The Buoys - Timothy (1971)

Give Up Your Guns blijft vind ik toch wel een heel mooi nummer, met dat hele lange outro (ongeveer helft van het nummer).

Verder echt nooit meer iets van dit groepje gehoord..

Op de twee hits na, give up your guns en Timothy, een matig album.
Enne, inderdaad hierna niks meer van vernomen!!!!!!

Na het nummer Timothy ben ik vernoemd. Mijn moeder vond dat nummer altijd al enorm mooi, en 20 jaar na de release van het nummer werd ik geboren. En ergens vind ik het juist leuk dat het een vrijwel onbekend bandje is. Zo is het geen cliché. Maar het nummer is toch erg goed, als je het mij vraagt.

De twee door Rupert Holmes geschreven songs ('Give up your guns' en 'Timothy') vind ik de beste van dit album.

Ik ken enkel "Give Up Your Guns" wat ik een fantastisch nummer vind.

Misschien toch nog eens proberen de cd te bemachtigen, Luc.

Typisch Amerikaans begin jaren 70-geluid. Deze cd had heel erg veel potentie. The Buoys zijn er niet in geslaagd dat uit te buiten in een langdurige reeks succesvolle cd's.

Door een combinatie van diverse instrumenten en teksten krijgt de cd een heel hoog cowboy gehalte. Het was toen natuurlijk mode, de tijd ook van het ontstaan van The Eagles, America en de Doobie brothers.

Om de muziek te duiden, ik hoor er bijvoorbeeld ook regelmatig harmonies in terug á la de Hollies (o.a. Tell me heaven is here), gecombineerd met strijkers en een af en toe een (dwars-)fluit en redelijke gitaarsolo.

Het inderdaad prachtige Give up your guns is natuurlijk tweemaal een hit geweest in Nederland, in 1972 en 1979 en een graag geziene gast in de top 100 aller tijden.

Je doet de groep echter te kort door ze alleen op dit nummer te beoordelen. Nota bene de b-kant van Give up your guns in 1979, Prince of the thieves, heb ik ook altijd prachtig gevonden.

Maar terecht ook lof voor Timothy en het meeslepende Castles.

Jammer dat de band niet heeft kunnen doorzetten zoals het trio dat ik noemde, ze hadden het gekund. Heb ook geen idee wat er later van ze is geworden.

Luister ook eens naar de (geflopte) single Look Back America: in 1 woord prachtig!!!

"Timothy" heb ik gevonden op een hitcompilatiebox (ik heb blijkbaar meer dan ik dacht) en vind ik ook een prima nummer maar minder dan het magistrale "Give Up Your Guns". Het zal wel niet gemakkelijk zijn dit album te vinden.

Ach, gewoon nieuw via E-bay uit de VS te halen, minder dan € 10,00

Look Back America heb ik recentelijk ontdekt: inderdaad een prachtig nummer !
Dit album is inderdaad makkelijk te verkrijgen, o.a. via Amazon.

Dat is grappig. In 1971 scoorde Ritty MacGritty al in de tipparade met Give up your guns. Ik heb het nummer net gehoord.

Wie? Ja, het gaat om Ritty van Straalen, een Nederlander en hij was drummer van de band Continental Uptight band.

Toch vind ik het voor hem jammer dat hij niet de klassieker tot een hit had gebracht. Zijn stem lijkt wat op die van de zanger van The Buoys en op zich is het nummer ook niet onaardig gemaakt. Een beetje kort, 3:15. Ik had er nog nooit van gehoord maar het is goed zo af en toe weer wat te ontdekken.

Goed album,ik heb het op vinyl.

Toch nog eens nagekeken.
Volgens discogs.com heeft de groep maar 1 album uitgebracht, in zowat 8 verschillende versies.
Nu heb ik toevallig deze versie van dit album, op CD nog wel.
Het jaartal is dan wel niet 1999, omdat ik zeker weet dat ik deze in 1988 heb gekocht.
De eerste 10 nummers lijken me toch de originele tracklisting van de LP,de CD die ik heb, heeft dan nog 4 extra nummers.
Maar goed, ik mag dus zeggen dat ik dit album heb.
Het fantastische singeltje Look Back America/Liza's Last Ride heb ik gelukkig nog op 7".
Momenteel ligt hij weer eens in de speler op deze serene en eindelijk zonnige en met een aangename temperatuur gezegende zondagmiddag.
Wordt vervolgd, zullen we dan maar zeggen.

Inderdaad, typisch Amerikaanse (soft)rock.
Veel harmonies, veel strijkers. Mooi gezongen dikwijls ook.
Muziek die je nauwelijks nu nog hoort.
Ik hoor er wat in van The Eagles, Hollies, CSN&Y, America, dat soort dingen.
Beste nummers zijn Give Up Your Guns (2X Top 10 in 1972 en 1979), The Prince Of Thieves, Tomorrow (erg mooi gezongen), Absent Friend en Timothy.
Het geheel luistert erg makkelijk weg als je rustig wat aan tafel zit te doen, of niets natuurlijk en er staat geen onaangenaam liedje op.

