Creedence Clearwater Revival - 24 Carat (2002)

Deze CCR-verzamelaar laat horen dat ook de oudere muziek wel zeer goed was!!

Ook?? Juist!

Haha.
De CCR vind ik ook zeker niet slecht. Maar echt heel bijzonder nou ook weer niet. Ik hoef geen studioalbum van John Fogerty en co. Wat ik precies mis in hun muziek weet ik niet, is het de bas? Hoe dan ook, iets te simpel vind ik, maar wel leuk.

Inderdaad ook voor de generatie 20-ers van nu nog steeds leuk. Vooral I put a spell on you vind ik geweldig:
Of het op dat moment ook op de radio was weet ik niet meer, maar de Dierentuinjongen en ik hadden in ieder geval een gesprek over dit nummer na een eerste (en enige) uitje. Daaruit ontstonden een onzinnige uitwisseling van trivia over JF, CCR en I put a spell on you en een vreemd spelletje van zetten en tegenzetten. Dat spelletje leidt inmiddels een eigen leven en is blijkbaar nog niet voorbij; dit is namelijk mijn laatste zet. Ik ben dan ook benieuwd of, en hoe dan, hij de volgende in gaat vullen. Dus: jouw beurt.

I Put A Spell On You is een cover.....
Zelf is het ook één van mijn favorieten van CCR.
Vrij compleet ook zo te zien, deze verzamelaar.

Deze 3-dubele verzamelaar is de meest complete die er bestaat van deze band die pakweg tussen 1969 en 1972 de beste héél even (4 à 5 jaar, stormachtig succes en dan gesplit in volle glorie) de naam mocht claimen om de beste band van de wereld te zijn.
De unieke rauwe stem van John Fogerty (die ook de songs schreef en arrangeerde ) en de mix tussen swamp-rock, country, pure rock'n roll... was iets UNIEKS wat je op deze verzamelaar kunt ontdekken. Er staan vele tijdloze rocksongs op die ook nu nog lekker klinken, il faut le faire !

24 Carat Purple euh Creedence?

Eigenlijk wel ja...


Deze driedubbele verzamelaar zou iedereen moeten hebben... of toch minstens zowat alle reguliere CCR platen natuurlijk!
Momenteel luister ik naar The Long Road Home van John Fogerty; het beste met CCR en tevens zijn beste soloplaten.

maar deze hier is een pak sterker en uiterst aan te bevelen natuurlijk!

'Revival', het laatste album van John Fogerty is ook heel erg goed. Hij kan het nog steeds.

Ik was geweldig gek op de muziek van CCR en deze complete verzamelaar kon natuurlijk niet ontbreken in mijn collectie (daarmee kon ik meteen mijn grijsgedraaide LP's en onvolledige compilaties vervangen).
Creedence Clearwater Revival was dé Amerikaanse topband eind jaren '60, begin jaren '70 en vermengde rauwe rock met blues en soms ook country wat swamprock werd genoemd. De messcherpe stem van John Fogerty draagt natuurlijk bij tot het unieke geluid van CCR.
John Fogerty was tevens een uitstekende songschrijver getuige klassiekers als "Proud Mary", "Who'll stop the rain" en "Fortunate son". Ook covers brachten ze met verve zoals "I put a spell on you" dat door CCR de definitieve versie heeft gekregen.
De groep splitte in 1972 wegens ruzie met platenmaatschappij Fantasy en tussen de broers Fogerty onderling, waarna John Fogerty solo verder ging met vaak sterk materiaal.

Wat staat hier een boel lekkers op zeg , zelf bezit ik `n andere verzamelaar van C.C.R.
Tijdloos is deze muziek .
5 sterren .

Ook al weer zo fijn met suzie Q, kunnen die platenmaatschappijen niet hun werk gewoon goed doen?

Deze kan helaas niet tippen aan collected en ben ook blij dat ik deze niet gekpcht heb.
Mis hier nogal al wat mooie nummers.
En mary lou en Cottofield en dat soort niemandalletjes zit ik niet op te wachten.
Al staan die helaas ook op collected........

Ik ben CCR pas later gaan waarderen. Heb ondertussen alle LP\s (behalve Mardy Grass, want die vind ik slap) en afzonderlijk van elkaar zijn die lekker weg te luisteren.

De verzamelaar Creedence Clearwater Revival - Chronicle (1976) is een super collectie en ook erg goed.

Deze 24 Carat verzamelaar echter, is een overload met zijn 3cd's en irriteert me halverwege al. De nummers zo door elkaar gehusseld en zonder samenhang geeft 't geheel geen positieve beleving.

Dieptepunt is de CCR mix overigens. Voegt werkelijk niks toe.

Muzikaal is het natuurlijk allemaal wel ok, maar als verzamelaar geef ik dit een onvoldoende.

Wel raar Suzie Q track 41 (Part 1) en track 50 (Part 2) en niet als 1 track. Bij Chronicle Vol. 2 vond ik dat ook al zo vreemd. Ze wilden dat natuurlijk net zo houden als bij de single met die fade in aan het begin van Part 2.