Trijntje Oosterhuis & Leonardo Amuedo - Never Can Say Goodbye (2009)

Waar is de soul? Waar is de funk? Waar is de energie?

Of te wel wat een flauwe hap!

Ben het niet eens met vigil, hieronder. Ik vind het juist een mooie, sobere presentatie van een aantal Michael Jackson-liedjes. Het lijkt mij niet de bedoeling te zijn geweest er een Jackson-karaoke van te maken.
Sterker, had Michael zijn nummers zelf maar wat vaker op deze wijze uitgevoerd, zonder al die overdreven kreuntjes en hikjes en de (zeker op zijn latere werk) veel te perfecte productie.
Met name in de ballads is Trijntje Oosterhuis goed op dreef, vind ik.

Ben het wel met Philipstown eens, hoewel ik de CD op een gegeven moment ook wel een beetje zeurderig vind worden. Ben dan ook wel een beetje klaar met de zoetsappigheid van Trijntje. Al met al een leuke CD als achtergrond voor bij de kerst, maar geen CD die echt blijft hangen...

Die ligt op 't kerkhof, waar de lijkenpikkers al weer hebben rondgewaard.

Technische onvolmaaktheden, falende zang? Bedenk dan dat dit in een schuur is opgenomen en alles regelrecht uit het hart komt.

*snik*

Ow maar dat bedoelde ik ook helemaal niet hoor. Het is prima dat ze andere arrangementen gebruiken, graag zelfs, maar het is nogal aan de saaie kant. Dat is 1 of 2 (of desnoods 3) liedjes niet erg maar hier gaat het maar door.

De jazzy ( geen wonder:Blue Note) hoes leek mij artistiek wel wat te beloven. Maar nee , een vrij gladde productie in mijn oren. Weinig artistieks te beleven. Nette muziek .
Misschien lost Never say goodbye zijn belofte in bij een wat deftig diner met oudere tafelgenoten die toch bij de tijd willen blijven.

Tsja, Trijntje is een goede zangeres. Ik houd niet van haar muziek maar ze kan wel goed zingen.
En dan krijg je ineens het idee, van zal ik Michael Jackson maar is gaan coveren. Een goede artiest coveren is al helemaal niet makkelijk, maar waarom begint ze in godsnaam aan Michael Jackson? Of je nou van Michael houdt ofniet, hij is en blijft toch wel 1 van grootste zangers ooit.

De meeste artiesten gaan gewoon simple weg de fout in met coveren.
Er zijn maar een paar covers die het er toe doen (Little Wing - Stevie Ray Vaughan, All Along The Watchtower - Jimi Hendrix en nog wat andere). Dit komt omdat dit ook echt hele grote artiesten waren die een stuk boven het niveau van andere staan. Dan kan je is proberen om met je talent een song te coveren en dan zo dat ie net zo goed, zo niet beter is dan het origineel. Dus niet gewoon nazingen, of in dit geval een jazzy slap sfeertje er over heen gooien, maar echt origineel zijn.

Ik vind deze plaat dus totaal niet geslaagd. Ik kan er niet naar luisteren en dat ga ik dus niet meer doen.

Conclusie: Trijntje Oosterhuis is echt wel een goede zangeres, maar nummers op een leuke originele manier van de meester zingen lukt haar niet.

De gitarsit die hier speelt is trouwens wel erg goed.

Joh, een Michael Jackson cover-cd die rond kerst verschijnt. Ka$$a!
Petje af voor de mensen die dit gevrijwaard van cynisme kunnen luisteren. Ik kan dat niet en zal het dus ook niet doen. Ik denk slechts:
De totale wansmaak
Maar het zal wel weer onder de dekmanter 'tribute' zijn. Nou, lekkere tribute.

Een project van Trijntje. Privé opgenomen. Geen gedoe. Gewoon een gitarist en trijntje (erg goede gitarist inderdaad!). Hier en daar wat digitale trommels en een sax.
Ik moet zeggen dat het nogal gewaagd is om op die manier de door en door geproduceerde muziek van Jackson & Co. te brengen, maar hier en daar zitten er zeer geslaagde versies tussen. Zeer luisterbaar. Niets buitengewoons, maar een leuk tussendoortje.
In tegenstelling tot Buddy vind ik dat er niet genoeg gecoverd kan worden. Altijd leuk om een interpretatie van werk van Jackson te horen. Ik blijf nieuwsgierig naar dat soort werkjes.

Vier keer heb ik Trijntje op TV langs zien komen om dit projectje te promoten. En telkens weer zei ze dat het puur voor het plezier is. Hoe krijgt ze het uit haar mond?! Ik mocht haar al niet, en nu al helemaal niet meer. Deze liedjes uitbrengen is maar om één reden: money money en nog eens money. Toevallig vlak voor kerstmis, toevallig in elk programma, toevallig opeens meewerken aan 3FM Serious Request.. Verschrikkelijke wanveroning van deze zwaar overschatte zangeres. Bah.

Wat fijn dat jij het allemaal beter weet dan de artiest zelf.

Hoe zou jij het dan willen zien ? Ze had natuurlijk ook een plaat met Prince-nummers kunnen doen, om die vervolgens in februari uit te brengen.

Toch geloof ik Trijntje als ze zegt dat ze dit puur voor haar plezier gemaakt heeft. Ook ik kraai van pret als mijn bankrekening zescijferige getallen vertoond.

Bah. Wat een afgrijselijk dieptepunt in de Michael Jackson hype is dit.

Zoals de artiest zegt dat het is misschien. Ze kan het inderdaad in februari uitbrengen maar buiten dat ze dan minder zeikerds achter zich aan krijgt zie ik daartoe geen reden.

