Steve Hackett - Out of the Tunnel's Mouth (2009)

Daar is ie dan. 5 oktober is de grote dag. Vol verwachting klopt ons hart...............

steve hackett. verbaas ons weer met uw gitaarkunst
you record we buy.

Niet alleen zijn er veel artiesten die na een scheiding een topalbum afleveren, maar in dit geval is er een bijkomend voordeel dat we na ruim 30 jaar eindelijk af zijn van die zweverige kitchhoezen van Kim Poor.
Dus kijk ik voor het eerst in 25 jaar weer eens uit naar een nieuwe van Hackett. De live versie van Fire on the Moon op you.tube beloofd wel wat. Helaas meent hij nog steeds dat hij beter zelf kan zingen...
Album is op een Mac in elkaar geflanst in de woonkamer van het nieuwe flatje van Steve (tsja, zo'n scheiding kost wat). Op zijn blog kan je daar leuke foto's van zien.
Maar volgens mij heeft hij momenteel een goede band, dus ik ben benieuwd. Niet alleen naar 5 oktober maar ook naar de concerten eind oktober. Laatste, en enige, keer dat ik hem zag was 30 jaar geleden bij de Spectral Mornings Tour.

Nou, deze band heeft hij nu al heel wat jaren bij elkaar volgens mij. De enige plek die recentelijk is gewijzigd is die van bassist en die plek word nu bemand door erg goede bassisst Nick Beggs die in het verleden bij de celtprog-band Iona heeft gespeeld en ook origineel lid is van Kajagoogoo. Man kan zowel goed op de bas overweg als op de Chapman Stick.

Maar je hebt gelijk, het is een beetje raar dat Hackett nog steeds zelf wil zingen terwijl de drummer (ja, weer een drummer) best een goede stem heeft.

Gelukkig spelen ze nu wat meer complete Genesis-stukken i.p.v. altijd maar weer die instrumentale medleys met van die 'bleeding chunks'. Als het goed is zit nu ook Blood On The Rooftops geheel in de set en dat zingt die drummer erg goed.

En Firth of Fifth spelen ze ook hoop ik. Zag een filmpje met compleet intro (wat Tony Banks nog nooit heeft gedaan volgens mij) en met zang van de drummer wat inderdaad stukken beter klonk dan Hackett.
Dat die band al jaren bij elkaar is geloof ik wel (al is die bassist volgens mij wel een aanwinst). Sinds halverwege de jaren 80 volg ik Hackett nog wel, maar niet al te erg. Probleem is volgens mij ook niet zozeer het muziekale gedeelte maar meer het songmateriaal wat, hoe sympathiek ook, niet altijd even sterk is.
En Blood on the Rooftops is een favo van mij (en niet alleen het intro)

Album release schijn uitgesteld te zijn wegens 'legal problems' wat weer te maken kan hebben met het feit dat hij in echtscheiding ligt met z'n vrouw Kim Poor:

http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/music/article6736094.ece

Ik had wel gelezen dat hij was uitgesteld maar dacht dat 5 oktober de nieuwe datum was.
Maar dit is wel een ernstige zaak. Mw. Kim Hoer legt (naast het geld wat ze met de scheiding heeft meegekregen) een miljoenenclaim neer op de rechten van al het solowerk van Hackett en dat van het oude Genesis. En juridisch heeft ze zo te zien ook nog een punt.
Aangezien Phil Collins onlangs meer dan de helft van zijn vermogen kwijt raakte aan zijn ex en, volgens mij, ook Peter Gabriel financieel niet geheel ongeschonden uit zijn scheiding is gekomen kunnen we binnenkort dan toch nog de lang verwachte Genesis reunie verwachten.

het is toch erg hé dat al die wijven met het geld weglopen !!!

hoeveel rockers hebben zich al blauw betaalt voor hun wijf ??? jagger ,ferry , genesis hier en als absolute topper waarschijnlijk rod stewart ?

Als je dit weet trouw je toch niet of laat je in je trouwakte een clausule meenemen, maar dat doen ze niet en nog steeds niet want dat staat zo raar..

Maar wanneer "the fun over" is begins "trouble" end you end up "poor". Iets wat hij had kunnen weten met zo'n achternaam...

