Timbaland - Shock Value II (2009)

Heel erg poppy, vooral Miley Cyrus en Chad Kroeger gaat me te ver... Alleen het grappige is dat één van de lekkerste nummers juist die gene met Chad is. :/

Top 4:
Morning After Dark
If We Ever Meet Again
Marching On
Tomorrow In The Bottle

Conclusie is wel dat het te poppy is en dat SV1 veel beter is. Gelukkig staan er nog lekkere wegluister-nummertjes op.

Dit worden in 2010 allemaal singles neem ik aan, en die gaan we 50 keer per dag horen enzo?

enzo ja enzo .

Ik heb het een beetje gehad met Timbaland.

Eerst vond ik hem een TOP producer en dat is hij nog steeds...
Maar helaas is het hem naar zijn hoofd gestegen, voor hem is een nummer produceren hetzelfde als dat ik moet gaan pinnen.

Er zit geen bezieling meer in zijn muziek, het timbalandtruukje is te vaak uitgemolken, slappe koffie.

Dat hij lekker oprot met zijn ringtonedeuntjes.

vind het een supergoed album net zoals het eerste!!

Wat een te gekke album!! ECHT ALLE LIEDJES ZIJN GEWOON GOED!!

Wat hier supergoed aan is begrijp ik dan niet, want we kunnen bijna wel stellen dat dit Timbaland niet meer is. De man die ooit zulke mooie producties in elkaar toverde, is nu tot een elektronisch bakbeest verworden. Bah, wat een ongeïnspireerde bagger (a la Hans Teeuwen).

Het klinkt alsof alles op de automatische piloot is gemaakt en al die gasten helpen (voor mij) ook al niet mee.

The Undertow is wel aardig geproduceerd, een van de weinige goede nummers.

Agree. En ik vind qua productie Ease Off The Liquor ook erg sterk. Hoe langzaam aan die beat verandert.

Morning After Dark de beste

Die nieuwe single mat Katy Perry is wel erg leuk moet ik toegeven. Al zit er wel een stukje van een oud house-nummer in.
Eigenlijk heb je het album al afgezet voor je bij dat nummer bent aanbeland. Het klinkt nu als een verzameling van nummers die hij voor anderen heeft geproduceerd en niet als een echt album van hemzelf.

Ik ben geen liefhebber van zijn muziek (zijn vorige album is er bij mij ingepeperd tijdens een vakantie in Frankrijk in 2007 :S), maar de bas die hij in zijn muziek gebruikt klinkt wel vet in een auto.

Stemmen laat ik maar achterwege.

Na 10 keer vind je OOK dat nummer van dit album niks meer helaas:(
Ik hoop dat Timbo op zijn volgende album weer gewoon echt Timbaland tracks gaat maken.

Vind het een redelijk goede album.

Favorieten:

''Tomorrow In A Bottle''
''If We Ever Meet Again''
''Udertow''
''Marching On''

Heb 'm 4**** gegeven.

Wat een sellout is Timbaland geworden zeg. Of ja, eigenlijk altijd al geweest, in zeker zin. Vanaf hij met Ginuwine e.d. samenwerkte koos hij al voor de mainstream. Toch maakte hij toen nog af en toe nummers voor wat minder bekende artiesten, tegenwoordig is het 'stempel Timbaland' vooral een kwestie van geld.

Toegegeven, de man weet hoe hij muziek voor de massa moet maken en is gewoon erg goed in zijn werk. Futuristische producties met fijne effecten en selectief (lees: verstandig) uitgekozen gastartiesten die de tracks beter maken.

Toch zie ik Timbaland liever samenwerken met pakweg Jay-Z dan met Katy Perry.

Eindconclusie: Timbaland is van het Hip-Hop- en R&B-genre volledig naar het Pop-genre overgestapt en doet dit met verve. Zijn bankrekening vaart er ongetwijfeld wel bij, maar het komt zijn muziek echter niet ten goede.

If We Ever Meet Again en Carry Out vind ik allebei wel aardige singles (betere singles dan van Shock Value I), maar je hoort wel aardig dat het originele weg is bij Timbaland. Hij weet niet meer zo goed waar hij mee bezig is.

alleen tommorow in a bottle is mooi dankzei de stem van chad(a)

Zojuist nog eens geluisterd, omdat ik het destijds een wanproduct vond. Ik hoopte dat ik nu een iets milder oordeel kon geven, want Timbaland is altijd één van mijn favoriete producers geweest, maar deze plaat slaat werkelijk alles. Het trieste dieptepunt is, geheel onverwachts niet de tracks met Miley Cyrus, Chad Kroeger, Katy Perry of Drake, maar de egotrip Timothy, Where Have You Been? Ok, een man met de rep van Timbaland mag trots terugkijken op zijn carrière, en ik gun hem alle succes, maar hij doet net of hij een komeetimpact heeft gehad op de muziekwereld. Toegegeven hij heeft Justin Timberlake groot gemaakt en Nelly Furtado een carrièreboost gegeven, maar ironisch genoeg zijn dit beiden geen hiphop artiesten.

En toch, muzikaal is dit alleszins slecht te noemen. Voor popmuziekmaatstaven is dit gewoon een fantastische plaat met pakkende melodieën en meer dan genoeg variatie. Het schort helaas aan de artistieke invulling, jammer.

Erg goed album! Veel nummers kende ik al heel lang, maar nooit alles helemaal goed geluisterd.

Beste nummers blijven de nummers die ik al kende zoals Carry Out, Lose Control, We Belong to the Music, Morning After Dark, If We Ever Meet Again en Marchin On. De grotere popnummers op het albums.

Daarnaast zijn Can You Feel It en Ease Off the Liquor, Long Way Down en Timothy Where You Been erg goed! Nummers die ik nog niet kende.

The One I Love en Undertow en het intro nummers zijn leuk, maar minder.

De hiphop nummers zoals Meet in Tha Middle, Say Something, Tomorrow in the Bottle en Symphony vind ik het minst van het album. Niet leuk.