Tweede release op het Epiteth label, wat garant staat voor ouwe Franse hardcore. Voor z'n tijd zeker indrukwekkend, maar nu toch wel wat achterhaald, al blijft het toch muziek die me kan boeien, al is het niet voor lang.
220V is een album dat eigenlijk bitterweinig variatie bevat. Hou je niet van deze stijl muziek, dan vind je niks aan het album (en waarschijnlijk ook niet aan de rest van de Ingler EPs). "Erratum" is het perfecte voorbeeld. Straightforward gebeuk met echt amper ritmewisselingen, waar de variatie vooral van een verwaterde melodie komt. "Trek" bonkt op dezelfde manier voort. Beetje lomp, maar wel grappig, vooral omdat er hier wat normalere melodietje te vinden zijn.
"Paris 3.00" doet rustig voort, zo ook "Sandra Hopkins", al weet die laatste wel wat meer variatie te brengen, relatief uiteraard. Weer wat meer melodisch geklooi en zelfs een voice sample, waar Paris "3.00" vooral op een stevig ritme en gefixeerde melodie gebaseerd is.
Al bij al klinkt het dus wat oud en stoffig, maar echt irritant is het zeker niet. Meer dan 2.5* kan ik er niet aan geven, daarvoor is het allemaal wat te statisch, maar minder zou ik ook niet over m'n hart krijgen.