Ben wel benieuwd naar deze want Hackett is en blijft een topgitarist.

faaaaaantastisch concert gisteravond in de boerdeij in zoetermeer.
Minutenlange ovaties op het einde voor deze geweldige band. Een 5 tal nieuwe nummers van het laatste album en die klinken prachtig. Uiteraard mochten de welbekende hackett klassiekers niet ontbreken. Verrassend waren de 2 nrs van Voyage of the Acolyte: A tower struck down en Ace of wands.
Uiteraard mochten firth of fifth en los endos niet ontbreken, maar de klapper uit dat tijdperk was toch wel: Fly on Windshield.
Hackett is weer terug ............

A Tower Struck Down? Ik geloof niet dat ik dat heb gehoord in Zoetermeer maar ik zou me natuurlijk kunnen vergissen. Het was inderdaad een goed concert behalve het VRESELIJKE Mechanical Bride. Dat blijft een ruknummer.

De nieuwe nummers klonken inderdaad zeer goed met opvallend goede zang dus deze nieuwe Steve Hackett zou wel eens de beste van de afgelopen jaren kunnen zijn van de grootmeester. Een aantal prachtige gitaarsolo's sowieso.

Goed nieuws is verder dat de juridische problemen zijn opgelost en dat deze CD Out Of The Tunnel's Mouth vanaf vandaag te bestellen is op de website van Hackett nl. Hackettsongs.com

Ah, dan zal ie ook wel snel in de winkels liggen hoop ik.

Ik denk ook komende week bij Amazon UK. Als je op Hackettsongs bestelt loop je zomaar het risico dat het een week of 4 tot 6 gaat duren en daar heb ik geen zin in.

Onverwacht goed nieuws over het nieuwe album! Ik meen toch ook echt wel A Tower Struck Down gehoord te hebben. maar kan me vergissen. Het concert was erg fraai, maar dat de zang goed klonk lag meer aan de 2e stem van de bassist die Hackett goed ondersteunde. En de drummer had duidelijk zangles gekregen, was wel grappig om te zien hoe hij de geleerde trukjes toepaste. Ik vond Mechanical Bride wel een goede opener eigenlijk. Klonk live stukken beter dan op het album en de toon was gezet.
In ieder geval fijn om te zien en te horen dat er nog iemand de Genesis spirit levend houdt. En Hackett nog wel, na Mike Rutherford toch de meest saaie van het stel.

Ik denk het juist niet. Ik vind Hackett nog de meest rockende van het stel. Banks, Rutherford en Collins zijn de meest saaie gasten hier lijkt me.

Deze plaat Out Of The Tunnel's Mouth gaat inderdaad denk ik bewijzen dat Hackett nog het dichts in de buurt gaat blijven van wat we zo graag progressive rock noemen. De nieuwe nummers klonken prima vorige week en ik hoop deze release dan ook binnen redelijke tijd hier te hebben.

Twee van de nummers op deze plaat gaan toch wel heel sterk terug naar de Spectral Mornings dagen was mijn eerste indruk.

Ja spijtig: voor mij altijd een mooie gelegenheid om een DVDeetje of CD te kopen van de optredenden artiest(en). Dat was nu niet mogelijk. [/quote]

Je kon wel het prachtige boek kopen.

Berichten verplaatst naar Genesis

Na de verrassend aangename concerten van vorige week is het album toch een lichte tegenvaller. Niet slecht, zeker niet. Het is het eerste album van Hackett sinds tijden die ik zonder te skippen kan afluisteren, maar het mist wel het een en ander. Vooral warmte en cohesie. Hackett wil teveel in een album proppen en verliest de eenheid een beetje uit het oog. Er zijn de ouderwets symfonische nummers als Fire on the Moon, Emerald and Ash, Sleepers en het bijzonder fraaie instrumentale Ghost in the Glass die naadloos over gaat in het bluesnummer Still Waters. Dat kan nog best maar de overgang naar het oosterse Last Train to Istanbul is weer net iets teveel. Zeker omdat we ook al in Spanje zijn geweest met het op zich heel fraaie Nomads en de vreselijke spierballen symfo op Tubehead hebben moeten doorstaan.
Het niveau van de eerste drie albums wordt niet gehaald maar het niveau van Defector misschien wel, en dat is toch al heel wat.
Grootste minpunt is de zang van Hackett, hij klinkt vlakker dan ooit en wordt enkel op Still Waters serieus bijgestaan door een koortje.
Een stem laat ik maar even achterwege. Nog maar een paar weekjes luisteren.

Via de Hackett website aangeschaft? Ben benieuwd waar ik hem snel kan vinden.

Als ik het goed heb begrepen is de verkoop via de Hackett website tijdelijk stilgelegd. Hackett wil al die cd's (nou ja, de eerste 500) zelf signeren maar is verlopig nog op toernee.

