Blackfield - NYC (2009)

In 2007 alleen als dvd uitgebracht en dit jaar ook als combinatie cd/dvd.

Ik heb de dvd in bezit en moest al snel concluderen dat ik liever naar de twee uitgebrachte cd`s luister. Dit live concert voegt niet veel toe, tenzij je graag naar het brede torso van meneer Geffen kijkt.

Had ik al een aantal jaar op dvd inderdaad.
De soundtrack ervan eens gedownload.
Dus tamelijk overbodig voor me.


De songs worden clean en zonder spanning gebracht.
Niet echt een spetterend optreden.

hahaha, en oh ja. Geffen vind het leuk om zn shirt uit te doen.
Wat een iel ventje zeg.....

Niet echt spetterend inderdaad. Eigenlijk net als de optredens van Porcupine Tree.
Maar toch staat deze show (gezien in Zoetermeer, niet in New York, maar verder identiek) mij bij als een van de leukste optredens waar ik ooit ben geweest. Zal toch iets met de spanning in de zaal, enige magie en met verder fraaie muziek te maken hebben. Geen flauw idee eigenlijk. Wat wel opviel was dat Wilson er een stuk fitter, jonger en energieker uitzag dan de veel jongere Geffen. Dus die DVD vind ik wel leuk. Voor de muziek kan je beter de eerste twee cd's pakken.

Vind het ook niet zo veel toevoegen aan de studio-albums, of het moet voor de cover van Thank You zijn. Valt me wel op dat Wilson hier toch duidelijk de betere zanger is en ook veel meer leadzang doet dan bij hun concert in Paradiso van vorige maand (maar daar was hij dan ook niet echt goed bij stem). Het stemgeluid van Geffen is niet echt slecht behalve als hij gaat uithalen.

Voor mij, zijnde een liefhebber van SW/PT maar geheel onbekend met zijn werk met Blackfield, is dit als eerste kennismaking toch wel een leuke binnenkomer die naar meer smaakt. Sterke compacte nummers met een mooi warm geluid, zoals ik ook meer houd van het latere werk van PT dan van hun soms wat stuurloze instrumentale work-outs op de vroegere albums. Wat déze plaat betreft moet ik wel zeggen dat na een eerste keer luisteren de stem van Geffen nog niet echt overtuigt.

Dat zal hij in het vervolg ook niet, dus wen er maar alvast aan.

Vind zelf de stem van Geffen zo verschrikkelijk nog niet, het hoort gewoon bij Blackfield en past m.i. bij de muziek. Zijn stem brengt daarnaast een stuk meer emotie mee dan die van Steven Wilson.

Ja, en op studio albums kunnen beperkingen ook beter worden gecamoufleerd, natuurlijk...

Nu ook de DVD in huis. Sobere maar effectieve registratie, godzijdank zonder arty beeldbewerking (krassen, lichtflitsen, andere kleuren enz.), erg sfeervol. Genoten van Wilsons slide (deed me denken aan de hoogtijdagen van David Gilmour). Prachtige combi van beeld en geluid; het laatste krijgt er nog een half sterretje bij.

De DVD versie was destijds (voorjaar 2008?) mijn kennismaking met Blackfield. Dat was een memorabele avond en dat heb ik toen genieten.

Heel fijn live album dit. Een vrij sober optreden maar zo goed uitgevoerd dat alles wat ik goed vind aan Blackfield zo'n beetje samenkomt hier. Kan niet altijd genieten van Aviv's stem maar ik vind het hierop prima werken. En deze versie van Pain kan ik eindeloos horen.

Pfoeh , klasse plaat. Geweldige muziek. Dit niveau haalden ze niet meer.