MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Leonard Cohen - Live at the Isle of Wight 1970 (2009)

mijn stem
4,16 (37)
37 stemmen

Canada
Folk
Label: Columbia

  1. Introduction (3:05)
  2. Bird on the Wire (4:15)
  3. Intro to So Long, Marianne (0:15)
  4. So Long, Marianne (7:07)
  5. Intro: "Let's Renew Ourselves Now..." (0:51)
  6. You Know Who I Am (3:58)
  7. Intro to Poems (0:29)
  8. Lady Midnight (3:37)
  9. They Locked Up a Man (Poem) / a Person Who Eats Meat / Intro (1:59)
  10. One of Us Cannot Be Wrong (4:54)
  11. The Stranger Song (6:37)
  12. Tonight Will Be Fine (6:16)
  13. Hey, That's No Way to Say Goodbye (3:34)
  14. Diamonds in the Mine (5:22)
  15. Suzanne (4:18)
  16. Sing Another Song, Boys (6:12)
  17. The Partisan (4:47)
  18. Famous Blue Raincoat (5:19)
  19. Seems So Long Ago, Nancy (4:18)
totale tijdsduur: 1:17:13
zoeken in:
avatar
Down_By_Law
Prachtig concert op een CD met zeer goede geluidskwaliteit. Het optreden is niet perfect, niet altijd even zuiver, maar alleen Cohen kon de Britse hippies die het festival bezochten stil krijgen na het weergaloze optreden van Hendrix.

De DVD mag dan niet het complete concert bevatten, het zijn wel mooie, unieke beelden. Ik heb "Message Of Love", de film van het Isle Of Wight festival, op DVD maar daar stond alleen 'Suzanne' op. "Live At The Isle Of Wight 1970" is een prachtige, waardevolle release en een must voor elke fan.

avatar
Antonio
Heb deze net gekocht in de stad en luister er momenteel naar en het valt meteen op dat Leonard bijna 40 jaar terug ook al nauwelijks kon zingen en dan toch een half miljoen mensen stil kan krijgen, waarvoor hulde

Het is meer een soort van praten of eigenlijk voordragen, maar toch weer kippenvel, net als zijn recente Live In London CD dat doet bij mij.

Ook erg fijn dat er meteen een DVD bij zit, zodra ik daar een avondje tijd voor heb, ga ik hem meteen bewonderen.

Voor nu hoop ik dat ik deze oude Canadese Held nog eens live mag aanschouwen, dus Leonard kom snel nog eens naar ons kikkerlandje !

avatar van GrafGantz
4,5
Kwam hier nog een mooie recensie van tegen die ik jullie niet wil onthouden:

On August 31, 1970, Leonard Cohen was scheduled to play the third Isle of Wight Festival. The conditions were not optimal. While 100,00 tickets or so had been sold, there were nearly 600,000 in attendance. Fans overran the island to see and hear the Who, Miles Davis, Jimi Hendrix, and many others over five days. Given the gatecrashers, things got ugly and violent. Some acts were booed from the stage while others were pelted with projectiles; fires were set — even the stage got torched during Hendrix's performance. Murray Lerner, the award-winning documentary filmmaker who had been commissioned to capture it all, packed up his gear. Thank goodness he stayed.

Leonard Cohen, was 35, had two albums under his belt with a third on the way. He was scheduled to play after Hendrix, right in the middle of the chaos. Organizers tried to find a replacement piano for the one that had been burned — he was asleep in his trailer when he was awakened at 1 a.m. An unkempt Cohen took the stage without hesitation at 2 a.m in a safari jacket and jeans over his pajamas, along with the Army — producer Bob Johnson on organ, piano, and guitar; Elkin "Bubba" Fowler on bass and banjo; fiddler Charlie Daniels; guitarist Ron Cornelius; and vocalists Corlynn Hanney, Susan Mussmano, and Donna Washburn. Cohen opened with a story about a man at a circus asking people to light a match so they could see one another; he requested that from the rowdy crowd. Some granted it early, many more later. Lerner instinctually reset a camera just before his performance and got most of Cohen's show, the vibe of which transformed the festival's last day.

