The Rolling Stones - Live Licks (2004)

Niet doen Ducoz: daar krijg je later spijt van!

Oke, dan bewaar ik hem!

Ik ben inderdaad blij dat ik hem heb gehouden.
Vind het toch best een lekkere registratie.
Maar de Stones klinken niet echt als de Stones.. dat "krakkemikkige" dat op de studio recordings de Stones maakt, dat mist hier gewoon.
Dat is bij veel andere Live CDs van ze ook hoor, dat is het punt niet.. Maar dit klinkt wel een beetje te groot.. kunnen jullie het nog volgen?
Het mist smerigheid, laten we het daarbij houden.

Vind het jammer dat Honky Tonk Women er op staat, verschrikkelijk nummer..
Had het liever ingewisseld voor Jack(waar ik ook vaak over klaag, maar nog steeds mijn fav. Stones nummer is).

3,5* i.p.v. 2,5*

Ja, kan je volgen. Het klinkt als een live registratie van Neil Diamond. Het is te gelickt. Ha-ha..........
Maar ik vind het zo nu en dan lekker om op te zetten, vooral de tweede kant. De eerste kant boeit me niet zo... Nummers die al tig keer op live albums staan en niet kunnen tippen aan opnames uit de jaren '60, '70 en zelfs de jaren '80.

Bijzonder genietbare liveregistratie van The Rolling Stones, waarbij met name de tweede cd heel fraai is. Voornamelijk omdat er voor mij persoonlijk een aantal onbekende nummers worden gespeeld. Daarnaast heeft het tweede gedeelte van deze set ook een wat meer bluesy gehalte. In het geheel komen er ook voldoende nummers voorbij van de grote vier studioalbums. Ik zal namelijk direct toegeven dat mijn kennis van The Rolling Stones (met uitzondering van de bekende singles/hits natuurlijk) zich vooral beperkt tot "Beggars Banquet", "Let it Bleed", "Sticky Fingers" en "Exile on Main St." De stem van Jagger kan me niet altijd bekoren, maar het vakmanschap en spelplezier van de band als geheel zorgt ervoor dat ik me er nauwelijks aan stoor. De gitaartandem Keith Richards en Ronny Wood werkt uitstekend en de heren wisselen smaakvol de gitaarpartijen af. Het toevoegen van blazers en een zangeres zorgen voor een voller en warmer geluid en heeft af en toe wel iets soulvols. "Live Licks" vind ik daarom over het geheel gezien een erg lekkere luisterervaring. Ik kan het niet afzetten tegen veel andere Stones liveplaten, aangezien ik die gewoon niet ken, maar "Live Licks" stelt me niet teleur.

Cd1 is overbodig, want nummers reeds in ontelbare live albums uitgebracht. Cd2 is mooi, maar met een gruwelijke knip in Rocks Off.

Het klinkt inderdaad wat rommelig ,maar in mijn ontdekkingstocht is dit toch een aangename plaat. Ze beginnen me steeds beter te bevallen. Ben nog niet van plan een tong tattoo te laten zetten , maar verbaas me iedere keer weer waarom ik hier altijd omheen ben gelopen. 4 sterren voor deze

Dit is ook nog een alleraardigst live album van de Stones! Heb hem al jaren in huis en vandaag weer eens uit de kast getrokken. Er word wel wat (te) gehaast gespeeld vind ik, en het geheel doet ook wat rommelig aan, maar dat is ook wel onmiskenbaar de Stones uiteindelijk, en het hoort erbij. Op cd 1 allemaal instant klassiekers, en op cd 2 wat minder bekende nummers. Samen met Get Yer Ya Yas Out de enige 2 live albums die ik op cd heb. Meestal vind ik ze live net iets te rommelig, waardoor mijn voorkeur naar hun studio albums uitgaat. Er zijn natuurlijk legio live albums van hun uitgebracht zodat je door de bomen het bos bijna niet meer ziet. Stripped heb ik in bestelling staan, en weet dat El Mocambo uit 1977 nog de moeite is, en Brussel Affairs uit 1973, maar die is helaas niet los op cd te krijgen. Ben eigenlijk wel benieuwd welk regulier live album van hun de beste geluidskwaliteit heeft, en waar ze het beste uit de verf komen

"Love You Live" uit 1977 vind ik een weergaloos live album van Rolling Stones...

Dat zou idd nog een goede keuze kunnen zijn Hans, op cd 2 van dat album staan volgens mij alleen maar nummers van het El Mocambo concert, en op de eerste cd nog de wat minder gepolijste en rauwere Stones, zal eens kijken of ik die geremasterd kan checken voor een aanvaardbare prijs

Niet helemaal, die El Mocambo-nummers zijn de eerste helft van de tweede CD, dus eigenlijk kant 3 van de originele dubbel-LP. De andere plaatkanten zijn van andere concerten, die meer een stadiongeluid hebben.

Zelf ben ik nogal gecharmeerd van Love you live, maar per saldo is het een ietwat rommelige live-plaat waar de nummers nog wel een iets te gejaagd erdoor worden gejast. Niettemin zeer acceptabel als live-document, en geluidstechnisch heel behoorlijk. Al geef ik de voorkeur aan Get yer ya-ya's out en die Stripped-plaat.

De Stones-albums uit de jaren zeventig t/m negentig - dus op hun eigen label - komen wat mij betreft het beste tot hun recht op de Virgin-remasters uit 1994. Latere versies, zoals die van Polydor, bevatten soms iets meer detail, maar dat gaat duidelijk ten koste van de slechte mastering, waardoor het geluid wordt samengedrukt en minder open en ruimtelijk klinkt.

Puur qua geluidskwaliteit zou Flashpoint misschien het beste voor je kunnen zijn Ricardo. Maar voor Stones begrippen juist enorm gepolijst. Wellicht te zelfs.
Ik las ooit..het live album van de Stones zoals ze nooit hebben geklonken. 🫣
Wel een geweldige tour trouwens, die Steel Wheels stage was een giga productie.