Ik heb Defector net nog eens opgezet en helaas pindakaas Out of the Tunnel's Mouth is toch wel een stukje minder. Dit album is natuurlijk niet uitgebracht op Camino (daar gingen al die rechtzaken over) maar op het nieuwe label Wolfworks.

Ja dat schiet niet op natuurlijk.

Een van de betere Hackett platen ondanks dat het niveau van zijn eerste 4 platen niet wordt gehaald. Op sommige stukken proef ik absoluut de sfeer en compositorische kracht van Spectral Mornings en Defector. Er staan helaas ook enkele wat zwakkere broeders op de plaat, maar voordat ik een verder oordeel geef zet ik hem nog even op de repeat stand om de CD nog een paar keer te beluisteren. Het is zeker geen slechte plaat en in ieder geval ook zeer afwisselend.

Nu een paar keer beluisterd. Ik vind 3 sterren te weinig dus vooralsnog kom ik op 3,5 uit want 4 is weer te veel voor nu. Een afwisselende plaat in de stijl van Spectral Mornings en Defector en vooral de sobere maar zeker niet irritante zang van Hackett vind ik opvallen naast enkele schitterende instrumentale stukken.

Die 3,5 ster kan ik helemaal in meegaan. Is voor mij net zoveel sterren als Defector maar die zwerft ergens tussen de 3,5 en 4 sterren. Album is mij iets teveel afwisselend of liever gezegd het is geen eenheid. Spectral Mornings is ook behoorlijk afwisselend maar dat album heeft een herkenbaar totaalgeluid. Defector is het eerste album van Hackett wat een beetje los zand is. Een verzameling prima nummers, en daarna wordt het helemaal een zooitje op die albums van Hackett. Dus wat dat betreft is dit een hele verbetering. En de zang is zeker niet iritant maar wel nogal vlak (al kan jet natuurlijk ook sober noemen ) Enige skipmoment is Tubehead. Fire on the Moon en Emerald and Ash zijn prima symfonummers, vooral het instrumentale gedeelte want de gezongen refreintjes zijn wel heel simpel. Sleepers begint nogal saai en slaapverwekkend maar is best een heel leuk nummer. Ghost in the Glass is helaas nogal kort, ouderwets goede symfo. Still Waters is grappige maar niet al te sterke bluessymfo. Aan Nomads en Last Train to Istanbul mankeert ook niet zoveel. Conclusie: aangenaam album, waar regelmatig flarden van de oude Hackett voorbij komen

Niet helemaal mee eens maar dat het album het niet haalt bij Spectral Mornings (of Voyage ...) is zeker duidelijk.


Absoluut mee eens, op de akoestische albums na want dat een gitarist veelzijdig kan zijn bewijst Hackett als geen ander.


Yep, mee eens. Ik vind Out Of The Tunnel's Mouth ook aangenaam en eens een keer een andere hoes dan een Kim Poor kunstwerk is ook verfrissend.

Helemaal vergeten te stemmen maar eindelijk heb ik dan de originele cd en ik vind um schitterend. De plaat loopt voor Hackett begrippen erg ''gesmeerd'' en kent amper dooie momenten. Minder experimenteel maar klinkend als een klok. Een album dat ik van de Hackett collectie vaker uit de kast zal trekken, zeker weten.

Vanmiddag bij toeval de special edition tegengekomen met een bonusdisc waarop de volgende tracks:

1. Blood On The Rooftops
2. A Tower Struck Down
3. Firth Of Fifth
4. Fly On A Windshield
5. Broadway Melody of '74
6. Every Star In The Night Sky

Ben benieuwd.

Het is toch wel jammer dat Hackett op de bonus cd (zoals door Bluebird beschreven) weer met wat livenummers aan komt. De goede man heeft nu al zoveel live uitgebracht (lang niet alles staat hier op de site) dat ik bv. lied 1 en 3 van de live cd al gauw een keertje of 10 zal hebben. Ik neem toch aan dat je zo'n s.e. voor veel fans maakt die toch alles al hebben en die hebben hier toch erg weinig aan.

cd1 is natuurlijk wel prima in orde

Het verder ongewijzigde boekje is aangevuld met 4 pagina's met livefoto's. De nummers stammen uit maart 2009 van een concert in Italië. Line up: Nick Beggs, Roger King, Gary O'Toole, Rob Townsend en Hackett zelf uiteraard. Recent dus en in die zin best een leuke aanvulling.


Wie mijn eerste editie wil hebben stuurt maar ff een berichtje.