The Doobie Brothers - Farewell Tour (1983)
mijn stem
12 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.
-
Slippery St. Paul (0:54)
-
Takin' It to the Streets (4:47)
-
Jesus Is Just Alright (6:21)
-
Minute by Minute (4:42)
-
Can't Let It Get Away (4:00)
-
Listen to the Music (3:40)
-
Echoes of Love (2:53)
-
What a Fool Believes (4:05)
-
Black Water (4:26)
-
You Belong to Me (3:30)
-
Slat Key Sequel Rag (2:02)
-
Steamer Lane Breakdown (3:57)
-
South City Midnight Lady (5:56)
-
Olana (2:59)
-
Don't Start Me Talkin' (3:30)
-
Long Train Runnin' (6:16)
-
China Grove (3:44)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 25 oktober 2009, 21:28 uur
Nog niet gestemd hier , merkwaardig want ondanks dat het album niet heel makkelijk te verkrijgen is ( In ieder geval een poos via Japanse Import wegen ) is dit een vermakelijk afscheidsconcert .
Dat afscheid duurde overigens niet lang , want eind jaren 80 kwamen zij gewoon weer bijelkaar . Met Tom Johnston en zonder Micheal Mcdonald .
Mcdonald is hier prominent aanwezig en Johnston doet alleen mee op zijn succesnummers Long Train Runnin' en China Grove .
Een prima '' laatste'' concert , als je tenminste van de inbreng van Mcdonald houdt.
Deze bracht meer de softere en meer de soulkant naar voren en daar is hier genoeg uit geput . Verschil is dat de nummers hier pittiger en minder steriel zijn dan op de studioplaten . De latere Doobie albums worden een beetje ontsiert door een te gladde produktie . De nummers van Pat Simmons zijn weer dik in orde . Die songs zijn vertrouwder en meer authentiek . Black Water en South City Midnight Lady blijven juweeltjes .
Muzikaal is het sowieso weer smullen geblazen . Soepel , swingend en heel allround . Een passend afscheid , waar natuurlijk geen moer van terecht kwam !
Dat afscheid duurde overigens niet lang , want eind jaren 80 kwamen zij gewoon weer bijelkaar . Met Tom Johnston en zonder Micheal Mcdonald .
Mcdonald is hier prominent aanwezig en Johnston doet alleen mee op zijn succesnummers Long Train Runnin' en China Grove .
Een prima '' laatste'' concert , als je tenminste van de inbreng van Mcdonald houdt.
Deze bracht meer de softere en meer de soulkant naar voren en daar is hier genoeg uit geput . Verschil is dat de nummers hier pittiger en minder steriel zijn dan op de studioplaten . De latere Doobie albums worden een beetje ontsiert door een te gladde produktie . De nummers van Pat Simmons zijn weer dik in orde . Die songs zijn vertrouwder en meer authentiek . Black Water en South City Midnight Lady blijven juweeltjes .
Muzikaal is het sowieso weer smullen geblazen . Soepel , swingend en heel allround . Een passend afscheid , waar natuurlijk geen moer van terecht kwam !
0
geplaatst: 25 oktober 2009, 23:48 uur
bikkel2 schreef:
Nog niet gestemd hier , merkwaardig
Nog niet gestemd hier , merkwaardig
Kan kloppen, het album staat pas sinds 3 dagen op de site
0
geplaatst: 25 oktober 2009, 23:54 uur
Ja , nu je het zegt .
Nou ik ben benieuwd naar andere meningen .
Nou ik ben benieuwd naar andere meningen .
0
geplaatst: 22 januari 2014, 17:33 uur
Top album met alle grote jongens aan boord. Duss ook onze grijze duif met zijn herkenbare voice Michael Mc Donald van de partij. M.i. de beste liveplaat die r circuleert. Staan alleen maar toppers op
* denotes required fields.
* denotes required fields.