Susan Boyle - I Dreamed a Dream (2009)

Slimme timing om dit zo tegen kersttijd uit te brengen; was het succes vooraf gezien toch al zo goed als verzekerd dan is dat nu zeer zeker het geval.
Voor wie op nieuwe nummers zat te wachten is het pech hebben want Susan covert er flink op los op track 9 na, dat speciaal voor haar geschreven werd:

1. "Wild Horses" Rolling Stones
2. "I Dreamed a Dream" uit Les Misérables
3. "Cry Me A River" Ella Fitzgerald
4. "How Great Thou Art" religieus nummer
5. "You'll See" Madonna
6. "Daydream Believer" The Monkees
7. "Up to the Mountain" Patty Griffin
8. "Amazing Grace" religieus nummer
9. "Who I Was Born To Be"
10. "Proud" Heather Small
11. "The End of The World" Skeeter Davis
12. "Silent Night" het bekende kerstnummer

Jammer van die uitgekauwde tracks die er tussen staan, verder toch wel een paar verrassende covers denk ik.

Weet je niet wat je je schoonmoeder moet geven met de kerst: Susan Boyle is de naam.

Triest dat ze het dan weer niet aandurven een fatsoenlijk album in elkaar te zetten.

Ik vond wild-horses wel vet klinken. Ze geeft er echt zelf een kleurtje aan. Maarja, die cover, het moest weer zo netjes.

jij had susan boyle dus liever in een stoeipakje op de cover gezien

Ja, dat was tenminste uniek geweest.

De cover, zoals die nu is, kan gewoon niet saaier.

wat een onzin, ze is wie ze is en zo staat ze op de cover

een coveralbum vind ik niet vreemd, wat voor eigen muziek moet je voor haar nu schrijven?

Dit is net zo goed onzin. Er is 1 nummer op dit album voor haar geschreven dus het kan wel.
Er zijn genoeg soortgelijke artiesten die (ondanks ook door hen veel gezongen covers) 'eigen nummers' op hun albums hebben staan.

Maar ik snap het wel: de kerst komt er aan en de buzz rondom mevrouw Boyle is nog warm en dat moeten we niet laten afkoelen want ze zou zomaar vergeten kunnen worden door de massa omdat er alweer een nieuw snoepje van de week klaarstaat.

Wat is er inderdaad mis met een cover-album. Wat ze feitelijk doet is niks anders dan wat een Barbra Streisand bijv. in het verleden heeft gedaan. Dit is dan ook een album dat veel meer in de categorie 'lichte muziek' wat een heel ander soort discipline is dan 'popmuziek'.

Een vrouw met een mooie maar goede stem

Rolling Stones? Prachtig. Daydream Believer wil ik wel eens uit haar mond horen!

Ik heb juist de indruk dat ze de massa die haar gezicht is, met twee handen tot een glimlach probeert te boetseren.

Volgens mij is de titel van het album wel op haar van toepassing. Eindelijk kan ze dan toch gaan zingen voor het grote publiek.
Wel jammer dat het dan bijna allemaal covers moeten zijn....

Is het niet "dreamt" in plaats van "dreamed"?

Veel zal er wel na dit album van deze dame niet meer verschijnen, msh doet ze wel mee in musicals later. Ik wens ze het allesinds...

dreamt en dreamed kan allebei...

Iedereen kent inmiddels wel het verhaal van Susan Boyle dat begon op 21 januari van dit jaar.
Een doodgewone huisvrouw uit Schotland betrad het Britain's Got Talent toneel............... de wenkbrauwen werden door zowel jury als publiek flink gefronst en iedereen was er van overtuigd dat we eens flink zouden kunnen gaan lachen om deze niet-uitziende tuthola in haar ouderwetse jurk. Totdat ze haar mond opentrok: de hele zaal was in rep en roer en al snel de hele wereld. Zelfs allerlei celebraties bemoeiden zich er mee en verklaarden zich fan van Susan Boyle. Het lelijke eendje (met haar 48 jaar moet ik de toevoeging 'jonge' achterwege laten) werd een prachtige zwaan en Susan Boyle was een paar maanden later verantwoordelijk voor de best verkopende cd in de voorverkoop op amazon ooit.
We kunnen wel stellen dat haar wereld op z'n kop is komen te staan: al snel kwamen er dan ook persberichten naar buiten dat ze de druk niet aankon. Hoe dan ook verschenen er sowieso meer persberichten en zullen er nog vele komen ook nu haar debuut I Dreamed a Dream, naar het nummer waar ze de wereld mee verpletterde, uit is.
Ik had al redelijk snel kritiek door het feit dat het wel erg veel covers zijn en dat de songkeuze nogal veilig is. Toch wilde ik deze kritiek geheel terzijde leggen en proberen zo blanco mogelijk naar deze cd te luisteren. Op zich kan ik er wel wat mee omdat ik ook niet vies ben van een portie kitsch in de vorm van artiesten als Sarah Brightman of Josh Groban. Een aangezien ik graag meebler met musicalklassiekers zou dit geen worstelpartij voor me gaan worden en dat werd het ook niet want I Dreamed a Dream kleurt prima binnen de lijntjes en gaat voldoen aan de verwachtingen van haar fans en bewonderaars. Zelf moet ik zeggen niet achterover te slaan van haar zangstijl die ik soms vrij monotoon vind. Boyle kan zeker zingen maar echt spannend wordt het niet (dan vind ik een Sarah Brightman iets kleurrijker maar die heeft dan ook wel ietwat meer ervaring in de bizz zullen we maar zeggen).
Ondanks dat het album erg veilig is en je jezelf kunt afvragen of de hype terecht is kunnen we het als feit zien dat dit album een memorabel iets is: alleen al die monstervoorverkoop en dan dat onwaarschijnlijke sprookje dat veel mensen toch aanspreekt. De underdog die een winnaar werd; dat doet wat met veel mensen.
Voor muziekliefhebbers zoals we ze hier op musicmeter vinden is deze cd niet veel bijzonders. Leuk om kado te geven aan je (schoon-) moeder met de kerst, geschikt om op te zetten als je de familie hebt uitgenodigd voor het diner en goed te doen als je een beetje in een kleffe bui bent en even geen zin hebt in al je verantwoorde cd's.
Ik gun haar het succes en hoop dat ze zich niet laat gek maken. Susan Boyle is het levende bewijs dat dromen uit kunnen komen
Laten we hopen dat het hier niet bij blijft en dat het volgende album minder op safe gespeeld gaat worden.

