Creedence Clearwater Revival - Chronicle (1976)

Een prima verzamelaar!

Prachtige verzamelaar van deze top band.
Vroeger de lp grijs gedraaid,draai de cd nog regelmatig.
Dit muziek is tijdloos.

Kreeg deze plaat van mijn vader zodat hij ook wat had te luisteren als hij hier is. Ken natuurlijk een groot aantal nummers die ik luisterde op de achterbank van mijn vaders auto.. Topplaat dit.

Beste verzamelaar met alle hits, had deze 4 keer op LP, populair elpeetje geweest dus.

Geweldige verzamelaar die mij wat doet denken aan '1' van The Beatles, in die zin dat het quasi ongelofelijk is hoeveel hits er op korte tijd werden geproduceerd. Nummers die echt in het collectief geheugen liggen en die quasi iedereen zal kennen, ook al weten ze mss niet eens welke band erachter schuilt. De songs van CCR zijn gewoon wereldklasse en ook zoveel jaar na datum niet stuk te krijgen. Hetzelfde kan gezegd worden over die geweldige sound.

Nu bezig: de CCR KO !!!

Nou staat er onderaan de nummers van the Chronicle: selecteer 4 favoriete tracks. Is dat een grap? Dat is hier volkomen onmogelijk. De songs zijn minimaal goed, meer zijn echt goed tot geweldig aan toe. Selecteer 8 favoriete tracks is toch wel het minste aantal. Ik waag gelijk maar een poging: van side 1: Suzie Q, I Put A Spell On You, Proud Mary & Bad Moon Rising (oh, dat zijn ze allemaal); van side 2: Down On The Corner & Fortunate Son; van side 3: Who'll Stop the Rain, Up Around the Bend, Long as I Can See the Light; en van side 4: I Heard It Through The Grapevine & Have You Ever Seen the Rain?
Oh, dat zijn 11 van de 20 tracks die ik echt van ijzersterk tot geweldig vind.

Al de genoemde songs werden van 1968 t/m 1970 door de band uitgebracht in hun heerlijke southern rock 'n roll stijl. Echt onvoorstelbaar, in zo'n korte periode. De covers die ze brachten zijn minstens zo goed als het origineel en vaak in een heel ander jasje gestoken, met als grote voorbeeld: I Heard It Through The Grapevine, wat anders is, maar ook beter dan het origineel van Marvin Gaye. En dan zeg je nog eens wat.
Het leuke is dat ik deze plaat vroeger veel draaide met vrienden van me. Na twee of drie platen, kwamen we toch vaak uit bij deze. En inmiddels heb ik het camouflage gekleurde vinyl op de draaitafel liggen: ziet er heel mooi uit en klinkt ook nog eens als een klok.

Dat ik het even niet met je eens ben ........ maar gelukkig smaak enzo ......

En "origineel" bij Tamla Motown is een duister begrip omdat ze een staf van schrijvers hadden die niet of nauwelijks hun eigen werk opnamen maar wel vaak produceerden en de echt goeje nummers ook nog eens tig keer door verschillende artisten op lieten nemen.

Gaye was op zeker niet de eerste die het nummer uitbracht, die eer was weggelegd voor Smokey Robinson & The Miracles en Gladys Knight & The Pips scoorden er ook nog eerder een hit mee dan ome Marvin .......

Oeps, had ik kunnen weten als notabene ook soul/funk-liefhebber!

Maar ja, die van Marvin Gaye is wel weer de bekendste en meest succesvolle Motown uitvoering. Dat dan weer wel. Maar niet de beste, dat is deze van CCR...

Niet met je eens West. Maar dat mag toch ??

Ik vind de CCR uitvoering goed hoor. Ze weten er aardig raad mee, maar Gaye was zo'n briliant vocalist.
Daar kan Fogerty met alle respect niet aan tippen.
Daarbij heeft de Gaye uitvoering een typische Motown swing en daar valt muzikaal moeilijk aan te tippen.
De CCR uitvoering is een stukje rechtlijniger.
Wel op hun eigen wijze, dat moet gezegd.

De Proud Mary versie van Ike And Tina prefeer ik ook boven het origineel van Fogerty trouwens. Zal wellicht ook een smaak kwestie zijn.

Zeker, de Proud Mary versie van Ike and Tine is echt geweldig en the best, maar deze is anders en ook erg goed.

Als soul- en zeker ook funkliefhebber heb ik nooit zoveel gehad met die typische Motown sound, de liedjesfabriek van Gordy. Pas toen artiesten als Marvin Gaye & Stevie Wonder zich vrij vochten uit dat strikte corso werd het echt goed. Nu zijn er natuurlijk uitzonderingen op de regel en I Heard It Through the Grapevine van Gaye is daar wel degelijk één van. Echter, deze lange Southern Soul versie van CCR met geweldige gitaren vind ik nog beter. Dat is inderdaad smaak.

Het is juist aardig dat verschillende bands en artiesten vanuit hun invalshoek het nummer een eigen plaats in hun genre geven.

Of Gaye en Wonder overigens meer "vrijgevochten" waren dan bijvoorbeeld Ike & Tina Turner waag ik te betwijfelen. Dat duo maakte het wel erg bont, sensationele avonden voor het publiek, in muziek, optreden en herrie.