It's all here on CD and DVD from Legacy. Cohen played songs from his first two albums, debuted a few — including "Suzanne," from the forthcoming Songs of Love and Hate — recited poems, and told stories. He offered personal confessions about being in a cheap hotel, trying to pick up a blonde woman in a Nazi poster while coming down from a speed run; he talked of friends who committed suicide because they had no one to talk to; and shared effortlessly, politely, and honestly without artifice or "showmanship." In other words, the qualities he has become known for throughout his career.

The CD captures the entire performance in nearly pristine sound. The hits (of the time) are here, the banter is here, and the entire performance by the band is so special it will leave the listener utterly satisfied. Whether it's "So Long Marianne," the poem "They Locked Up a Man," the stellar reading of "The Partisan," or the chilling version of "Famous Blue Raincoat," this is top-notch Cohen. The DVD is imperfect, but that's alright; it is still essential viewing artistically and historically. What Lerner captures is utterly magical, and not to be missed. His sense of timing is impeccable, his taste unassailable. Since he hastily reset his gear, there is one camera instead of three, but it hardly matters. He captures the essence of what happened, he understood instinctually what was going on on-stage and with the crowd, and he portrays that throughout the gig. The concert is interspersed with brief interviews with eyewitnesses Judy Collins and Joan Baez; but their input is unnecessary and self-serving. Kris Kristofferson's first person commentary, however, is wonderful, because it is journalistic and simple, without nostalgic interpretation. Cohen is not present as a commentator, which is unfortunate, but this is only a small complaint, really. This is one CD/DVD package that is so complementary, its pieces are inseparable.

avatar
Antonio
Bedankt Graf, jammer dat dit geniale album nog door zo weinig mensen hier op MuMe ontdekt is...

Het wachten is op de recensies van Maartenn en Sibren, kom op jongens !

avatar van Maartenn
4,5
Maartenn (crew)
Jaja, ik zal deze ongein wel even bestellen via cdWOW. Ik heb alleen een luxe probleem, want mijn Leonard Cohen plankje zit vol...

Edit: Is besteld...

avatar
Antonio
Maartenn schreef:
Jaja, ik zal deze ongein wel even bestellen via cdWOW. Ik heb alleen een luxe probleem, want mijn Leonard Cohen plankje zit vol...

Edit: Is besteld...


CeedeeWOW ? Onze surrogaat-Jood zit weer eens voor een duppie op de eerste rij hoor...

Wat betreft dat luxe probleem van dat volle plankje, dat mag absoluut geen excuus zijn om dit magnum opus NIET te kopen

avatar van Maartenn
4,5
Maartenn (crew)
Een zeer oude opname van de meester, die uiteindelijk toch nog zijn kracht kan waarmaken.

Na Live form London was dit in mijn optiek wel een vrij gewaagde stap, om de nieuwe liefhebbers van Cohen ook kennis te laten maken met deze periode in zijn muzikale euvre. Toch vind ik dat de producers goed erin geslaagd zijn om deze opname toch in een modern jasje te stoppen (oppoetsen van de kwaliteit), maar de oude charme (het herhaaldelijk missen van noten, uit de maat spelen en andere dingen die fout gaan op het podium) toch te laten voor wat het is.

Geen Live in London, maar toch goed voor een 4.5*

avatar
Stijn_Slayer
Nog altijd weet ik niet helemaal zeker of ik nog verhoog naar 4,5*, maar het is nu wel de hoogste tijd voor een berichtje bij deze prachtige live plaat.

