Avarus - Rasvaaja (2007)

Voor zover mijn herinnering mij bracht had ik het gevoel dat dit nog minder afwisselend was dan het eigenlijk is.

De eerste keer dat ik het hoorde was als achtergrondmuziek bij mijn jaarlijkse poging theedrinken (nee! ik hou er nog steeds niet van!) en daar ligt het wellicht aan (hoe het daar terechtkwam is een te lang verhaal voor hier). Ik herinner me dat ik het toen een massa vrij onbestemde geluiden vond maar dat het me fascineerde, zoals gezegd vooral het derde nummer. En hoewel ik het daarna veel vaker gehoord heb is op de een of andere manier toch het een en ander van die eerste ervaring me bijgebleven.

Het is veel minder een massa!.. Er zitten een heleboel subtiele achtergrondgeluidjes in, zoals we van veel Finse folkartiesten die het bij mij goed doen wel gewend zijn. Waar het bij bijvoorbeeld Lau Nau wat minimaler en dromeriger is, zou ik het hier eerder hypnotiserend willen noemen. Ik ben het een en ander gewend uit freejazz, maar dit is voor mijn gevoel veel raarder en onconventioneler, wellicht nog wel meer zonder voorbestemd plan.. Maar nog steeds heeft het een coherentie en is het geenszins toevallig...

Wellicht dat mensen die meer in deze hoek van muziek zitten me willen vertellen dat dit eigenlijk helemaal niet zo bijzonder is, maar ik heb die kennis niet, en eigenlijk wil ik dat niet eens horen, want dit werkt gewoon voor mij!