House of Lords - Cartesian Dreams (2009)
mijn stem
21 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Frontiers
-
Cartesian Dreams (5:15)
-
Born to Be Your Baby (4:31)
-
Desert Rain (5:07)
-
Sweet September (3:45)
-
Bangin' (3:31)
-
A Simple Plan (4:25)
-
Never Never Look Back (4:06)
-
The Bigger They Come (3:53)
-
Repo Man (4:10)
met Robin Beck
-
Saved by Rock (4:44)
-
Joanna (3:30)
-
The Train * (4:41)
-
Who * (3:53)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
46:57
(55:31)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 4 oktober 2009, 13:35 uur
Nieuw album van House of Lords, ik heb hem al een paar keren mogen beluisteren en het bevalt me geweldig. Topgroep.
0
geplaatst: 11 oktober 2009, 02:48 uur
House of Lords geldt voor mij persoonlijk als de beste melodieuze hardrock band ooit. Ooit begonnen onder de vleugels van Gene Simmons en debuterend op zijn Simmons Records, heeft House of Lords na zijn herstart in 2003 al verschillende hoogstaande platen uitgebracht en is zanger James Christian het enige originele lid.
House of Lords verdiend het om gehoord te worden door een veel breder publiek dan nu het geval is. Ze vegen in ieder geval de vloer aan met bands als het huidige Journey.
House of Lords verdiend het om gehoord te worden door een veel breder publiek dan nu het geval is. Ze vegen in ieder geval de vloer aan met bands als het huidige Journey.
0
geplaatst: 17 oktober 2009, 02:53 uur
Hmmm......niet helemaal mee eens. De eerste 3 platen waren van hoogstaand niveau. De platen na de herstart zijn veel minder goed voornamelijk doordat songwriter Gregg Giuffria niet meer van de partij is. James Christian blijft een erg goede zanger.
0
geplaatst: 27 oktober 2009, 14:46 uur
Prachtig album. Niet zo goed als World upside down maar beter als Come to my kingdome. Gewoon heerlijke melodieuze rocksongs. Produktie is hier en daar wat vlak. Al met al een dikke 4,5 ster.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 12 november 2009, 18:24 uur
Blijft een heel knap album en wat dan nog als het al bekend in de oren klinkt: ik ken ze al vanaf 1988 (het debuut). Het luistert zo mooi weg en die zanger blijft een belangrijke troef in de muziek van House of Lords. Ik hoor en voel klassemuzikanten aan het werk die de song voor alles stellen. Knap album ... nog een beetje wachten voor die vette lap sterren. Repo Man is momenteel nog mijn "eksteroog" want die bevalt me niet zo: vrouwenstem, tekst, de song in het algemeen.
0
geplaatst: 19 januari 2010, 15:34 uur
House of Lords is één van de betere bands in het genre Melodic Rock. Sinds hun debuut uit 1988 hebben ze eigenlijk nog geen zwak album gemaakt, zelfs het comeback album The Power & The Myth uit 2004 vind ik persoonlijk erg sterk.
James Christian heeft een stem waar David Coverdale de hik van krijgt, wat een bereik heeft deze kerel.
James Christian heeft een stem waar David Coverdale de hik van krijgt, wat een bereik heeft deze kerel.
0
geplaatst: 20 februari 2010, 20:03 uur
Damn wat een album, en wat een ontdekking house of lords. Ik vond de eerste vier platen varierend van wel ok tot goed, maar de laatste 3, waaronder deze, zijn echt meesterwerkjes. Hier ga ik zeker weten nog meer luisterbeurten aan gunnen.
0
geplaatst: 20 juni 2010, 00:48 uur
leggen de laatste jaren een behoorlijke productiviteit aan de dag.
kwaliteitsniveau is daarbij van een constant hoog niveau. Lekkere zware melodieuze rock van de bovenste plank.
hoes lijkt trouwens wel erg op Images & Words.
kwaliteitsniveau is daarbij van een constant hoog niveau. Lekkere zware melodieuze rock van de bovenste plank.
hoes lijkt trouwens wel erg op Images & Words.
0
geplaatst: 25 december 2013, 15:25 uur
Een jaar na Come To My Kingdome alweer een nieuw H.O.L. album. Zodra ik het album hoorde kreeg ik de indruk dat het allemaal wat steviger in elkaar stak dan de voorgaande twee albums.
Cartesian dreams, Never Look Back, Desert rain, Saved by Rock en Joanna zijn wat mij betreft de toppertjes, maar ok, nergens is het slecht. The Train (bonustrack) vind ik wel duidelijk de minste.
Wat mij verder opvalt is dat ik tweemaal een dejavu gevoel kreeg naar AC/DC. Luister eens naar het begin van Saved by Rock (beetje ala AC/DC met Back in Black geluid), en de bel aan het begin van Joanna (Hells Bells).
