op de mensheid los, wie kan het bijhouden.
Blackbird en Fake Plastic Trees ken ik echter wel in de unplugged versie en dat zijn inderdaad hele mooie uitvoeringen.