Electric Light Orchestra - The Night the Light Went On in Long Beach (1974)

aha met een anderehoes dan wel nog , heb dit altijd geen sterke live lp gevonden , elo is duidelijk een studiogroep waar ze konden prutsen tot in het oneindige toch nog 3 sterren , in feite een halfje teveel maar hun showdown vind ik toch zeer goed .

Deze live cd/lp is er eentje uit de begin tijd. Niet dat ze helemaal onbekend waren want dat was zeker niet het geval maar het technische Jeff Lynne geluid van later in de jaren 70 was hier nog niet zo aanwezig. De opname zijn nog wel aardig. Maar als je ze live wilt zien kan je beter de Zoom dvd kopen al is die soms wel ietwat klinisch

Dit live album is voor mij vooral een brok jeugdsentiment. Jarenlang heb ik familie, vrienden en kennissen gevraagd op hun vakantielocatie even te zoeken naar deze LP. En deed dat zelf uiteraard ook. Telkens zonder resultaat.

Tot ik in 1983 verhuisde naar Valkenswaard. Daar had een wiskundeleraar van de LTS er een eigen zaak naast. Als muziekliefhebber verhuurde hij LP's. Ik raakte met hem aan de praat en vroeg uiteraard ook naar dit album. Drie weken later kwam ik weer binnen en verraste hij mij volledig: weliswaar zonder originele hoes, maar in zijn netwerk had hij een exemplaar weten te vinden.

De opnamen zijn gemaakt tijdens een US tour van ELO vóór de grootschalige arena's werden opgezocht. Destijds was de band vooral 'groot' op de campussen van de universiteiten. De kwaliteit is niet altijd even bijzonder, maar het blijft toch een aardige plaat.

In de jaren 70 had ik deze plaat nog niet op vinyl gezien. Toch kwam hij in Amerikaanse discografieen voor.
Midden jaren 80 werd dit live album met ELO nog net voor Eldorado opnieuw uitgebracht in de Nice Price serie van EPIC/CBS. Dat waren LP's met zo'n rode sticker erop die prijzen hadden zoals fl. 12,90 en fl. 14,90.
Ik was toen meer bezig met het werk van Paul Simon compleet te maken en heb deze ELO genegeerd.
In 1998 zag ik bij een postorderbedrijf dat hij eindelijk op CD uitgebracht was en dat de geluidskwaliteit verbeterd was. Ik heb 'm toen meteen besteld.
Op het bootleggebied waren er al live-CD's van ELO verschenen o.a. Early ELO met zo'n zelfde soort tracklist.
Ik hoor van ELO natuurlijk liever het studiowerk. Toch vind ik dit een gaaf historisch document dat prima weergeeft hoe het er bij een ELO-concert tijdens de aanvangsjaren eraan toeging. Het is meer een soort bijlage bij de eerste 3 studioalbums.
Verrassingen zijn een cover van Day tripper, Mik's solo/Orange blossom special en een medley van In the hall of the mountain king en de Jerry Lee Lewis cover Great balls of fire.
Jeff Lynne schreef veel klassieke popsongs, maar zijn hart lag vooral bij de rock 'n' roll die hij in zijn jeugdjaren op de radio hoorde.
Nu maar hopen dat ze nog eens live-werk van ELO met Roy Wood in de archieven vinden. Van Roy Wood is vooral zijn Move-werk op Youtube terug te vinden.
Rond 1998 verscheen er ook nog een officiele CD met live werk van de Out of the Blue tour. De band was inmiddels gegroeid en ieder album tot nu toe was goed verkocht en hun shows werden steeds spectaculairder.

Aanvulling: in Amerika werden de live versies van Day Tripper en Daybreaker als single uitgebracht. 10538 Overture (live) werd later als b-kantje gebruikt voor de Amerikaanse single van Evil Woman (van Face the Music).

na de plaat meer dan 30 jaar gehoord te hebben , nog altijd uit de bol bij showdown en het magistrale roll over beethoven !

Nou zijn mijn stemmen voor E.L.O. altijd hoog, ze zijn de reden dat ik muziek beleef zoals ik het beleef. Maar dit album is de groep live zoals het nooit meer is geweest, het rockt en de versies van de nummers zijn anders als de orginele.

Nou heb ik weinig aan te merken op Jeff maar live was het toch een bejaardesoos, ook het latere spaceship met lasers konden dat niet verbergen. Jeff had nog een hekel aan die rond springende cellisten, maar die probeerde er nog wat van te maken. En als nummers live op het origineel moeten lijken dan zet ik de plaat wel op. Jeff snapt niet dat bij een concert de stoom er af moet komen, maar hij is er ook de persoon niet echt voor, te rustig en te verlegen.

De in 1984 heruitgebrachte versie is hier en daar wel wat opgeleukt. Het orgineel uit 1974 had een andere hoes, en was (heel vreemd) alleen in duistland uitgebracht (vandaar toen alleen via import te krijgen) terwijl hij in de VS was opgenomen. Het geluid verschilt echt 100% tussen dof en helder. Ook bleek er bij de heruitgave het publiek vertienvoudigd te zijn.

Ik zal opbiechten het album pas zeer recent te hebben gekocht en eigenlijk ook pas voor het eerst beluisterd.

Dat heb je wel eens, je weet uiteraard al jaren van het bestaan van een album maar het trekt je niet direct om het te kopen of het was gewoon niet te vinden op cd.

In combinatie met de prima geluidskwaliteit viel de cd mij eerlijk gezegd 100% mee. Misschien waren concerten van E.L.O. saai om te zien, zo klinkt het niet op de cd. Wellicht kun je ze beter horen dan zien. Dat gevoel heb ik ook een beetje bij het "Out of the Blue" concert dat ik ergens op dvd heb met een 5.1 surround versie van het album Discovery.

Er is overigens niet veel live te krijgen van E.L.O. Officieel heb je dus deze maar die stamt ook al weer uit 1974. Een tweede live cd (At the BBC) heeft betrekking op livenummers tussen 1973 en 1976. Dus met betrekking tot live optredens op cd worden E.L.O. fans niet echt verwend.

Ik ben daarom ook zo blij dat deze cd in ieder geval staat als een huis. Het enige jammere zijn de cover versies van de Beatles (Daytripper, dat nummer had Lynne echt bij de originele uitvoerders moeten laten) en ik trok ook enigszins wit weg bij de overgang van één van de hoogtepunten van het album (In the hall of the Mountain King) naar Great balls of fire.

Maar voor het overige een prima concert, gegeven naar aanleiding van het uitbrengen van het prachtige album On the Third Day.

Vol verwachting deze een paar keer beluisterd maar een flinke tegenvaller. Het lijkt wel een publieksopname en verder kunnen ook de uitvoeringen van de nummers mij niet echt bekoren.

Toch maar even de hoes veranderd, in de orginele 1974 uitvoering !