Spearhead - Home (1994)

Verbazingwekkend hoe weinig stemmen dit geweldige album nog maar heeft, toch verplichte kost wat mij betreft. Franti's heerlijke warme stem, reteswingend materiaal, sterke teksten. Smullen. Zo nog maar eens draaien en kijken of ik een reden kan vinden geen 5 * te geven.

idd raar. Ik herinner me nog dat de singles werden platgedraaid op Stubru...

Heerlijke stem idd; Hole in the bucket, People in the middle en Positive klinken zó leuk in de oren.

Ik ben het helemaal eens met lebowski. Van begin tot het eind lekker. Verveeld nog steeds niet. Hole in the bucket en Dreamteam zijn mijn favorieten.

Caught Without an Umbrella is ook wonderschoon.

Zojuist gedaan en geen reden gevonden: 5*!

Dikke 5* en een persoonlijke top 10 notering.

Idd een prima plaat! Wellicht een beetje in de vergetelheid geraakt, maar zeker een aanrader om eens te luisteren voor degenen die 'm niet kennen!

Ijzersterke plaat. Hele dikke vier en kans is groot dat dat nog verhoogt zodra ik hem in huis heb. Die uberzware stem is top. Apart wel dat ik hem in de Hiphoprisy tijd nog niet chill vond. Teksten zijn erg sterk. Hele dikke 4.

Eigenlijk wel eens met Niek: verhoog naar 4 en ik zet 'm ook maar op mijn wenslijst op www.mailmydisk.com..... (4-waardering = hebbuh!)

Waarom 5* voor Spearhead wordt mij gevraagd. Tja. Waarschijnlijk een samengaan van een paar zaken. Ten eerste mijn fantastische herinneringen aan het jaar 1995, toen ik in een kroeg werkte en deze plaat leerde kennen. Ten tweede het meisje dat later mijn (en weer later mijn ex) vriendin werd, dat ik definitief door de knieën liet gaan door haar deze cd te schenken

Maar ten derde en toch met name de fantastische positieve en swingende sfeer die van het album straalt. Teglijkertijd lome en superswingende baslijnen (ik kan me niet voorstellen dat het baslijntje van Dreamteam me ooit zal vervelen), Michael Franti (die stem!) die daarna nooit meer beter zou zingen en nog niet zo godvergeten politiek correct was, en de creatieve teksten. (De angst voor) AIDS en het rassenprobleem worden scherp, maar met de nodige humor en zelfrelativering aangesneden.

Who they, who they, who they, who they slept with. (Positive)

Tot slot zag ik later dat jaar Spearhead in De Oosterpoort, een geweldig concert dat het laatste puzzelstukje vormde voor mijn topbeoordeling. Toegegeven, de avond werd een handje geholpen door wat flora van De Tevreden Rookster, maar ik en mijn vriend Otto hebben tot diep in de nacht met een geweldige grijns door Groningen gezeuld. Mijn vriend Otto gaf zelfs toe voor het eerst in tien jaar te hebben gedanst

Nu ik erover nadenk toch erg weinig stemmen voor een album dat ik als een klassieker beschouw.

Een vleugje jazz, een vleugje funk, een vleugje soul en een kilo hip hop en je krijgt Spearhead.. Damn, wat een vet album. Heerlijke beats, lyrics en die diepe stem van Franti. Gruwelijk goed album. Dikke vette aanrader.

4,5*

plaat van het jaar waarin het is uitgebracht, als ik mij dat goed herinner. De plaat heeft de daaraan doorgaans gekoppelde belangstelling misgelopen. Dat is jammer.

Rooie bonen en rijst... geweldig!

Geniaal album:D.Dit is denk ik de beste koop die ik gedaan heb zonder te weten wat het was .

Deze week toch ook ook maar op schijf binnengehaald: KLASSIEKER en imo verplichte kost in de platenkast van een muziekliefhebber. Staat geen scheve noot op en neigt bijna naar de status van een 'concept-album'.
Helaas heeft Franti daarna niet meer dit 'hemelse' niveau weten te evenaren..

Ja dit is een klassieker onder de hiphop/soul/funk platen. De teksten zijn goed (en zoals al eerder genoemd) en nog niet politiek correct. De zang Michael Franti en de zangers is een supercombinatie. Helaas is dat verdwenen op de laatste platen. Muzikaal is het ook nog erg goed en de eerste Spearhead band is in mijn oren stukken beter dan de laatste band. Zo strank en funky.
Eigenlijk vind ik het titelnummer het mooiste nummer. Super tekst en mooi muzikaal vormgegeven.

ik vind hole in the bucket het best, maar inderdaad voor de rest geheel eens met je review. ook van mij 4 *

ben best bekend met hiphop maar dit album kon ik nog niet. ik vond hem laats in mijn record store en dacht meteen aan de comments die ik hier las. ga hem even goed beluisteren,

Ik kwam de naam Spearhead zojuist tegen in de docu Rhyme & Reason. Ik zie dat dit album ook op MuMe redelijk bekend is. Vreemd genoeg heb ik hier nog nooit van gehoord. Meteen maar eens achteraan gaan!

hole in the bucket was het bekende nummer toen het album werd gelaunched...
100.000 Miles heeft ook enige bekendheid volgens mij.

Wat mij betreft een klassieker, zomers, menselijk en swingend, en dan ook nog met inhoud. Caught without an umbrella vond ik best heftig qua thematiek. People in the middle een echt anthem. Dit vind ik met voorsprong hun beste album. Tweede album was nogal stoned, derde album ook erg goed, daarna werd het steeds commerciëler en gemakkelijker naar mijn mening, al blijft de positieve boodschap geweldig en Michael Franti is een geweldenaar.

Slechts een paginaatje met comments voor deze classic? Nummer 1 in Oor’s eindlijst van 1994.

Optimistisch, swingend, juiste vibe voor deze tijd.

Idd nummer 1 in Oor's eindlijst van 1994. Maar deed het me toen al niets, is dat vandaag nog steeds niet het geval. Het is me (muzikaal) allemaal wat te lauwtjes. Maar als ik dan alle lovende commentaren hierboven lees, besef ik weer hoe relatief smaak is uiteindelijk.