En dat Blue Note is ook diep gezonken trouwens.

Welnu : de verkoop zal dan driekwart minder zijn. Dat lijkt me een duidelijke motivatie.
Er is natuurlijk niets mis met geld verdienen ... 'don't stop 'till you get enough' ...

Dat is niet zo'n beste reden.

Het kan natuurlijk ook zijn dat jij het niet snapt.

Vooropgesteld: ik ben geen fan van Trijntje Oosterhuis. Maar het is op websites voor liefhebbers van alternatieve/artistiek verantwoorde muziek (waartoe ik mij ook reken) volgens mij wel erg gemakkelijk om cd's van artiesten uit het populaire genre af te kraken.

Persoonlijk vind ik dat er in de categorie Devendra Banhart/Joanna Newsom/J. Tillman heel veel neuzelige, ondergeproduceerde muziek wordt gemaakt. Alleen worden zij, denk ik, met meer mildheid beluisterd en bekeken door de alternatieve scene. Ik vrees dan ook dat een Michael Jackson-coveralbum van de zanger van Fleet Foxes in deze contreien veel minder kritiek zou krijgen.

Ik luister alles wat voor mijn voeten komt en vind dat Trijntje deze Michael Jackson-nummers op een mooie, basale manier heeft vertolkt. Waarom zou zij dollartekens in haar ogen hebben gehad? Waarom twijfelen aan haar oprechtheid?

Nogmaals : omdat ie recent overleden is en kerstmis voor de deur staat.

np : I remember Elvis Presley - Danny Mirror

Zou Trijntje niet met iets orginelers op de proppen komen ipv deze ouwe meuk nieuw leven in te blazen .
Als ik songs van Michael jackson wil horen dan zet ik wel `n cd van de legende zelf op .
0,5 ster omdat het `n lekker wijf is.

Helemaal mee eens, kan er eigenlijk niets aan toe voegen.

Ronduit belachelijke release, EMI lacht zich dood, vraagt er ook nog eens de volle mep voor, lekker even snel coverplaatje in elkaar flansen om op de rage in te gaan, ik wil hem eigenlijk niet eens horen en heb hem bewust ook niet bij me in de winkel gezet, het idee alleen al, en ze heeft al eens een Stevie Wonder covercd gewaan, what's next ???......

Nee, het idee dat je een CD zou verkopen. Belachelijk!

Dat zal wel Ramses zijn dan.

ik zat daar inderdaad aan te denken maar durfde het niet te zeggen

Tsja. Ik zou zeggen: luister eerst een keer en geef dan je mening.

Overigens, ik geloof niet zo in die super-commerciële motieven van Trijntje. Ze heeft namelijk vrijwel tegelijkertijd een cd/dvd met werk van Burt Bacharach uitgebracht. Commercieel gezien is het natuurlijk een drama om zoveel releases ineens uit te brengen.
Gelukkig ben ik geen marketingman, maar als ik er één was had ik Trijntje aangeraden uit commercieel oogpunt nog even te wachten met de Jackson-cd en deze bijvoorbeeld uit te brengen rond zijn sterfdag.

Het feit dat ze met het Jackson-coveralbum een andere nieuwe release van zichzelf dwarsboomt, toont volgens mij aan dat ze vanuit haar hart heeft gehandeld en niet met het oog op haar portemonnee.

Ik ben helemaal geen Trijntje-liefhebber, maar vind wel dat ze niet meteen moet worden afgezaagd omdat ze te commercieel zou zijn of niet past in het circuitje van alternatieve, verantwoorde muziek. Een dergelijke disccussie woedt elders op deze site ook over Anouk. Ik dacht ook dat ze opgeklopte Amerikaanse radiorock maakte, totdat ik haar laatste cd in mijn handen kreeg, onbevangen ging luisteren en werd beloond met een verrassende plaat vol rauwe blues en soul.

Zo glad en nietszingend.

Ik geloof wel dat ze deze cd heeft gemaakt uit plezier... dat hoor je ook wel duidelijk terug in de opnames. Het is ook geen plaat die ik iedere dag een draai zou geven, maar zo nu en dan klinkt het wel lekker, vooral in de late uurtjes. Geloof me, Trijntje is al jaren niet meer echt bezig met commercieel gebeuren. Voor zover ik weet heeft ze zich daarbij al neergelegd toen Total Touch maar geen poot aan de grond kreeg in het buitenland...

Haar soloalbums hadden allemaal succes in de Album Top 100, maar de singles deden geen moer. Heeft haar ook niet echt dwars gezeten volgens mij. 'See You As I Do' was bijv. ook een plaat die tot stand kwam in haar eigen studio en ging heel erg in op eigen muzikale wensen en niet het stukje: je moet een goede single hebben voor de radio, want dat scoort.

Wat een vertoning, Trijntje die net deed alsof ze voor haar eigen plezier een cd met covers maakte van Michael Jackson. Belachelijk en dan ook nog enorm pluggen op TV, maar nee; het was echt voor zichzelf. Ik walgde er van.

Totdat ik eergister deze cd plotseling in de woonkamer aantrof. Wat een ongelofelijk lekkere jazzy cd is dit. Juist het feit dat het met weinig instrumenten wordt gespeeld en zonder te veel echo'tjes en andere gimmicks, maakt dit tot een zeer respectvol eerbetoon.

Voor de mensen die nog steeds van mening zijn dat dit puur om de cash zou gaan; als dat zo was bestond de cd alleen maar uit nummer 1 hits (en niet de vele, voor het grote publiek onbekende nummers) en werd het gespeeld in Ahoy met het Metropole orkest begeleid door de hippe klanken van Armin van Buuren.