Santana - Marathon (1979)

slechte santana cd zonder meer , hoewel ik de eerste 3 santana's koester , weet ik niet wat daarna misgegaan is , maar het werd almaar slechter en slechter , tot supernatural uiteraard

Erg veel dieper kon Santana niet meer zakken, dacht ik....

**

Overdreven reacties. Niet de beste Santana, maar slecht?
Er zitten een paar prachtige sfeervolle nummers bij.

Marathon klinkt als een pop/ rock gerichte plaat. Productie was in handen van Keith Olsen die later ook Crazy world van Scorpions deed. De instrumentale liedjes op Marathon zijn allemaal wel de moeite waard. Het titelnummer is bijzonder fraai. Het korte bas nummer Runnin' is een must voor liefhebbers van het betere baswerk. Mooiste nummer van de plaat is Aqua marine, en het is ook een bekend Santana lied geworden. De songs met zang zijn soms wat minder maar is toch niet slecht te noemen.Lightning in the sky en Hard times zijn goede albumtracks. Carlos zelf zet weer goed gitaarwerk neer. Drie sterren.

Ondanks de lage score hier, vind ik dit toch een puik album. Santana gaat AOR, en doet dat heel redelijk. Op vinyl.

Ik sluit mij in dit geval toch bij de meer positivos van dit album aan.

Ik heb het eens een paar uitgebreide luisterbeurten gegeven en waardeer het inmiddels weer wat meer dan dat het album eigenlijk in mijn hoofd zat.

Dit is niet de Santana die je gewend was om te horen, tot en met, laten we zeggen, Moonflower. Maar niet gewend zijn aan deze aanpak en slechte muziek, dat zijn twee verschillende dingen.

Verreweg de meeste nummers op Marathon zijn (mede) geschreven door de Amerikaanse gitarist Chris Solberg. Hoewel hij ook meedeed op Inner secrets (album voor Marathon) en Zebop! (na Marathon), schreef hij op die albums geen nummers, hij deed alleen deels nog mee op het nummer Searchin' van Zebob!

Ik heb verder weinig over hem kunnen vinden maar ik maak mij sterk dat Solberg grotendeels verantwoordelijk is voor het geluid van Marathon. Dat is de reden dat het nogal AOR klinkt met af en toe wat originele Santana invloeden. Maar slecht is het niet vind ik, hoewel het gemiddelde op musicmeter anders doet vermoeden.

Het, niet ten onrechte bejubelde, sfeervolle Aqua marine is juist één van de weinige tracks die niet is (mede) geschreven door Solberg maar door Santana en de toenmalige toetsenist Alan Pasqua.

Santana was zoekende naar de juiste samenstelling van 'zijn' band, eerder (ten tijde van Marathon dus recent) had hij rechterhand Tom Coster en zanger Greg Walker met vervroegd pensioen gestuurd. Dat maakt de albums rond die tijd nogal wisselend. Het gebrek aan vuurwerk en andere spanning en sensatie die Santana albums eerder nog hadden gekenmerkt, kwam Santana op heel wat kritiek te staan. Om die reden kwam menige samenwerking al snel tot een einde, ook die met Chris Solberg (en Alan Pasqua).

Dat maakt de cd's er niet minder interessant op, Marathon is zeker wel als welkome afwisseling aan te bevelen.

Nu ben ik nooit zo kapot geweest van Santana, maar You Know That I Love You is wel het dieptepunt. Gelukkig is nou ook weer niet de hele plaat van dat niveau. Er staan best aardige dingen op, alleen niet voor mij bestemd.

Tja het is wel veel meer poppy maar ik vind het persoonlijk helemaal niet zo'n slecht altbum. All Ever Wanted en Summerlady vind ik nog niet zo verkeerd. Eigenlijk weer eens wat anders dan alleen Latijns-Amerikaanse riddles.

Leuk vroeg erbij zijnd AOR-groepje, met wel een goede gitarist zeg.
Die haal je er zo overal tussen uit.
.

Belachelijk lage waardering natuurlijk. En wat weinig stemmen ook.
Met de nieuwe zanger Alex Ligertwood (die veel soul in zijn stem heeft) heeft wordt hier een duidelijk kommersjeeler geluid ingezet.
Hoewel de nog steeds schitterende instrumental Aqua Marine natuurlijk nog gewoon oude stijl is.
Ook fijn is de ultieme auto-meezinger You KnowThat I Love You, het ook al bijzonder kommersjeele en beklijvende Summer Lady en het hardrocknummer Love.
All I Ever Wanted is ook aardig.
Stand Up is niet bijzonder, maar gaat dan over in de bas-exercitie Runnin'.
Enkel Stay vind ik wat te begin jaren-80 gladjes en is daarmee helaas wel zijn tijd vooruit.
De rest is goed te doen en Carlos vergeet gelukkig niet om op ieder nummer ook te soleren.

Op vinyl, in nieuwstaat, Hollandse persing.

Okee, als je echt Santana fan bent dan zal dit album je misschien minder bekoren, maar ik (overigens als bijzonder grote fan) vind dit een prima plaat. Marathon is lekker zonnig, pop georiënteerde muziek, ik zou haast zeggen, zonder pretenties. Dat maakt dit voor mij een prima album. Lekker in het gehoor liggende muziek, daar is zo af en toe toch niets mis mee? Hij heeft in mijn ogen zelfs nog wel mindere albums gemaakt. Ik heb zelfs zo die twijfels als ik naar Supernatural luister...

Ik vind het raar dat dit album van Santana, zo'n slecht cijfer krijgt.
Ik vind de studioalbums
CARAVANSERAI
WELCOME
BORBOLETTA
AMIGOS
De slechtste albums die santana gemaakt heeft.

