Redshape - The Dance Paradox (2009)

Na een paar fijne 12"'s nu ook een album van de mysterieuze meneer met het rode masker...

ja dikke plaat is dit hoor, nu gaat overal de discussie rond wie er achter het masker zit, wat toch afleidt van de muziek.
en die is steengoed, vergelijkingen met carl craig zijn wat mij betreft dan ook treffend. de retro detroit techno vibe is zeer duidelijk aanwezig, maar redshape geeft er toch zijn eigen en vernieuwende draai aan.
beste technoplaat van 2009?

Ah leuk, ben benieuwd

Carl Craig lijkt me niet, hij is in ieder geval blank.
Redshape op Discogs.

Goede techno, lekker diep geluid. Doet me denken aan ouderwetse detroit techno (ondanks de aanzienlijke verschillen)

Erg goede techno plaat, mij interesseert het niet zo wie er achter zit, gewoon goed, al is het Tïesto, kan mij het schelen (hoewel, als het T is vind ik hem niet meer goed, haha)

Net als bijvoorbeeld Claro Intelecto is Redshape precies mijn ding: voortreffelijk geproduceerde muziek met een classicistische inslag die het midden houdt tussen house en techno. Sleutelwoorden zijn Detroit en dub.

Het is voor mij geen verrassing dat hij er meer dan prima in is geslaagd om een behaaglijke langspeler als deze te produceren. Eén van de beste techno-artiesten van de jaren '00.

beste technoplaat van 2009 for sure iig!
en de vergelijking met carl craig sloeg niet op zijn huidskleur

die track op de nieuwe delsin dubbelaar is ook geniaal, steam! wat een plaat, had hier zo bij op gemogen.
ownee die komt al uit 2007 zie ik, maakt hem niet minder iig!

Zeer mooi album inderdaad, hoewel het voor mij even afstellen was op de frequentie van Redshape (wat dat betreft snap ik de wat behoudendere stemmers goed). Het klonk eerst een tikkeltje simpel/saai, zielloos is het juiste woord, terwijl ik nu vind dat de muziek wel heel subtiel en een prachtig geheel is. Het helpt ook als je bovenstaande lui vertrouwt en gewoon de cd aanschaft, hopende op wat groei. Een geolied geheel is het. Ik kom in een fijn afgestelde donkere basswalm terecht die als een sfeerverhogende mist om me heen hangt. Waar ik in het begin de muziek wat kaal vond klinken, pik ik nu de achterliggende atmosfeer op. Tip voor nieuwe luisteraars: voel de atmosfeer! Exact oude Detroit techno is dit niet, maar het heeft zeker wel wat gelijkenissen met Carl Craig zoals gezegd door tuktak, bijvoorbeeld qua tempo, opbouw en geluiden. Erg mooi vind ik de dubinvloeden die geregeld voorkomen op deze plaat, zoals de Basic Channel achtige percussie in Bound (doet me denken aan Trak I).

Dark & Sticky viel mij ook wel erg positief op toen ik het album zondag in de trein beluisterde. Ook wel een Basic Channel-achtige groove.

Alhoewel ik het album al een keer of 10 heb beluisterd, blijft de echte klik nog wel een beetje uit. Die had ik meer met deze nummers:

YouTube - Redshape - Robot
YouTube - Redshape - Unfinished Symmetry (Part 1 & 2)

Ik volg die tracks nu ook meteen veel beter dan eerst, fijn. Er staat inderdaad geen 'knaller' als Unfinished Symmetry op dit album. Er is geen track die er echt uitspringt voor mij, maar het zijn wel allemaal prachtige tracks vind ik.
klopt ja

John Doe. je geeft feilloos aan waarom ik dit album vooralsnog maar een 3,5* geef. Ik vind het een beetje saai. Het is leuk gemaakt allemaal maar ik mis toch een beetje spanning in de nummers.

Detroit techno is ook niet echt mijn ding (al is dit zeker geen identieke kopie), ik vind de verhalen/docu's over het ontstaan ervan vaak veel leuker dan de muziek zelf, dus misschien ligt dit gewoon niet helemaal in mijn straatje.

Het doet me bij momenten wel een beetje denken aan de vroege Autechre, alleen dan wat minder pakkend/spannend.

Had ik ook en snap precies wat je bedoelt. Als je 'm heel af en toe nog eens opzet verandert je mening eventueel nog. Ik vind de onderliggende/sub flow hier nogal centraal staan, als ik vanuit dat als basis luister vind ik het alles behalve saai en valt alles op z'n plaats. De zachte synths (en toegevoegde geluiden) op de achtergrond zijn in mijn ogen heel belangrijk voor het sfeerbeeld en moeten niet overkeken worden. (Maar goed, die synths & geluiden kun je natuurlijk ook saai vinden.)

Wat is dit toch een fenomenaal album, misschien wel juist omdat hij niets aparts onderneemt. Een soort natuurlijke, uiterst functionele techno. Ook omdat de drums als vaste basis zo'n prominente plaats innemen.

Gisteren het album nog eens geluisterd via de koptelefoon. Dan vallen het puike mixwerk en details extra goed op. Het hoort zich allemaal uiterst verzorgd aan en het vormt een samenhangend geheel. De (akoestische-/live-)percussie voegt net wat extra toe. Ik vind het een solide album; niet geweldig, maar 'gewoon' goed.