Bow Wow - Signal Fire (1977)

Zo'n 7 maanden na het legendarische debuut van Bow Wow ligt de opvolger al in de winkels.
Na een kort melancholisch gitaarintro knalt "Get on Our Train" uit je speakers en wat een goede opener zeg.
Zal toendertijd het hardste nummer zijn geweest wat ooit in Japan was verschenen, flitsend snel met heerlijke gitaarsolos.
Het stevige swingende "Just One More Night" vervolgt en in "Silver Lightning" neemt men wat gas terug maar in het midden een heerlijke tempoversnelling met diverse solos en breaks.

Daarna wordt het helaas wat minder, wel goede songs maar komt af en toe wat rommelig gespeeld over.
Het peil van de eerste 5 songs was ook wel erg hoog, de navolgende 4 songs zijn gewoon goed maar klinken wat meer gewoontjes.
Er wordt afwisselend (per song) in het Japans en Engels gezongen en dat stoort niet echt, verder hoor je de bassist Kenji Sano wel erg snelle knappe basloopjes spelen.

Zowaar een insrumentaal nummer "Signal Fire", lekker snel en let op die bassist !
Door het hele album door hoor je af en toe het phasing geluid, zo'n stofzuiger effect dat je het geluid tijdelijk hoort vervormen wat meer gewoon was in de jaren 70.
De onvermijdelijke ballad "Still" besluit dit album, erg mooi trouwens.

Conclusie: Het hoge nivo van het debuut weet men te halen op de tracks 1,2,3,4,9 en 10.
De rest is beduidend minder en daarom "maar" een 3,5 ster.
Gelukkig zou hun 3de album "Charge" wat constanter van nivo zijn.

Het lijkt erop dat delen in het Engels worden gedaan. Maar als dat zo is dan lijkt dat misschien omdat ik wat ervaring heb opgedaan met on line vergaderen

Voor de rest is het album wat meer straight forward, zeg maar meer metal, dan het debuut. Silver Lightning is de verplichte epic track op de plaat. Voor de rest wordt er lekker vlot doorgespeeld en zo is de eerste speedmetal plaat een feit. Nee, dat laatste is niet waar, maar dat deert niet.
Snelle opener, check (1), epic track, check (6) instrumental, check (9), Ballad, check ( 10). Oh, het leven, zo veel simpeler als de inhoud klopt met de verwachtingen.

Ik vind dit album ietwat beter dan het debuut. 2,8 en 10 zijn mij favorieten

Bedankt voor deze recensie Lonesome Crow, ik ga de plaat eens goed beluisteren. Vreemd eigenlijk dat ze in 1976 al zo flitsend en energiek waren, daar in Japan, een beetje zoals de latere Scorpions. Die hadden natuurlijk veel succes in het land van de rijzende zon.