Nerve - Cancer of Choice (1993)

Ik geloof dat dit een Groningse band is. Hoe dan ook:
De muziek komt overeen met 'The downward spiral' van Nine inch Nails. Iets minder geraffineerd, dat wel. Maar met bombastische electronica en soms snoeihard gitaarwerk doet deze er toch niet veel voor onder. Frappant vind ik wel, en zeker voor een nederlandse band, dat de (engelse) lyrics soms zeer complex zijn. Misschien dat ze daarom nooit de algehele erkenning hebben genoten om door te zetten. Desniettemin een zeer lekker album.

Dit was de band van Tom Holkenberg, later beroemd geworden als junkie XL. Indertijd had ik deze plaat ook, is inderdaad een leuk industrial plaatje. Veel maatjes kleiner dan ministry of dergelijke, maar zeker het luisteren waard. Voornamelijk het nummer Fragments

Tom Holkenberg.........,nee......kijk, je moet me niet in de maling nemen natuurlijk.....uh....hm...echt? Kan ' nauwelijks geloven....Tom Holkenberg=junkie XL? Uh, sorry, maar indien dit werkelijk waar is...nee, moet dit even verwerken....

Heb ik iets verkeerds gezegd ofzo?

haha, nee, integendeel. Maar Junkie XL is een begrip in de housescene die mij als voor vele anderen bekend is of tenminste bekend voorkomt. 'Nerve' is voor mij gewoon een heel andere richting waarbij ik qua afkomst geheel in het duister tastte. De link met Junkie had ik nooit never gezien. Jouw vermelding kwam dan ook als donderslag bij heldere hemel. Heb het ondertussen verwerkt. Vind het nu alleen maar leuk dat Tom H. = Junkie XL. Jammer alleen dat er dus geen perspectief is op een volgend 'Nerve' - album.

OK Er is nog een opvolger op deze plaat gemaakt, maar die ken ik niet...
Ik vind Nerve in ieder geval stukken beter dan zijn werk als Junkie XL

Die ander ben ik nog nooit tegengekomen. Mocht ik 'm ooit zien dan issie zeker van mij.

.........shit, niemand die dit kent of waarderen kan? Ben deze nu aan het luisteren na een lange tijd. En het heeft voor nog geen milimeter aan kracht ingeboet. Het is nog steeds een geweldige plaat!
Even de nummers separaat:
- Coins is een geweldige binnenkomer en geeft eigenlijk direct een
soort van samenvatting weer van wat je te wachten staat: een net
even iets meer toegankelijke vorm van industriële metal/rock.
- Maar zet je schrap. Fragments die vanuit het niets bij de goden van
de donder de furie op de hals weet te halen. Er is dan wel hoop
omdat na het 'refrein' de rust wederkeert met mompelende zang
en een subtiel ritmisch lijntje. Klamp je echter niet vast aan die
hoop want het volgende ogenblik wordt je weer door je foutuille
geramd.
- Oil heeft een dreigend begin waarin je je waant in verlaten land.
Deze wordt gevolgd met een zeer dansbaar werk die sterk doet
denken aan Ministry met macabere zang en gitaar.
- Rage is een tussendoortje. Een prima ritmisch c.q. expirimenteel
(ook beetje ministry-) achtige song maar ik vind het de minste.
- Maar dan is er Closedown. Een 'rustig', beetje monotoon begin die
explosief expandeert in het refrein met furieus geschreeuw. Bouwt
enorm op en naderend het slot krijg je te maken met een muur van
geweld zoals we het vooral kennen van Nine Inch Nails (en ook
hier weer Ministry)
- Water is een kruising tussen vriendelijke melodieuze rock en
traditionele powermetal. e climax is weergaloos heftig, wanhopig
en vervuld van schoonheid tegelijk, heel intens.
- Seed is een nummer dat ik graag eens zou horen op een
(underground-) danceparty. Lekker ritme als op beton gefundeerd
en de krachtige gitaar lekker op je in laten werken tot de
adrenaline door je lijer giert.
- Dedalus.........beetje vreemd als de song begint houdt het je even
in spanning voor wat komen gaat. Maar dan komt er dat
overheerlijke drumgeluid die ingetogen als het is echt de
danscellen voert. Maar het nummer bouwt en bouwt, en als hij
zingt: 'I feel good!", dan barst het op grandioze wijze los. Van de
dansbaren mijn favoriet op deze.
- En dan Trust. Een trage down to earth-metalkraker die op één toon
bruut doorwalst. Het mooie in dit nummer is de van veraf steeds
dichterbij komende huilende weeklacht van de gitaar. Heel fraai.
- Waters, de meervoudvorm. Een mooi melodieus instrumentale
song als achtergrond, tussendoortje of juist om erin te duiken. Je
kan de song luisteren zoals je wilt, het claimt niet.
- En de afsluiter Thirties is er één zoals het een goede afsluiter
betaamt: een sfeervol maar toch enig weeklagende song met een
chronisch huilende gitaar in dans met een diepklagende cello.
Een verhaal het is, want er volgt hoop, er volgt liefde en even denk
je dat het tóch nog goed zal komen. Maar het blijkt een waan te zijn
en de voltallige instrumentatie komt terug en zal wegsterven tot de
gordijn sluiten zal.
Ja, er zit bizar veel nostalgie aan, maar mij is deze tijdloos. Die andere ben ik overigens nog altijd niet tegen gekomen. Ik verhoog mijn stem met een half sterretje overigens.