Grateful Dead - One from the Vault (1991)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Arista
-
Introduction (0:46)
-
Help on the Way / Slipknot! (7:52)
-
Franklin's Tower (6:58)
-
The Music Never Stopped (5:28)
-
It Must Have Been the Roses (5:05)
-
Eyes of the World / Drums (14:31)
-
King Solomon's Marbles / Stronger Than Dirt (Or Milkin' the Turkey) (6:36)
-
Around & Around (5:59)
-
Sugaree (7:55)
-
Big River (4:50)
-
Crazy Fingers / Drums (13:08)
-
The Other One (5:32)
-
Sage and Spirit (3:22)
-
Goin' Down the Road Feeling Bad (7:14)
-
U.S. Blues (5:30)
-
Blues for Allah / Sand Castles & Glass Camels / Unusual Occurrences in the Desert (21:01)
Links
Last.fm
0
kippenhok
geplaatst: 28 december 2010, 17:04 uur
3 fijne schijven zwart vinyl - prima voor de donkere avonden!
0
geplaatst: 15 februari 2021, 14:14 uur
Wordt met de keer beter. Vlak na het uitbrengen van Blues for Allah speelden de heren (en dame) van Grateful Dead het album in zijn geheel (uiteraard met andere nummers ertussen) tijdens een twee uur durend concert dat werd uitgezonden op de radio. Zodoende had bijna iedere taper dit concert wel toen het officieel werd uitgebracht. Maar een upgrade in geluidskwaliteit is nooit weg, want dit album is gemixt vanaf de multitracks en dat hoor je ervan af (Dick's Picks zijn vaak 2 tracks masters van het mengpaneel).
Sowoieso is de mix heel dynamisch, met genoeg ruimte voor alle instrumenten en zang, waardoor je naar wens kunt focussen op één bepaald instrument en zo steeds nieuwe dingen kunt ontdekken, ook hoor je het unieke samenspel en onderonsjes tussen de diverse leden van de band.
Het enige puntje van kritiek is dat het wat 'veilig' is. Sowieso ontbreken vehikels om flink op te Jammen (Dark Star, Playing in the Band en The Other One is behoorlijk ingekort) en qua arrangement blijven ze behoorlijk dicht op de studioversie van Blues for Allah, de setlist lijkt ook zorgvuldig uitgedacht en 'well reheased'. Consequentie is dat het spel buitengewoon strak is, de zang voor hun doen zeer goed en er ook zeker enkele noemenswaardige performances op staan. Dat maakt dit album gewoon een must have.
Favorieten zijn Help on the Way > Slipknot > Franklin's Tower, Music Never Stopped, Must Have Been the Roses, Big River en U.S. Blues, maar die gitaar into Other One is ook subliem. Uiteindelijk zouden ze verder bouwen op deze stijl in 1976 en 1977. Vooral dat laatste jaar staat zeer hoog aangeschreven.
Sowoieso is de mix heel dynamisch, met genoeg ruimte voor alle instrumenten en zang, waardoor je naar wens kunt focussen op één bepaald instrument en zo steeds nieuwe dingen kunt ontdekken, ook hoor je het unieke samenspel en onderonsjes tussen de diverse leden van de band.
Het enige puntje van kritiek is dat het wat 'veilig' is. Sowieso ontbreken vehikels om flink op te Jammen (Dark Star, Playing in the Band en The Other One is behoorlijk ingekort) en qua arrangement blijven ze behoorlijk dicht op de studioversie van Blues for Allah, de setlist lijkt ook zorgvuldig uitgedacht en 'well reheased'. Consequentie is dat het spel buitengewoon strak is, de zang voor hun doen zeer goed en er ook zeker enkele noemenswaardige performances op staan. Dat maakt dit album gewoon een must have.
Favorieten zijn Help on the Way > Slipknot > Franklin's Tower, Music Never Stopped, Must Have Been the Roses, Big River en U.S. Blues, maar die gitaar into Other One is ook subliem. Uiteindelijk zouden ze verder bouwen op deze stijl in 1976 en 1977. Vooral dat laatste jaar staat zeer hoog aangeschreven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.