Tracy Chapman - New Beginning (1995)

"give me one reason"

Echt een prachtige plaat. Zeker de moeite waard om eens te beluisteren.

Misschien val ik wat in de herhaling met betrekking tot Tracy, maar ook dit album haalt het niet bij 'Crossroads'. Oké, er staan een paar mooie songs op, maar echt verrassend is het ook niet meer.

Fantastische cd.

Prachtige beschouwende plaat van Tracy Chapman.Op sommige momenten enorm breekbaar en dan weer heel overtuigend en scherp.I'm Ready vind ik een droom van een liedje en ook Give Me One Reason raakt de snaar.Fijne plaat die ik regelmatig draai en die nog niets aan glans heeft verloren.

Hoewel niet slecht is het echt een heel stuk minder spannend dan die eerste cd, die simpelweg tracy Chapman heet. Het is wat te weinig ritmisch en sust me een beetje in slaap. haar monotone zangstijl draagt daar ook aan bij. Terwijl die op de andere cd juist zo bijdraagt aan de sfeer en een soort onderkoeling geeft die haar vrij heftige teksten juist extra lading geeft.

Tracy Chapman wordt bedankt. Haar album ‘New Beginnings’ wijst mij er eens op dat ik eigenlijk ontzettend bevooroordeeld ben. Bevooroordeeld? Wat heet: ik ben een racist en een seksist. Zo, dat is er uit.

Maar waarom wijst mevrouw Chapman mij daar haarfijn op? Dat heeft alles te maken met dat dit eigenlijk gewoon een blanke folkplaat is, waar artiesten als Neil Young en Bob Dylan duidelijk model voor gestaan hebben. Mannen nota bene. Witte mannen. Tracy, dat –man in haar achternaam is wat storend in de context van deze bespreking, mag dan wel een stem a la Nina Simone hebben, maar verder is het akoestische gitaar hier, orgeltje daar, en de witte folkplaat is klaar. Op zich is dat niet zo’n probleem: hoeveel blanken zijn er niet aan de gang gegaan met soul, hiphop, blues, etcetera, terwijl we dat als zwarte muziek zien? Waarom mag een gekleurde medemens dan niet aan de slag met folk?

Ik kom er zelf niet uit, zoals zoveel dingen waar ik niet uitkom als ik er over na ga denken. In dit licht bezien is mijn verplichte Bijbellectuur van de laatste tijd ook niet erg gezond voor me. Als je er over na gaat denken waarom het zo lang duurt eer iedereen in Exodus eens kinderen krijgt, dan kom je daar ook gewoon niet meer uit. Wilden ze eerst carrière maken? Ik weet het niet. Evenzeer weet ik niet waarom ik het vreemd vind dat Tracy Chapman, een gekleurde vrouw, geen teksten zingt over hoe zwaar het is om als gekleurde vrouw in de Verenigde Staten te leven, wat, zoals we allemaal weten, een vrees’lijk seksistische en racistische samenleving is. Maar duw ik nou juist Tracy in een hokje? Ben ik nu de racist en de seksist omdat ik verwacht dat Tracy het over zulke vraagstukken zal gaan hebben? Ik kom er niet uit als ik er over nadenk en dat maakt het luisteren naar New Beginnings een lastige luisterervaring.

Daar had Tracy op haar eerste plaat al wat liefdjes over. Ze wilde na het succes van met name Talking 'bout a Revolution niet het stempel zwarte protestzangeres opgeplakt krijgen.

Gezapig voortkabbelend.

Lekker plaatje hoor..... Ben haar na het debuut uit het oog veloren en dit heeft mij aangenaam verrast met terugwekende kracht. Ze slaat tov het debuut een iets andere weg in en dat is te bewonderen. Met name haar stem gebruik is wat gelijkmatiger. Daarnaast prima begeleiding en song materiaal. 3.5*

Give Me One Reason vind ik goed de rest uitermate saai

Ik word steeds meer en meer een bewonderaar van Tracy Chapman. Dit album heeft mijns inziens één nadeel: de liedjes duren iets te lang. Drie of vier langere songs zijn geen probleem, maar hier geldt het voor bijna elk nummer. Toch is het een mooi album en tekstueel staat het ook als een huis. Het openingsnummer is misschien wel mijn favoriet van dit album. Voor 'Remember the Tin Man' heb ik ook een boontje. Een zwak nummer is er niet te vinden, maar zoals gezegd, speelt de lengte van de songs wat in hun nadeel.

De tekst van 'At This Point In My Life' vind ik heel mooi, waaronder
"Done so many things wrong I don’t know if I can do right" en
"You see I’ve been climbing stairs but mostly stumbling down
I’ve been reaching high always losing ground
You see I’ve been reaching high but always losing ground
You see I’ve conquered hills but I still have mountains to climb
And right now right now I’m doing the best I can
At this point in my life"