Ze had een echt album moeten maken ipv allemaal covers.

Ik zal dan wel geen "gemiddelde" muziekliefhebber zijn . "I Dreamed a Dream (2009)" is alles behalve klef. En wat is een verantwoorde cd Naast al het hardrock geweld luister ik ook graag naar Nederlands klassieke zangeres Aafje Heynis. Ja, ja ik hoor U denken: wie is Aafje Heynis nu weer. Doet er verder niet toe. De klassieke albums van mevrouw Heynis zijn meer dan verantwoord. En zo is het ook met deze cd van Susan Boyle. Ik hoop met aERodynamIC dat "I Dreamed a Dream (2009)" niet Susan 's laatste album zal zijn.

Ik vind ''Who I Was Born to Be'' een heerlijke nummer om naar te luisteren.

@Hans Brouwer: je weet zelf heus wel dat jij veel meer heen en weer slingert tussen wat men noemt 'verantwoorde en onverantwoorde muziek' en je weet ook wel wat ik daar mee bedoel te zeggen zonder daarover de discussie aan te gaan wat dat nu precies is. Zelf hou ik er ook van om dingen te draaien waar menig criticus of muziekluisteraar zijn neus voor op haalt omdat het te commercieel zou zijn of wat dan ook. Zie het maar als een bijval
Maar ik hoop ook dat je het met me eens bent dat ze erg safe hebben gespeeld met veel nummers. Niet alle, en juist die minder voor de hand liggende vind ik het leukst. Want zeg nu eerlijk: wie zit er te wachten op alwéér een versie van Silent Night, Cry Me a River of Amazing Grace???

Eens. Laten we hopen dat het echte vuurwerk van Susan nog moet komen.

naja, de doelgroep zal ongeveer in dezelfde leeftijdscategorie vallen als boyle zelf, en geen jongeren of pubers, dan kom je vanzelf bij een setlist als dit

men speelt daarmee idd op safe maar dat heet commercie

eenmaal de wereld met deze plaat aan haar voeten , centen binnen, kunnen er meer risicos genomen worden

daarnaast, misschien is het wel kompleet haar eigen nummerkeuze, dont blame her

Dat het haar eigen nummerkeuze is zou me niet eens verbazen, als je ziet wat ze in het verleden heeft gezongen (Barbra Streisand, standard en een hele zwik musicalnummers) dan vind ik de setlist niet vreemd.

Ik zou haar nog wel eens een album willen zien maken, maar dan graag met degelijker materiaal. Ze heeft duidelijk een voorkeur voor standards, laat haar dan toch gewoon een album opnemen met materiaal van Cole Porter!

Ik denk dat dit wel eens zo zou kunnen zijn. Cry Me a River werd door de pers opgedoken toen ze opeens bekend werd. Het stond op een plaatselijke liefdadigheids verzamel-cd. Ze zong dit soort nummers blijkbaar dus al lang geleden. Ook die traditionals vind ik wel een beetje wat voor haar. Het past blijkbaar bij haar en het publiek vreet het toch wel: een modern sprookje als dit willen ze zich niet graag ontnemen en zelf kan ik er, alle poespas omheen weglatend, ook best naar luisteren. Leuk voor zo af en toe.
En ergens is dit ook wel leuk: eindelijk eens geen jonge knappe griet of lekkere bink die gekneed wordt voor de massa. Het is weer eens wat anders

Snap je deze zin zelf wel?

ONtopic:
Connie Talbot, Andrew Johnston en nu zei, het zijn altijd cover cd's. Heb er bij voorbaat al geen zin meer in om hem te luisteren. Niks origineels aan.

Dreamed is geloof ik meer gebruikelijk in US Engels.

Van mij hadden ook er ook meer nummers op mogen staan die speciaal voor haar geschreven waren.
Ik krijg er nu zo'n gratis bij 2 pakken Appelsientje gevoel bij.

Jij niet dan?

Ik vrees dat ze het daar niet voor doen

Laat ik het anders zeggen, ik snap wel wat je bedoeld, maar de zin klopt niet. Had wel gedacht dat als je hem terug zou lezen (de zin) dat je begreep wat ik bedoelde.

Maar goed, no big deal. Het viel me alleen op.