Onbegrijpelijk lage score met zo'n wereldzangr in de gelederen

Lekker plaatje voor in de auto, zeker op een stralend mooie zomerdag. Lekkere percussie en dan die loepzuivere gitaarsolo's van de meester eroverheen. Kan me zeker bekoren op z'n tijd. Okee, commercieel, maar wel erg goed gemusiceerd en ik word er altijd blij van. Mooi dat een album dat teweegbrengt. Dan moet het wel goed zijn.

Alex Ligterwood een onderschatte top(!) zanger. De beste zanger die Santana gekend heeft. Helaas duurde samenwerking maar 3\4 albums , dacht ik. ( Marathon, Zebop, Shango en Beyond Appearance)

Zanger paste perfect bij de Santana sound op genoemde albums inderdaad. Alleen maar meer reden om deze albums hoger te waarderen dan tot nu toe gebeurt hiero.

De nieuwe Santanastijl, vanaf 'Inner Secrets' ingevoerd, biedt volgens mij een voordeel: de drang om in instrumentals met de gitaar over de top te gaan en dat scherpe gitaargeluid voort te brengen, is verminderd. Dat leidt tot instrumentals die van begin tot einde mooi zijn, zoals hier 'Aqua Marine' en 'Life is a Lady' op de voorganger. Toch is niet alles lof, want de gezongen nummers blijven matige doorsnee popnummertjes. De verzamelaar die ik van Santana zou samenstellen, bestaande uit ongeveer 5 schijfjes, is bijgevolg voor een groot deel anders dan de bestaande compilaties, maar vele malen beter. Er zijn maar weinig artiesten van wie bestaande verzamelaars zo afwijken van hoe ik ze zou samenstellen. Neem 'Supernatural': commercieel hoogtepunt, maar wat een draak van een album! Natuurlijk heel subjectief allemaal. Tot slot: alweer 5 sterren voor de hoes. Wat muziek betreft, moet ik nog even wachten.

Poppy songs worden afgewisseld met mooie instrumentale en Santana herkenbare stukken, vind dit album toch nog heel erg meevallen hoor! Niet zijn beste nee, maar erg om naar te luisteren is het ook zeker niet.

3*

Eindelijk een top zanger in huis ( Alex Ligterwood) en dan valt de waardering voor dit album bijzonder tegen. Bij mij juist een hoge notering. Carlos gaat AOR!!

Ik vind het niet meevallen, maar Aqua Marine (kennen jullie de band Santana toevallig? Daar heeft het wel wat van weg..) en het korte bas nummer Runnin zijn zeker de moeite.

Welke band bedoel je, Minneapolis?

Flauw grapje, maar ik bedoelde eigenlijk te zeggen dat ze mij alleen op dat nummer doen denken aan hoe ze voorheen klonken.

Ow, scherp, kwartje viel niet bij mij, heb je wel eens he?

Nou, zelfs Aquamarine - hoewel een van de sterkste nummers op dit album - vind ik een beetje ten onder gaan in de algehele atmosfeer van deze plaat. Santana goes AOR, inderdaad, een trend die op het vorige - en vrij succesvolle - album Inner secrets werd ingezet.
De typische Santana-sound van weleer sneeuwt daardoor een beetje onder, al is het gitaarwerk van de meester natuurlijk nog altijd uit duizenden te herkennen. Als je deze koerswijziging niet heel erg vindt, zoals ik, is dit best een genietbaar album, net als de meeste platen die Santana met Alex Ligertwood als zanger opnam. Prettig om te beluisteren, maar niet echt heel bijzonder.

De instrumentals blijken uiteindelijk de sterkste nummers, en dat is veelzeggend. Jammer dat Marathon en Runnin' zo kort duren. Daarnaast vind ik het op single uitgebrachte All I ever wanted - met een geweldige riff en ratelende percussie - nog wel een uitschieter, maar naarmate het album vordert, wordt het songmateriaal toch wat eenvormig. Met name door de laatste paar nummers op kant twee kost het me enige moeite om deze plaat tot het einde toe te beluisteren.

Album krijgt hier in zijn algemeenheid wel een hele lage score. Het is weliswaar niet het beste Santana album maar er valt nog genoeg te genieten. Denk bijvoorbeeld aan het fraaie instrumentale Aqua Marine het vrolijke You know That I want You en het stevige All I ever wanted.

Een feelgood album, 3 1/2 ster.

Btw op vinyl klinkt de plaat erg fijn.

Als ik op cijfers en meningen van anderen afga, kom ik nooit de muziek tegen die ik goed vind, mopper ik bij mezelf, nu ik deze plaat op zet.

Wat klinkt dit goed, zeg. Goed geprodcueerde, goed gespeelde latin soul/rock met heerlijk gitaarwerk, goede zang en uitstekende composities.

Dit is precies het soort muziek dat de sticker west-coast of AOR of yacht-rock zal meekrijgen, maar ik vind dat persoonlijk helemaal niet erg.

Ik ga meer van Santana uit deze periode opzoeken denk ik, want deze meer soul/r&b gerichte vorm van rock zint mij zeer (ik denk dan ook aan bijvoorbeeld Earth Wind & Fire of Sea Level enzo).

Ben het met, de maar weer eens vertrokken, Mssr Renard eens: ik kende alleen Aqua Marine (staat op een van de duizenden verzamelaars van Santana en kan maar zo als soundtrack dienen voor films voor volwassenen), maar dit hele plaatje mag ik graag horen. Lekker luchtig, lekker gladde productie en desondanks onmiskenbaar Santana.

Valt erg mee
Gewoon luisteren en oude werk even vergeten
Genoeg te genieten