The Doors - Other Voices (1971)

De repetities voor wat uiteindelijk 'Other Voices' is geworden zijn meteen na het uitkomen van L.A. Woman en het vertrek van Jim Morrison naar Parijs begonnen. De achtergebleven drie groepsleden hoopten dat Jim zich uiteindelijk weer bij de groep zou voegen. Instrumentaal zou het album dan al in de steigers staan. Het liep zoals bekend allemaal anders. Misschien is het feit dat men al een aantal nummers met Jim had uitgeprobeerd, en dat er gewoon doorgewerkt was tijdens zijn afwezigheid tot zijn dood ook een overweging om het album dan maar zo af te maken.

Op WOW HD wordt deze en Full Circle aangeboden in duoverpakking voor 18.30 euro en als Rhino remaster versie en komt op 4 september 2015 uit. Ook op LP te krijgen.

18,30?

Bij de Media Markt (Rotterdam Alexandrium) ligt die duo verpakking voor 7,99 heb ik net gezien.

Ik denk dat ik de remaster aanschaf heb de org LP nog steeds
Best de moeite waard ,een track als Ship w/ Sails doet niet onder voor Doors(met Morrison)begrippen

Het leek mij voor die prijs van 7,99 voor beide non-Jim albums best interessant, ik heb verder alle andere studio-albums al (plus wat live) dus als aanvulling op de collectie maar dan moet het natuurlijk wel de moeite waard zijn. Toen zag ik echter de gemiddeldes en daar werd ik niet vrolijk van. Jij bent 1 van de weinige met een flinke voldoende.

Ik zag deze uitgave vandaag voor 7 euro liggen. Na even wat fragmenten beluisterd te hebben heb ik het maar meegenomen. Na Other Voices beluister ik nu ook Full Circle. Mijn indruk is dat het beide prima albums zijn. Zonder de naam 'The Doors' zou het aantal stemmen ongetwijfeld minder zijn maar het stemgemiddelde toch hoger denk ik. Wat toen waarschijnlijk amper of niet lukte, de muziek op zich beoordelen, kan nu wel. En dan valt er weinig te mopperen en veel te genieten.

Via een Italiaanse site op een gesealde cassette (jawel) in huis gekregen. Is toch echt prima muziek hoor. Zo weet je dat er een goede band achter Jim stond (die toch vaak onbekwaam was om wat dan ook te doen).

Natuurlijk valt er veel af te dingen op het trio dat zich nog The Doors noemde.
Vocaal is het allemaal niet zo sterk en soms wordt geprobeerd de stem van Morrison te imiteren (of klinkt Manzarek echt zo?).
Maar... het klinkt wel lekker en zo beroerd als sommigen je willen doen geloven, is het zeker niet volgens mij. Gewoon aangenaam om eens te beluisteren.

Het heeft zo'n 25 jaar geduurd voor ik deze en Full Circle heb gedraaid. Niet ten onrechte zo blijkt. Dit heeft weinig met The Doors te maken. Ik ben van mening dat als de frontman van een band overlijdt, de band beter opgedoekt kan worden of onder een andere naam verder moet gaan, want het wordt nooit meer zoals het was. De twee albums zonder Morrison zijn daar voorbeelden van. Hetzelfde geldt voor bijv. Alice in Chains. Stel je Pearl Jam voor zonder Eddie Vedder, of Songs: Ohia zonder Jason Molina. Gaat 'm gewoon niet worden.

Dit heb ik heel lang niet durven luisteren omdat ik me geen Doors zonder Jim kon voorstellen. Echter er zijn andere bands die met een andere zanger prima platen afleverden en Ray nam ook regelmatig de honneurs waar als Jim niet in staat was iets toe te voegen.
Ik kan het ook waarderen dat de heren geen andere zanger hebbeningeschakeld, maar het zelf hebben opgelost. Robbie is geen begenadigd zanger en Ray is niet slecht, maar mist iets speciaals.
Door dit album denk ik wel dat ik de invloed van Jim op de muziek altijd wat onderschat heb. Ik dacht altijd dat hij van de teksten was, maar als ik naar de muziek van dit album luister, missen er elementen die er met Jim altijd inzaten. Helaas nemen ze weer afscheid van de blues en gaan terug naar het geluid van de eerste album, echter zonder het epische apspect dat nummers als The End kenmerkt.
Dat gezegd hebbende, is dit voor mij geen Doors meer en heb ik al die tijd gelijk gehad de albums zonder Jim links te laten liggen.