Het is alleen jammer dat Tina niet zo "vrijgevochten" bij Ike mocht zijn, hij had zijn handjes lekker los zitten, maar qua performance was het behoorlijk uniek. Daar was/is Stevie Wonder een braaf jongetje bij

Nou ik noemde juist Gaye en Wonder, omdat zij vooral nummers uit de Gordy fabriek brachten in de jaren '60 - uitzonderingen daargelaten - en zij pas in de jaren '70 echt hun eigen koers gingen varen: en hoe.

Ik heb deze op lp en cd, maar heb beide, sinds ik een aantal jaar geleden de geremasterde reguliere albums heb aangeschaft, niet meer gedraaid. Nu pas valt het me op dat Born on the Bayou er niet opstaat. Kan eigenlijk niet, want dat vind ik inmiddels hun beste nummer. Halfje eraf.

En Ramble Tamble ook niet! Nog zo'n weereldnummer.

Born on the Bayou staat op Chronicle Vol. 2. Voor een vollediger compilatie kun je beter Collected aanschaffen, alle andere compilaties zijn hierdoor overbodig.

Born on the bayou is ook mijn CCR favoriet (zie ook forum Creedence top 10,kom op met jullie lijstjes!)

Als je van de Creedence sound houd, zijn compilatie,s overbodig
Kun je beter alle studio/live albums aanschaffen,het blijft een luisterkick

Een geweldige verzamelaar van deze legendarische band. Gelukkig Fogerty nog zien optreden afgelopen jaar op Bospop. Aan alle individuele studio albums van CCR moet ik nog eens beginnen, maar voor nu ben ik ook al blij met al het moois dat op deze verzamelaar staat die ik ook op LP heb

Niet hun meest complete verzamelaar (dat is namelijk "Collected" uit 2008), maar wel een heel mooi overzicht van hun grootste hits. Het sterke aan Creedence vond ik altijd dat zij ook voldoende aandacht besteedden aan de b-kantjes. Zoals bijvoorbeeld: Lodi, Run through the jungle, Fortunate son en Travelin'band, die net zo goed klassiekers werden.
En ook het ruim 11 minuten durende Marvin Gaye-cover I heard it through the grapevine staat er op, afkomstig van Cosmo's factory. Ook ooit een hit geworden, maar dan in de ingekorte versie. In de 4 jaar dat ze eigenlijk bestaan hebben, lieten ze voor mij een onuitwisbare indruk achter.

Dit complicatie album, om maar eens in de geest van Droombolus te formuleren, was jaaaaaaaaaren lang de meest complete verzameling van Creedence hits. Zelf vond ik het opmerkelijk dat Born On The Bayou er niet op stond maar dat was pas jaren later, toen ik mijn CCR compleet had.
Dan valt ook op dat Cosmo's Factory met 7 nummers wat oververtegenwoordigd is en dat Bayou Country er met een track wat bekaaid afkomt.
Toen ik alle originele albums ook op CD compleet had, heb ik Chronicle er toch voor een zacht prijsje bij gekocht toen de gelegenheid zich voordeed. Altijd leuk voor in de auto.
Heb mijn in Chronicle doosje wel een extra CDR gedaan waar een speciaal gecopuleerde versie in zit met o.a. de extra tracks Born On The Bayou en The Midnight Special

Moet volgens mijn gecompuleerd zijn ................ Freudiaanse verschrijving ?

Ik heb de ouwe vinieltjes nog van vroegâh. Born On The Bayou is zeker een gemis, maar ook It Came Out Of The Sky is jammerluk MIA. Verders vinnik het wel een OK comp.

Droombolus schreef:



You betcha! They're the best!

Wat is er Freudiaanser dan een naald in een groef te laten zakken, mijn waarde?

Geweldig compilatiealbum dat nooit verveelt. Wat mij betreft eigenlijk onmogelijk om 4 favorieten te selecteren.

Van alle complicatie albums van CCR is dit wel veruit de beste. Als je echt kennis wilt maken met CCR, is dit wel een album wat je een heel goed beeld geeft van hun sound.

Deze verzemelaar schijnt iets met het taalgevoel te doen ......

Het blijft een aardige verzamelaar maar ondertussen links en rechts ingehaald. Ik heb zelfs de indruk dat er een compilatie bestaat die alles van de groep heeft behalve de bijdragen van Cook en Clifford.
Chronicle kun je makkelijk scoren voor onder de € 10,-. In 2008 zijn alle originele albums als remasters op CD heruitgegeven, met een paar bonus tracks. Een heruitgave van Chronicle was toen ook leuk geweest, en dan met de volledige versies van Suzie Q en I Heard It Through The Grapevine erop i.p.v. de ge-edit-e versies. Op de tracklist hierboven staat van het laatste nummer weliswaar dat het 11:04 minuten duurt, maar op mijn CD duurt ie maar 3:52 minuten.

nlkink op mijn CD-versie van Chronicle duurt I Heard It Through the Grapevine 11:06, oude Fantasy (AAD) uit 1991. Verder eens met west dat het hier onmogelijk is favorieten aan te klikken. Het oude schijfje voldoet nog goed en de LP is meer voor de sier. Er zit m.i. wel anderhalve punt verschil tussen deze en Chronicle II en zelfs al heb je die dan moet je Keep on Chooglin' ontberen. Geweldige samenstelling op Chronicle, die edit van Susie Q stoort me verder niet.

Leuke verzamelaar waarop een grote reeks ijzersterke klassiekers langskomen. Met twintig tracks lijkt dit een hele kluif, maar aangezien de meeste songs onder de drie minuten klokken is het album voorbij voor je er erg in hebt. Aangename classic rock in ieder geval.