DeWolff - Strange Fruits and Undiscovered Plants (2009)

Ik hoop van harte dat je het nu over de Brabantse meisjes uit België hebt en niet de Nederlandse...

Psychedelische kruising van The Doors en The Black Keys. Dat is wat er in me opkomt als ik dit luister. Leuk album met fantastische climaxen. Af en toe kabbelt het wel wat voort, maar misschien moet ik daar nog aan wennen.
Medicine

Ik bedoel eigenlijk: Desert Night
De tracklist van mijn download blijkt niet helemaal te kloppen. En Don't you go up the sky mag er trouwens ook wel wezen.

Zou "Undiscovered Plants" een verwijzing zijn naar Robert Plant? Of zoek ik het te ver?

Kloppen de tijden die erbij staan?

Ja, waarom denk je dat ze niet zouden kloppen?

heb vast de verkeerde volgorde dan

Sowieso dit vergeleken met The Black Keys vind ik wel grappig. The Black Keys kunnen in mijn ogen echt niet tippen aan deze muziek. Heb sowieso nooit begrepen wat er zo interessant is aan The Black Keys, vind het niet meer dan standaard rockmuziek. Maar dat is weer een heel ander topic...

Black Keys zijn al 11 jaar bezig. Vooral de albums uit de beginperiode zijn erg sterk, daarna hebben ze zich inderdaad meer gericht op het grote publiek.
Toch lastig om beide bands te vergelijken. Eerst wachten waar DeWolff over 8 of 9 jaar staat

Het is misschien ook wel een vreemde vergelijking als ik het zo terug hoor. Al moet ik nog steeds aan de Black Keys denken als ik Leather God hoor. Overigens wel grappig dat in de documentaire van Dewolff ze een gast van the Black Keys ontmoeten en zij vinden de Keys wel heel goed. Maar goed, de vergelijking met the Doors lijkt me duidelijker. Luister maar naar Desert Night en the WASP (Texas Radio and the Big Beat)

Medicine doet me altijd denken aan YouTube - Kicking Bill - US-tour 1997 - Blue Eyes van mijn vriend Wim Kuipers en consorten...

Deze jonge honden doen de jaren 60 en 70 herleven. ”Strange Fruits and Undiscovered Plants” is een combinatie van classic rock a la Deep purple en psychedelica a la The Doors. Dit levert een groovende swingende smeltkroes op van rockende gitaren, stuwende drums en vlammend orgelspel. De referenties aan het verleden zijn duidelijk. Je zou daardoor kunnen denken aan een gebrek aan originaliteit, maar het geheel is zo lekker uitgevoerd dat ik het nergens een bezwaar vind. Het eerste nummer vind ik nog een beetje rommelig, maar daarna wordt het steeds beter en beter met het epische ”Silver Lovemachine” als hoogtepunt, maar ook ”Birth of the Ninth Sun” mag er wezen hoor. Persoonlijk vind ik de liedjes waarop ietwat gas teruggenomen wordt het mooiste. De midtempo liedjes met mooie melodieën, dromerige frasen en hypnotiserend ritmes springen er voor mij bovenuit. Met muzikaal talent zit het dus wel goed in Nederland. De jongens van DeWolff onderstrepen dat nog maar eens.

Voor de liefhebbers: vanavond livestream van de uitvoering dit album te bekijken, zie website van de band zelf. Ik heb er zin in hoor