Timothy lag heel goed bij de dope-heads destijds, je kon er zo lekker Chillumpie chillumpie op zingen .....

Grote klasse Amerikaans antwoord op the Zombies.

Heb deze al jaren op vinyl ,gekocht in mijn tienerjaren
Nog steeds niet op Cd,maar komt nog wel
Was toen nieuwschierig naar de rest van het album.....
vind nrs als Tomorrow wel aardig,maar verder niet zo,n sterk album
Was toen al onder de indruk van Timothy en Give up your guns,..en nog steeds heel mooi
Alleen daarom al 4****

Het amerikaanse antwoord op The Zombies was er al in de 60s en heet Left Banke .......

Net even geluisterd: mooi hoor! Nog nooit van gehoord. Dank voor je tip!

Ik zie de/of hoor de gelijkenis the buoys......zombies niet,??
Of bedoel je iets anders met amerikaans antw

Meerstemmige (>2) mannenvocalen en strijkers, balans tussen complexe arrangementen en radiovriendelijke pop...
Herken je daar iets in?

Oke duidelijk ,die vergelijking zit erin ,alleen.... zo vergelijk/luister ik dan weer
De sound van the zombies word gekenmerkt door het aparte stemgeluid van Blunstone
En nog meer overheersend is het aanwezige toetsengeluid van Rod Argent,geeft een eigen sound
Dus vind ik the buoys anders van klank

Klopt. Ik heb toevallig vorige maand een recente cd van Colin en Rod gehoord (2008). Los van elkaar zijn ze al herkenbaar, maar samen zijn ze helemaal "Zombies".

Precies, de single versie van 4'15 doet het nummer te kort. Via YouTube is ook de lange versie te beluisteren, maar ik kan er niet achter komen op welke fysieke release deze versie ooit is verschenen .

Net het album op vinyl gedraaid direct gevolgd door de maxi single die in van Give Up Your Guns heb. Dat blijft toch een briljant nummer.

M'n eerste kat heb ik ooit naar Timothy genoemd. Een nummer wat het bij vegetariërs niet erg goed zal doen. Of mag je als vegetariër wel vegetariërs eten
Toch geen slecht album en ik denk dat in die begin jaren 70 wel heel veel van dit soort bands in dezelfde vijver stonden te hengelen.

Een aantal leden hebben een doorstart gemaakt met de ban Dakota die toch een 6-7 tal albums hebben gemaakt maar zonder wereldsuccessen als Give Up Your Gun en Timothy

Altijd gedacht dat de single versie van 4'15 minuten hetzelfde was als de albumversie. Ik heb nog nooit een andere, langere versie gehoord. Maar na enig zoeken kom ik er zowaar op YouTube een tegen die ruim zes minuten duurt. Met inderdaad de nadruk op dat hele lange outro. Maar ik krijg ook het idee dat ze gewoon delen van de oorspronkelijke versie geknipt en weer aan elkaar geplakt hebben, een techniek die in de bloeitijd van de 12 inch singles wel vaker werd toegepast, vooral bij niet-disconummers. Was dit misschien die maxi-single die er in 1979 van verscheen? Het klinkt aardig, maar leunt me toch iets teveel op herhalingen van de thema's uit de instrumentale slotstuk. Je kunt er dus nog wat langer van genieten, maar het voegt naar mijn idee niet heel veel toe.

Al blijft het een ronduit prachtig nummer natuurlijk, en een terechte klassieker. Ik ken naast dit nummer ook Timothy en de B-kant The prince of thieves, wat ik eveneens prachtige nummers vind. Ik zal het gehele album eens beluisteren, misschien dat-ie nog wel op de wensenlijst gaat.

Vandaag op lp in de kringloop gezien en meegenomen, en hij is beter dan ik me herinnerde. Precies de soort softrock (Al Stewart, Magna Carta) waar ik ook graag naar luister.

Give Up Your Guns gaf mij zojuist zelfs weer kippenvel. Wat een fantastische song is het toch.

Dat denk ik dus ook. Nog lopen neuzen op Discogs en die 4:15 versie kom ik daar meerdere keren tegen, maar geen enkele 6 min + versie. Dus die bestaat volgens mij niet...

Ik dacht nog even dat het misschien die 12 inch single was die er in 1979 van verscheen. Zoals ik eerder al schreef: in die tijd deden ze dat wel vaker: een nummer verlengen met knip- en plakwerk. Maar nee, ook bij die maxi-single geeft Discogs een tijdsduur van 4.14 minuten aan.

Er staat op YouTube nog een ander filmpje met dezelfde lange versie. Daar meldt iemand in de comments dat hij die versie nergens op een fysieike geluidsdrager heeft kunnen vinden, en er staat ook geen reactie bij van iemand die dat wél weet. Die YouTube-video waar ik eerder naar verwees, moet dus wel het werk zijn van een thuisknutselaar. Wel aardig gedaan overigens. En dat instrumentale deel blijft een prachtig stukje muziek.