Intiem en intens, het is niet niets om dit voor elkaar te krijgen met zulke sobere nummers, voor zo'n groot publiek. Cohen's stem klinkt hier op de een of andere manier indringend. Je móet elk woord opvangen dat hij zingt, je kan je er simpelweg niet van wegkeren, en dat is maar goed ook.

Een stuk beter dan Live Songs, die ik toch ook al 4* gaf..

avatar van Madjack71
4,0
Mooie registratie ten tijde van de love, peace & harmony periode...althans aan het eind ervan, omdat tegen deze tijd...er niet veel meer van over was. Cohen werd uit zijn bed 'getrommeld' om de gemoederen te bedaren en doet dat op zijn eigen rustieke charismatische wijze. Haren even vlug in model geschud, pyamabroek nog aan en een wat slaperige stem en dan zo'n performance geven. Prachtig om te zien en om te horen, Cohen is een hele grote (bescheiden) meneer.

avatar van terom
Wat voel ik me bevoorrecht om de "The Man with the Golden Voice" al 2 maal live te hebben mogen aanschouwen.
In de aanloop naar het uitkomen van zijn nieuwste plaat "Old Ideas" ben ik de liedjes van Lenny weer vaak aan het beluisteren en spelen.

Vraag me af hoeveel mensen toen door hadden hoe legendarisch dit concert zou worden...

"Sincerely, L.Cohen"

avatar van reptile71
Vandaag ontvangen op twee prachtige schijven vinyl in fijne gatefold hoes. Voor het eerst opgezet in de late uurtjes en dat past natuurlijk mooi voor een concert waarvoor Leonard Cohen uit zijn bed was gehaald op het Isle of Wight festival in 1970. En wat een sfeer dragen deze opnames, wat een heerlijkheid dat zoiets als dit mag bestaan, dat je even terug kan in de tijd om in elk geval dan de gehele live performance te mogen horen. 600.000 mensen waren erbij, maar het voelt alsof ze met een groepje om een kampvuurtje zitten. Ja dit zijn hele bijzondere opnames, enorm waardevol en voor elke Cohen-fan een document dat je niet mag missen. Erg blij met dit album in mijn collectie.

avatar van Paalhaas
3,5
Het valt me soms toch wel op hoe er gestrooid kan worden met extreem hoge cijfers bij live albums. En dat terwijl ik hier geen enkele uitvoering hoor die ik zou prefereren boven het origineel. Prima concert hoor, en een goeie tracklist. Maar hoe je hier op meer dan 4/5 uitkomt, ontgaat me een beetje (in tegenstelling tot tweederde van de stemmers).

avatar van reptile71
Ik denk eerlijkgezegd dat stemmen niet altijd de kwaliteit weergeven, maar ook nogal eens de bepaalde waarde die je ergens gevoelsmatig aan geeft. De gedachte achter deze opname alleen al kan het album onbewust een punt hoger doen scoren denk ik. En dan heb ik het in geval van LC nog niet eens over de extra hoge score door sympathie voor deze held.

avatar van Twinpeaks
4,0
Mooi tijdsbeeld en mooi om af te zetten tegen de beleving van muziek anno 2013.Cohen weet met zijn fluisterstem een half miljoen stonede hippies te beroeren,te raken en zelfs tot meezingen te krijgen.En dat na Hendrix.Een prestatie voorwaar.Ter vergelijking:Cohen die na een set van TIesto nog even de encore komt verzorgen voor een veld van pillenslikkende en snuivende jongelui.Ik denk dat de beste man wordt opgeknoopt aan zijn stropdas.Cohen weet het mooi klein en intiem te houden hier en op zo'n locatie en met die mensenmassa is dat heel erg knap.43 jaar na dato klinkt het nog steeds alsof je op jeugdkamp bent in de duinen en rond het kampvuur meezingt met je favoriete meester die toevallig ook nog eens een beetje op de gitaar kan tokkelen.Hulde voor Cohen .4 sterren ,omdat de introducties een beetje verstorend werken op de cd.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 14:39 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 14:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.