Het is echt alsof ik naar een heel andere band aan het luisteren ben. Dat je Jim niet zomaar vervangt, is volkomen begrijpelijk, maar ik hoopte het spel van Manzarek, Krieger en Densmore hier nog wel te herkennen. Qua zang is het al een vrij matige bedoening, maar deze liedjes stellen niets voor. Geen indrukwekkende toetsen. Geen prachtige solo's en heel mat drumwerk. De productiekwaliteit is ook duidelijk lager, waardoor ik vooral de indruk krijg dat het demo's zijn. Even nog geld binnenharken. Ook met Morisson op dreef was dit nooit goed geworden.

Tussenstand:
1. The Doors
2. Strange Days
3. Waiting For The Sun
4. L.A. Woman
5. Morrison Hotel
6. The Soft Parade
7. Other Voices

Met Jim nog in de band was dit album in deze vorm nooit uitgebracht.
Dan hadden we waarschijnlijk weer een knaller van een bluesrockalbum gehad.
De muzikale stempel die Jim op de band drukte was veel groter dan menigeen denken.

Het was toch beter geweest als men na het overlijden van Jim Morrison had besloten er mee te kappen.
Waardeloos album.

Nee, dit is het hem inderdaad niet. Ik hoor nu vooral hele simpele popliedjes met teksten die in geen enkel opzicht kunnen tippen aan wat Jim Morrison schreef. Niet alles is verschrikkelijk, Ships w/ Sails vind ik best een fijne melodielijn hebben. Manzarek is ook helemaal geen verschrikkelijke zanger, beetje een Mick Jagger vibe. Tightrope Ride is op deze manier ook best uit te houden.

Krieger kan echt beter zijn mond houden. Down On The Farm is beschamend slecht geschreven en gezongen en de naam The Doors niet waardig. I'm Horny, I'm Stoned is echt precies een zelfde soort verhaal: beschamend slecht. Wandering Musician is dan (met zang van Manzarek) weer beduidend beter. Hang On To Your Life gaat ook wel. Overduidelijk geen Doors album, maar ook geen complete ramp.

Tussenstand:
1. The Doors
2. Waiting For The Sun
3. Strange Days
4. Morrison Hotel
5. The Soft Parade
6. Other Voices

Tsja en dan is het 1971, Jim is niet meer en de band besluit het album zonder hem (af) te maken. En dat valt niet mee!...zie de sombere gezichten op de voorkant van de hoes en binnenhoes en de opgeluchte gezichten aan de achterzijde.

Muzikaal blijken de drie overduidelijk niet zonder hun charismatische frontman te kunnen. De songs op het album zijn saai en op het lekker rockende Tightrope Ride en Ships with sails (fijn orgeltje) na niet de moeite waard.

Vanwege de twee genoemde nummers nog een dikke 2 1/2 ster.

Dit album voor een schamele drie euro, samen met Full Circle op de kop getikt, uitgegeven Howling Wolf Records (maar Razor records en Griffin Music worden ook vermeld).
The Doors zonder Jim Morisson, kan dat wel. Ik lees overal dat ze beter een andere naam hadden kunnen kiezen. Wat bij Joy Division ook is gebeurd na de dood van Ian Curtis ging het drietal met een nieuw lid verder als New Order. En hoewel de eerste platen nog wel wat Joy Division achtigs hadden, ging men snel verder met een nieuwe koers/stijl.
Het drietal van The Doors heeft anders besloten en dan weet je dat de kritiek hard kan zijn.
Maar hoe klinkt het ? Het klinkt echt als The Doors zonder Jim Morisson. Die is niet zo maar te vervangen.
Maar ik ben toch niet zo negatief over het resultaat. Er zitten best mooie songs in en het verhaal gaat dan ook dat men al eerder gestart was met dit album, toen Jim Morisoon nog leefde. .
'Ships w/Sall' is een prima nummer, dat als het door een andere groep was uitgegeven bijzonder goed zou scoren. Ook 'Tightrope Ride' mag er zijn. Ik herkende dat nummer direct, het stond op de 4 vinyl box Superstars of the 70's (1973) , die achteraf heel belangrijk is geweest voor mijn muzikale ontwikkeling. "Down on the farm' is ook niet verkeerd. Enkel wat je continu zit te denken, hoe zou het klinken als Jim het zou zingen ?
Conclusie : op zich niet verkeerd, jammer dat de groep geen andere naam heeft gekozen. Dan zou je er toch anders naar luisteren. Een enkel nummer stelt niet veel voor, maar er zitten toch echt wel redelijke nummers tussen.
Toch maar een 3,5 ster.