Access to Arasaka - Oppidan (2009)

Typische MuMe-IDM, maar toch geen stemmen

Het is soms nogal zoeken! Maar het klinkt erg interessant; deze staat op de speellijst voor de komende dagen in ieder geval.

Heb net een stapeltje Tympanik cd's binnen gekregen en de eerste die ik er van beluister is werkelijk een kanonslag in de roos. Ik heb lang gedacht dat Gridlock, eigenlijk de eerste electronic act die ik kon waarderen, niet te evenaren was maar dit lijkt toch wel in de buurt te komen. Een trip die van begin tot eind boeit en uitdaagt. Gelukkig ben ik zo wijs geweest de twee andere cd's ook te bestellen. Zin an!

Goed om te horen VDG! Ik ken bijna alles van ATA, behalve deze dus Maar ga hem ook op de kop tikken. Ik kan je verzekeren dat die andere plaatjes ook absolute topklasse zijn!

Mooi. Ben erg benieuwd ook. Eerst deze even een paar keer voorbij laten komen. Oh ja, tot eind deze maand sale bij Tympanik;-). Ik geloof dat deze voor 5 dollar gaat

Right. Op diverse websites en forums is te lezen dat de erfenis van Gridlock in de handen ligt van AtA. Normaal neem ik dit soort berichten serieus en check dan vervolgens de genoemde acts uit: Proem, Undermathic, Stendeck enzovoort. Allemaal uitgeprobeerd en inderdaad allemaal coole shit. Maar geen een die de keizers van de troon stoot.

En hier is dan Access to Arasaka. Nog geen fractie van het aantal stemmen van Gridlock. Hoogst onterecht. De keizers hebben eindelijk een troonopvolger.

Check ook de megacoole andere cd's en bijvoorbeeld het op deze site nog niet toegevoegde Metax. Samen met een handvol EP's te downloaden van de website van AtA. Gratis.

Hulde hulde hulde

Erfenis van Gridlock gaat me iets te ver, daarvoor komt AtA flink wat power tekort, maar dat het een constante is qua kwaliteit in het electronisch experimentelere landschap mag duidelijk zijn inmiddels

En waarom heb ik dit meesterwerk nou weer nooit een cijfer gegeven?? Soms luister ik teveel tegelijk en vergeet er een paar. Maar dit is misschien wel hun vetste plaat! In ieder geval hun donkerste. En minder weirde arritmische ritmes als sommige van hun werk hierna, dat ik dan weer erg tof vind! Maar deze geeft er een consistentie voor terug waar je U tegen zegt. En de complexe ritmes zijn wel degelijk terug te vinden op dingen als Caeropore en First Kill, beiden met verrukkelijke overgangen halverwege! Dit zijn meesters in hun eigen recht en horen bij het beste wat electronic te bieden heeft.