Parov Stelar - Coco (2009)
mijn stem
42 stemmen
Oostenrijk
Electronic / Jazz
Label: Etage Noir
-
Coco (3:01)
met Lilja Bloom
-
Hurt (3:03)
-
For Rose (3:11)
-
True Romance (3:20)
met Lilja Bloom
-
Distance (2:43)
met Lylith
-
Wake Up Sister (2:56)
met Max the Sax
-
Let's Roll (3:16)
met Blaktroniks
-
Sunny Bunny Blues (3:06)
met Veda 36
-
Dandy (3:03)
met Yola B
-
Your Man (3:16)
-
Promises (3:00)
met Klaus Hainy
-
Létoile (3:07)
met Max the Sax
-
You and Me * (3:43)
met Lilja Bloom
-
The Mojo Radio Gang [Radio Version] (2:41)
-
Ragtime Cat (3:01)
met Lilja Bloom
-
Silent Snow (5:12)
met Max the Sax
-
Libella Swing (4:06)
-
Catgroove (3:58)
-
Matilda (3:24)
-
The Flame (5:33)
-
Fleur de Lille (5:17)
-
Hotel Axos (5:36)
-
Monster [Original Version] (5:15)
-
Nosferatu [Original Version] (5:58)
-
Starlight Clubversion (From the Nola Grey Project) (4:58)
-
The Mojo Radio Gang (Clubversion) (5:07)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:37:08
(1:40:51)
0
geplaatst: 10 februari 2017, 09:54 uur
Hoewel ik de energie en de fijne sound van Parov Stelar zeer waardeer komt het meestal niet echt uit de verf in albumvorm. Coco is wat mij betreft nog het beste product van deze Oostenrijker.
Ten eerste is het niveau op deze algemeen genomen het hoogst, en zitten er geen missers tussen. Dit muzikale recept bewandelt een dunne lijn, de frisse en energieke songs zijn nooit ver af van het irritante springerige, en de downtempo songs kunnen zomaar omslaan van sfeervol naar ronduit saai en jammerig. Op Coco valt dat dus erg mee.
Ten tweede maakt deze plaat het heel duidelijk wat je krijgt. Ben je in de sferen voor de downtempo melancholie, zet dan disc 1 op. Wil je het meer dansbaar, zet dan disc 2 op. Sfeerwisselingen werken voor veel artiesten, maar niet voor Parov Stelar. Een goede keuze dus om dit hier gewoon duidelijk te scheiden.
Ten eerste is het niveau op deze algemeen genomen het hoogst, en zitten er geen missers tussen. Dit muzikale recept bewandelt een dunne lijn, de frisse en energieke songs zijn nooit ver af van het irritante springerige, en de downtempo songs kunnen zomaar omslaan van sfeervol naar ronduit saai en jammerig. Op Coco valt dat dus erg mee.
Ten tweede maakt deze plaat het heel duidelijk wat je krijgt. Ben je in de sferen voor de downtempo melancholie, zet dan disc 1 op. Wil je het meer dansbaar, zet dan disc 2 op. Sfeerwisselingen werken voor veel artiesten, maar niet voor Parov Stelar. Een goede keuze dus om dit hier gewoon duidelijk te scheiden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.