Cartesian dreams, Never Look Back, Desert rain, Saved by Rock en Joanna zijn wat mij betreft de toppertjes, maar ok, nergens is het slecht. The Train (bonustrack) vind ik wel duidelijk de minste.
Wat mij verder opvalt is dat ik tweemaal een dejavu gevoel kreeg naar AC/DC. Luister eens naar het begin van Saved by Rock (beetje ala AC/DC met Back in Black geluid), en de bel aan het begin van Joanna (Hells Bells).
0
geplaatst: 4 februari 2018, 13:25 uur
DIt is het eerste album wat ik van House of Lords hoor en dat bevalt eigenlijk prima. Lekkere melodieuze hard rock met een uitstekende zanger. Vooral Saved by Rock vind ik een heerlijk nummer.
0
geplaatst: 14 september 2020, 01:18 uur
Robin Beck, James Christian zijn vrouwtje, zingt hier en daar koortjes op het album.
Dit doet ze trouwens 'for the very first time'.
See what I did there?
Dit doet ze trouwens 'for the very first time'.
See what I did there?
1
geplaatst: 14 september 2020, 08:12 uur
Ik zie het
Alleen deed ze het op dit album niet 'for the first time'. Want ook op het eerdere HOL-album Come to my kingdom was ze al van de partij. En natuurlijk is ze ooit begonnen als achtergrondzangeres e heeft ze op behoorlijk wat albums. Wat ze op dit album wel voor het eerst doet, is het verzorgen van de make-up, als ik de 'credits' mag geloven. Tja, dat blijft toch vooral een vrouwendingetje, hè?Met de twee genoemde HOL-albums heb je naar mijn idee meteen hun beste twee platen te pakken. Ik vind HOL sowieso een van de beste bands in dit specifieke genre. Vrijwel elk album is goed tot zeer goed. Dat laatste geldt in elk geval voor deze. Weinig origineel, zoals hierboven ook al opgemerkt, maar door de bank genomen uitstekende nummers en dito uitvoering. Vooral het titelnummer is ijzersterk. Alleen de productie laat bij sommige latere HOL-albums wel eens iets te wensen over, maar dit is hier niet het geval.
0
geplaatst: 15 september 2020, 22:44 uur
gaucho schreef:
Ik zie het Alleen deed ze het op dit album niet 'for the first time'. Want ook op het eerdere HOL-album Come to my kingdom was ze al van de partij. En natuurlijk is ze ooit begonnen als achtergrondzangeres e heeft ze op behoorlijk wat albums. Wat ze op dit album wel voor het eerst doet, is het verzorgen van de make-up, als ik de 'credits' mag geloven. Tja, dat blijft toch vooral een vrouwendingetje, hè?
Met de twee genoemde HOL-albums heb je naar mijn idee meteen hun beste twee platen te pakken. Ik vind HOL sowieso een van de beste bands in dit specifieke genre. Vrijwel elk album is goed tot zeer goed. Dat laatste geldt in elk geval voor deze. Weinig origineel, zoals hierboven ook al opgemerkt, maar door de bank genomen uitstekende nummers en dito uitvoering. Vooral het titelnummer is ijzersterk. Alleen de productie laat bij sommige latere HOL-albums wel eens iets te wensen over, maar dit is hier niet het geval.
(quote)
Ik zie het
Alleen deed ze het op dit album niet 'for the first time'. Want ook op het eerdere HOL-album Come to my kingdom was ze al van de partij. En natuurlijk is ze ooit begonnen als achtergrondzangeres e heeft ze op behoorlijk wat albums. Wat ze op dit album wel voor het eerst doet, is het verzorgen van de make-up, als ik de 'credits' mag geloven. Tja, dat blijft toch vooral een vrouwendingetje, hè?Met de twee genoemde HOL-albums heb je naar mijn idee meteen hun beste twee platen te pakken. Ik vind HOL sowieso een van de beste bands in dit specifieke genre. Vrijwel elk album is goed tot zeer goed. Dat laatste geldt in elk geval voor deze. Weinig origineel, zoals hierboven ook al opgemerkt, maar door de bank genomen uitstekende nummers en dito uitvoering. Vooral het titelnummer is ijzersterk. Alleen de productie laat bij sommige latere HOL-albums wel eens iets te wensen over, maar dit is hier niet het geval.
Mijn favoriete album van hen is Demons Down (1992).
Die kocht ik na dat ik hun debuut (1988) grijs gedraaid had.
Ik heb ze jammer genoeg niet meer in mijn bezit, doordat ik ze ooit eens ontleende aan 'een vriend' en ze nooit terugzag. Ik had nog een hele hoop te leren als 17-jarige.
Hun latere werk vind ik ook prima, omdat de formule toch behouden blijft en dat vind ik vanuit nostalgisch oogpunt prima. In mijn bezit op CD: Cartesian Dreams + World Upside Down
* denotes required fields.
* denotes required fields.