Stefon Harris / Jason Moran / Greg Osby / Mark Shim - New Directions (1999)

Ergens wel zalig om zoveel 'classics' te horen in een ander jasje, maar de resultaten zijn niet altijd even geslaagd. Zo vind ik het gebroken ritme van Jason Moran in The Sidewinder stilistisch niet tot zijn recht komen. Ik begrijp de keuze wel, namelijk een poging om er een andere dynamiek in te steken, maar voor mij lijkt het soms eerder alsof er een slechte pianist aan de toetsen zit die nog niet weet hoe hij de juiste flow in zijn klavier krijgt. Het memorabele nummer van het album is wat mij betreft 'Tom Thumb' met de fijngeslepen altsax van Greg Osby die prachtig krult in de lijnen van de tenor, met de dragende toonzetting van Moran.

Deze moest net als een goede wijn nog wat decanteren om tot zijn recht te komen. Het is een fascinerend album waar ik regelmatig opnieuw naar luister. De uitvoeringen van het kwartet klinken nog steeds verfrissend. Ook de versie van ‘The Sidewinder’ vind ik toch wel verrijkend en staat mooi in contrast met het origineel.