DOOM - Unexpected Guests (2009)

Het is niet moeilijk om een goede DOOM verzamelaar samen te stellen. Unexpected Guests is echter wel leuker geworden doordat er gekozen is voor tracks met gastartiesten. En ook nu geldt weliswaar dat er betere tracks gekozen hadden kunnen worden, maar ik vind de samenstelling wel redelijk. Unexpexted Guests is verder zo leuk omdat het tempo hoog ligt, nummers sluiten naadloos op elkaar aan. Da Supafriendz, Quite Buttery, The Unexpected en Project Jazz zijn mijn favoriete tracks.

Wat is DOOM op rustige beats toch fijn zoals op Yikes. Dat doet ie echt te weinig. Vooralsnog lekker plaatje, maar ben pas bij Da Supafriendz (waar is dat deuntje van?).

Volgens mij komt 'ie uit de serie Fat Albert, maar Doom gebruikte hem ook op Poo-Putt Platter van Mm.. Food? Da Supafriendz stond overigens al op Look Mom... No Hands van Vast Aire.

Daar ken ik hem van. Thnks.

woohoo, hopelijk vlug nieuw werk van Doom!

die titel is wel vet, zeker als je naar de gast artiesten kijkt

Erg leuke cover.

NICE!!!

Ja man, geniale intro van Yikes!!! en meteen erna Sorcerers. Te vet toch.

De echte liefhebbers kennen ze natuurlijk al: zijn gastoptredens bij Talib Kweli en John Robinson, de ijzersterke nummers die hij samen met producer Jake One opnam voor diens White Van Music, de meer dan verdienstelijke samenwerkingen met Vast Aire en Count Bass D en zo kan de opsomming nog wel even doorgaan. DOOM is iemand die met regelmaat bij andermans platen opduikt en daar eigenlijk altijd iets aan toevoegt door zijn eigen, bijzondere stijl.

Enerzijds een artiest met een groep fans die hem als niets minder dan een legende beschouwt, anderzijds iemand die zich zoveel mogelijk afzondert van alles en iedereen en absoluut geen wereldwijde faam kent. Die factoren zorgen er samen eigenlijk voor dat er in plaats van een Greatest Hits nu Unexpected Guests verschijnt, waarop DOOMs beste gastbijdrages worden gebundeld met wat voorheen nooit uitgebracht materiaal. De nutteloze remix van Street Corners (met Masta Killa, Inspectah Deck en GZA) zullen we voor het gemak maar even buiten beschouwing laten.

Zoals gezegd: voor DOOMs liefhebbers is het allemaal niet of in elk geval nauwelijks nieuw wat deze compilatie biedt, maar dat betekent niet dat ze er geen plezier aan kunnen beleven. Want DOOM benut zijn rappende kwaliteiten op eigenlijk alle tracks: in een aanstekelijk hoog tempo schotelt hij de luisteraar, geregeld gebruikmakend van binnenrijm, allerlei hersenspinsels voor, intrigerend in zowel nietszeggendheid als humor. Twee voorbeelden: “Make no mistake, son, it’s Jake One//He makes beats well like I likes my stakes done” (Get ‘Er Done) en “Villain known to flip scripts like Tarantino//MC’s need a vino…” (Quite Buttery). Ongetwijfeld niet voor iedereen weggelegd, en zij die binnen hiphop heldere coherentie en enige voorspelbaarheid zoeken zijn hier sowieso aan het verkeerde adres. Maar voor degenen die vallen voor spitsvondige teksten die misschien niet altijd hout snijden maar in elk geval altijd originaliteit bevatten, is DOOM altijd de juiste artiest geweest - en dat onderstreept dit album eens te meer.

Er zitten wat mindere nummers tussen (Fly That Knot), en ook de tracklist van Unexpected Guests is absoluut niet zo weloverwogen als die van Madvillainy. Maar wel zet deze plaat enkele ijzersterke collaboraties die DOOM het afgelopen decennium heeft opgenomen op een rijtje. En dat zal verzamelaars hoe dan ook goed doen, zeker omdat DOOM een neusje voor goede producties lijkt te hebben: keer op keer bevatten de tracks een bepaald soort ongedwongenheid en ritme die zijn authentieke flow alleen maar ondersteunen. Dat My Favorite Ladies - een van DOOMs sterkste singles aller tijden, maar gek genoeg nooit eerder op een regulier album verschenen - tegen het einde nog voorbijkomt, voelt aan als de spreekwoordelijke kers op de taart.

De laatste jaren is het alleen wat stil rondom DOOM. Met Born Like This liet de rapper zien dat hij zijn kwaliteiten nog heeft, maar tevens werd duidelijk dat hij er moeite mee heeft een overtuigend geheel neer te zetten. Unexpected Guests zal helemaal niets aan deze status veranderen: het is een fijne en goed geselecteerde verzamelaar, maar tegelijkertijd blijft het wachten tot DOOM weer eens echt het achterste van zijn tong laat zien. Laat die nieuwe Madvillain eindelijk maar eens komen.

Hiphopleeft

Waarom staat het nummer November Has Come van Gorillaz er niet op?

Omdat ze er voor hebben gekozen om de 18 tracks die je hierboven kunt zien op deze verzamelaar te zetten.

Deze moet je alleen al hebben voor My Favorite Ladies
Dat nummer staat wel ergens op een verzamelaar van een weedmagazine. Die heb ik wel ergens liggen.