Alphaville - Afternoons in Utopia (1986)

Na het schitterende debut album Forever Young viel dit album mij wat tegen. Dit komt volgens mij omdat het me allemaal te gelikt klinkt in mijn oren. Had de voorganger nog een ingetogen geluid, wat iets spannends had, op dit album is daar helaas op beperkte schaal sprake van.

Ondanks het bovenstaande is wel duidelijk te horen dat we met Alphaville te maken hebben, want delen van de goede sound van de voorganger zijn wel gebleven. Hiermee bedoel ik dat het nog steeds muziek is om lekker in op te gaan. Tracks als Jerusalem, Afternoons in Utopia en Lassie Come Home luisteren heerlijk weg en laten horen dat de heren nog behoorlijk goede songs kunnen maken.

Het grootste probleem met dit album is voor mij dat er geen eenheid in zit., wat op de voorganger wel aanwezig was. De songs hangen wat als los zand bij elkaar en dat is jammer te noemen. Hoe dan ook, nog net een voldoende.

Alphaville viel op dit tweede album toch een klein beetje door de mand. Er staan een paar aardige liedjes op het album, vooral Lassie come home en Jerusalem, en Afternoons in Utopia is ook nog wel een aardig moppie, maar dan houdt het ook wel zo'n beetje op. Het is weinig imponerend, en staat allemaal mijlenver af van de spannende en goed geproduceerde synthpop van het debuutalbum. Jammer. 3 sterren, naar boven afgerond.