Ellen ten Damme - Durf Jij? (2009)

Nu dat gedaan is kan ik gaan beoordelen

Zoals gezegd is Ellen ten Damme voor mij niet veel meer dan een bekende nederlander en daarnaast vind ik het wel een mooie vrouw.
Punt.
Ik ken niks van haar werk, ik heb haar nooit op zien treden en aangezien ik zelden tv kijk heb ik haar daar ook niet iets zien doen dat mijn aandacht heeft weten te trekken. En toch kom je haar op de een of andere manier continue tegen.
Toen ik zag dat ze een nederlandstalig album zou uitbrengen werd ik wakker en besloot ik single, tevens titelsong Durf Jij? te beluisteren en laat dat liedje me nu heel erg weten te pakken.
Zoals misschien bekend ben ik een groot liefhebber van Frédérique Spigt en die weet mijn hart te raken met haar nederlandstalige liedjes (gek genoeg minder met haar engelstalige) en toen ik de single van Ellen hoorde deed het me een beetje aan Fré denken.
Ik was er helemaal klaar voor. Ja, ik durfde!

Nu ik het album gehoord heb weet ik wie Ellen ten Damme is (of misschien ook wel niet). Ik hoor een zangeres met een mooie stem maar die me op den duur een beetje gaat irriteren omdat het soms zo verdomde kinderlijk overkomt. Geen idee of dat komt omdat ze in het nederlands zingt, maar naarmate het album vordert vind ik het soms een beetje een jengelend kind worden. Het kan ook zijn dat ik haar accent maar zo zo vind (doe mij Rotterdamse Fré dan maar).
De liedjes zelfs switchen een beetje tussen cabaret en luisterpop. Het komt niet altijd oprecht op me over: te gekunsteld. Ook de teksten weten me gek genoeg totaal niet te raken; die komen soms zo naïef op me over.
Dat is een hoop negatieve kritiek zal iedereen zeggen en dat strookt niet helemaal met de beoordeling.
Nee, dat is ook zo. Ik keek heel erg naar dit album uit en het valt me gebaseerd op de single misschien iets te veel tegen waardoor ik wat zurig van toon ben, want probeer ik die toon wat naar achteren te drukken dan blijft er toch best een mooi album van eigen bodem over. Dat kinderlijke is iets waar ik aan kan gaan wennen want als ik zelfs Roosbeef na verloop van tijd goed kon pruimen dan moet ten Damme dat ook wel lukken mag ik aannemen.
Op de composities an sich valt ook niet veel aan te merken: uitstekende nummers die niet allemaal in mijn straatje vallen misschien maar die wel degelijk goed te noemen zijn en gelukkig hebben we met de titelsong een klassiekertje in eigen taal te pakken wat mij betreft, want die torent er heel hoog bovenuit.
Ik hink daardoor heel erg op twee benen over wat ik er nu echt van moet vinden. Laat ik in elk geval maar eens wat meer gaan beluisteren van deze bijzondere artiest want ondanks dat ik iets meer verwacht had van Durf Jij? denk ik wel dat er misschien wel eens een album tussen zit dat me meer aanspreekt en zo niet dan durf ik verder niet meer naar Ellen te luisteren en zal ze 'misschien een draakje voor me slachten' (Misschien)